این سندیکا با قاطعیت تمام حملهٔ نظامی اسرائیل و ایالات متحده به ایران را محکوم می‌کند. این اقدام جنگی که موجب گسترش خطرناک تنش‌های نظامی جاری می‌تواند به‌شمار ‌رود درعمل می‌کوشد جنگ را تنها افق ممکن در روابط بین‌المللی تبدیل کند.

این اقدام تجاوزی عمدی علیه یک کشور مستقل است و آشکارا ناقض حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل متحد به‌شمار می‌رود. این عملیات هیچ ارتباطی با مقولهٔ “دفاع” ندارد، بلکه صرفاً در چارچوب رقابت میان قطب‌های سرمایه‌داری صورت می‌گیرد، رقابتی که میان اقتصاد و جنگ جریان دارد و نتیجه آن جز کشتار غیرنظامیان و بی‌ثباتی دائمی در سراسر خاورمیانه حاصلی ندارد.

روایت‌هایی که برای توجیه این تجاوز به‌کار گرفته می‌شوند کاملاً دروغین بوده و نقشی ابزاری دارند: از “عملیاتی برای دفاع از مردم آمریکا در برابر تهدیدهای تهران” و همچنین “دفاع از آزادی زنان ایرانی” سخن می‌گویند تا واقعیت را پنهان کنند. در حقیقت، این حمله موجب کشته شدن بیش از ۱۰۰ دانش‌آموز شده است که بیشتر آنان دختران خردسال بودند، جنایتی هولناک علیه جان‌های بی‌گناه. تبلیغات نه‌ می‌تواند خون ریخته‌شده را پاک کند و نه می‌تواند خشونت این تجاوز و انگیزه‌های واقعی آن را پنهان کند.

اسرائیل و ایالات متحده منطقه و حتی کل جهان را به سوی درگیری‌های هرچه گسترده‌تر سوق می‌دهند، با خطر واقعی وقوع یک جنگ فراگیر. در همین حال دولت‌های غربی، در درجه نخست دولت ایتالیا، همچنان از سیاست‌های تسلیح مجدد، تشدید تنش و تجاوز حمایت می‌کنند و هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی آن را بر دوش کارگران، مردم، و طبقات فرودست می‌اندازند. ما نیت مستقیم اسرائیل و آمریکا برای بالا بردن سطح تقابل نظامی، استفاده سیستماتیک از جنگ به‌منزلهٔ ابزار سیاست بین‌المللی، و نیز سکوت همدستانه و همسویی دولت‌های اروپایی را محکوم می‌کنیم، دولت‌هایی که به‌جای توقف این تجاوز، آن را می‌پذیرند و توجیه می‌کنند.

جنگ امنیت به‌همراه نمی‌آورد، بلکه مرگ، ویرانی، فقر، و سرکوب به‌بار می‌آورد. بهای آن را همیشه غیرنظامیان، کارگران، و مردمی می‌پردازند که پیشاپیش از بحران‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی رنج می‌برند در حالی که صنایع نظامی و منافع ژئوپولیتیکی سودهایی کلان از این درگیری به‌دست می‌آورند. ما بار دیگر مخالفت خود را با جنگ، با تسلیح مجدد، و با سیاست‌های امپریالیستی اعلام می‌کنیم و اتحادیهٔ ما خواستار موارد زیر است: توقفِ فوریِ عملیات نظامی، توقفِ ارسال سلاح و هرگونه حمایت نظامی از درگیری‌ها، بسیجِ کارگران بر علیه جنگ و اقتصاد جنگی.

به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۸، ۳ فروردین ۱۴۰۵