اجرای سیاست‌های نولیبرالی به‌دستور صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی به‌وسیلهٔ حکومت جمهوری اسلامی وضعیتی فلاکت‌بار برای کارگران و زحمتکشان میهن ما به‌ویژه زنان کارگر به‌وجود آورده است.

بر اساس گزارش جدید سازمان جهانی کار در سطح جهان به‌ازای هر دلار درآمد نیروی کار مردان، زنان تنها ۵۰ سنت درآمد دارند و عدم توازن جنسیتی در دسترسی به شغل و شرایط کاری مناسب بیش از آن چیزی است که قبلا تصور می‌شد و پیشرفت در کاهش آن در دو دهه اخیر به‌طرزی ناامیدکننده‌ کُند و ناچیز بوده است.

میهن ما یکی از آن کشورهایی است که نابرابری‌های جنسی- جنسیتی‌ای شدید در آن حاکم است ازجمله در مورد زنان سرپرست خانوار که با رنج و مشقت فراوان، بی وقفه در تلاش و تکاپو هستند تا هزینه مسکن و معاش خود و خانواده را تأمین و تضمین کنند. از آنجا که این زنان زحمتکش از داشتن مسکن و سر پناه مناسب بی بهره هستند و توان پرداخت اجاره‌خانه‌های سنگین را هم ندارند، جسم و جان خسته و استثمار شده‌شان را در پناه حاشیه‌های نا امن شهرها که بیشتر به مخروبه‌ها شباهت دارند سپری می‌کنند. کارگاه‌های غیررسمی بسیاری در حاشیه‌ همین شهرها برپا شده است تا نیروی کارِ ارزان زنان به‌خصوص زنان سرپرست خانوار و حاشیه‌نشین را به مالکیت خود درآورده و از راه استثمار آنان به سودهایی نجومی دست یابند.

داشتن بیمه و حق بازنشستگی‌ برای زنان سرپرست خانوار بیشتر به یک رویا تبدیل شده است و آنان نگران و مضطرب از فرا رسیدن دوران بازنشستگی‌ و از کارافتادگی که مانند کابوسی وحشتناک آرامش و سلامتی را از آنان سلب کرده است، زندگی پر رنج و عذاب خود را با  زحمت و تلاش جان‌فرسا سپری می‌کنند.

طبق برآوردها در میانهٔ سال‌های دهه ۱۳۹۰ دو میلیون زن کارگر با استخدام غیررسمی و بدون بیمه مورد استثمار بی‌رحمانه قرار داشتند. از میان این دو میلیون زن کارگر، اگر نیمی از آنان زنان سرپرست خانوار باشند، یعنی معاش بیش از یک میلیون خانواده در کشور با کار زنان سرپرست خانوار تأمین می‌شود و دستمزدشان بر اساس کارحجمی[ پیمانی] یا روزمزدی است و قرارداد کار، دستمزد رسمی، و بیمه‌ ندارند. به‌علاوه به‌شدت از تبعیض جنسیتی رنج می‌برند. به‌طورکلی مطابق آمار رسمی منتشره شمار خانوارهایی با سرپرست زن نسبت به‌کل خانوارهای کشور بیش از ۱۳ درصد است.

بی تردید با جراحی بی‌رحمانه اقتصادی ابراهیم رئیسی و تحمیل ریاضت بیشتر به مردم از طرف رژیم ولایت فقیه، به تعداد زنان سرپرست خانوار افزوده شده است و به همین نسبت در زیر سایه حمایت رژیم، سود حاصل از بهره‌کشی زنان کارگر و زحمتکش از سوی سرمایه‌داران افزایش عظیمی پیدا کرده‌ است و تا زمانی که رژیم ولایت فقیه در کشور ما به حکومت ننگین خود ادامه می‌دهد، انتظار کاهش یا از میان بردن استثمار زنان کارگر انتظاری بیهوده خواهد بود.

رژیم زن‌ستیز و آزادی‌کش ولایت فقیه با طبقاتی کردن و کالایی شدن سیستم آموزشی، بیسوادی‌ای گسترده‌ را به‌ویژه در میان زنان کارگر و زنان سرپرست خانوار رواج داده‌ است و آنان را از دسترسی به تکنولوژی مدرن و به‌روز مانند اینترنت و تلفن‌های همراه محروم ساخته است. سیاست و منافع رژیم در بی‌اطلاع نگه داشتن زنان کارگر از حق تشکل‌یابی و در صورت امکان ممانعت از عضویت در تشکل‌های مسقل کارگری است.

زنان سرپرست خانوار با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند. نباید این زنان زحمتکش و خانواده‌های‌شان را فراموش کرد. شغل مناسب، دستمزد عادلانه، مزایای قانون کار، و حق بیمه و بازنشستگی باید شامل حال زنان سرپرست خانوار گردد.

به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۷۲، ۱ خرداد ۱۴۰۲