جنبش دوم بهمنماه و مبارزه علیه لغو ستمملی جدا از پیکار همگانی مردم علیه دیکتاتوری ولایی و مداخله امپریالیسم نیست! با فرارسیدن دوم بهمنماه امسال، هشتاد سال از جنبش دوم بهمن و بنیانگذاری حکومت ملی و دمکراتیک کردستان میگذرد. اعلام حکومت خودمختار کردستان از طرف رفیق جانباخته “قاضی محمد” در جمع باشکوه هزاران نفر از ... بهمناسبت هشتادمین سالگرد جنبش دوم بهمن
در این شرایط به بیمهگرها امیدی نیست؛ صندوقها این گرانیها را تاب نمیآورند و در نتیجه پرداخت از جیب مردم دو تا سه برابر میشود. توان اقتصادی مردم محدود است و برآیند دردناک این اوضاع این است که مزدبگیران از درمان فاصله میگیرند، درمان را متوقف میکنند و به انتظار تقدیر مینشینند، به انتظار مرگ ... مزدبگیران از درمان انصراف میدهند؟ باید عزیزت مقابل چشمانت آب شود و تو تنها نظاره گر باشی!
مردم مبارز و آگاه، کارگران و زحمتکشان، زنان قهرمان، جوانان و دانشجویان دلیر ایران! خیزش اعتراضی مردمی، که با اعتراض و اعتصاب بازار تهران آغاز شد، در سیزده روز گذشته بهسرعت دهها شهر و شهرستان کشور را فرا گرفته و دیکتاتوری حاکم را به چالشی بزرگ کشیده است. این خیزش اعتراضی مردمی، برخلاف ادعاهای دیکتاتور ... اعلامیهٔ حزب تودهٔ ایران: پویا وفراگیر باد خیزش قهرمانانهٔ مردم ایران علیه حکومت دیکتاتوری علی خامنهای
روزی نیست که سازمان تامین اجتماعی در عدول از انجام وظایف خود نسبت به زحمتکشان که شامل پرداخت مستمریهای بازنشستگی، از کار افتادگی و بازماندگان، مقرری بیمه بیکاری، دستمزد ایام بیماری و بارداری، هزینه پزشکی، کمک هزینه ازدواج و کمک هزینه کفن و دفن برای بیش از ۴۸ میلیون نفر جمعیت یعنی بیش از نیمی ... ریشه بحران در سازمان تامین اجتماعی چیست؟!
کارگزاران رژیم ضدمردمی در چهار دههٔ اخیر تقریباً تمام صندوقهای بازنشستگی را غارت کردهاند، صندوقهایی که قرار بود مستمریای مطابق با سبد معیشت واقعی و دارو و درمان رایگان را در دوران بازنشستگی به بازنشستگان ارائه کنند. در شرایطی که با تورم افسارگسیخته، خط فقر حداقلی ۷۳ میلیون تومان در ماه و هزینههای دارو و ... بازنشستگان و مبارزهای که همچنان ادامه دارد
یک بازنشسته میگوید: فقط مزد و مستمری همپای دلار رشد نکرده چراکه همه اقلام دلاری گران شده است.
محمدی بازنشسته حداقلبگیر، به خبرنگار ایلنا گفت: من در سال ۹۱، ۹۰۰ دلار حقوق میگرفتم البته با دلار هزار تومانی. اگر بخواهند همسانسازی واقعی را اجرا کنند، باید ارزش همان سال ۹۱ را به من بپردازند یعنی مستمری من را به دلار حساب کنند و افزایش دهند؛ یک حساب سرانگشتی نشان میدهد که برای همسانسازی باید حداقل ۲۰ میلیون تومان به منِ بازنشسته بپردازند.
وی تاکید کرد: امروز مخارج به دلار است و حقوق به ریال. وقتی اعلام میکنند حتی قیمت آجیل و خشکبار به نرخ ارز وابسته است، چرا فکری برای سقوط ارزش مستمری ما در گذر زمان نمیشود؟
این بازنشسته ادامه میدهد: در سال ۹۱ یک شیر پاکتی ۲۰۰ تومان بود مرغ کیلویی ۴ هزار تومان. گوشت کیلویی ۷ هزار تومان؛ الان قیمت این اقلام را ببینید چقدر است؛ همه این کالاها همپای افزایش نرخ دلار افزایش داشتهاند؛ هرچقدر دلار گران شده مایحتاج زندگی هم گران شده است؛ فقط مزد و مستمری لاکپشتی افزایش یافته است؛ وقتی همه چیز دلاری گران میشود، چرا دستمزد نیروی کار با دلار افزایش نیابد؟
محمدی در پایان میگوید: درحال حاضر کمتر حقوق بگیری توان خرید کامل مایحتاج زندگی را دارد؛ حتی آنهایی که دو برابر حداقل حقوق دستمزد دارند، بازهم سطح زندگیشان نسبت به سال ۹۱ سقوط کرده است و نمیتوانند تمام کالاهای مورد نیاز خانواده را خریداری کنند؛ فقط نجومیبگیران و صاحبان سرمایهها هستند که در این مدت همپای گرانیها رشد کردهاند و ثروتشان بیشتر شده است؛ خواستهی ما بازنشستگان مشخص است؛ مستمری را به روز محاسبه و پرداخت کنید.
چالش مهمی در این میانه مطرح است؛ اینکه چطور دولت میتواند به تنهایی در ارتباط با پارامترهای بازنشستگی صندوقی عمومی و غیردولتی مثل تامین اجتماعی تصمیم بگیرد؟ آیا تامین اجتماعی، صندوقی زیرمجموعه دولت است که دولت بخواهد به تنهایی در ارتباط با مولفههای پارامتریک آن تصمیم سازی کند؟
اعضای هیات مدیره کانون بازنشستگان کارگری تهران معتقدند؛ دولت به روال دولتهای قبل، سازمان تامین اجتماعی و بیمهشدگانِ کمدرآمد آن را نادیده گرفته است؛ بیمهشدگانی که ۶۰ درصد آنها حداقلبگیر هستند و امسال با دستمزد حدوداً ۴ میلیون تومانی(دستمزد دریافتی یک کارگر به شرط داشتن متوسط ۳.۳ خانوار یعنی با ۱.۳ فرزند) به سختی روزگار ... چشم طمع دولتهای ضدکارگری به تنها اندوخته کارگران
کارگران و کارمندان بازنشسته مشمول قانون تامین اجتماعی، در بیانیهای مخالفت خود را با واگذاری سهام بانک رفاه کارگران اعلام کردند.
داود حمیدی میگوید: درست است که سازمان تامین اجتماعی زیر نظر دولت اداره میشود اما صاحبان سهام این صندوق کارگران و کارفرمایان هستند. بنابراین در هر تصمیمی که برای این صندوق گرفته میشود، شرکای اجتماعی باید دخیل باشند.
