جنبش دوم بهمنماه و مبارزه علیه لغو ستمملی جدا از پیکار همگانی مردم علیه دیکتاتوری ولایی و مداخله امپریالیسم نیست! با فرارسیدن دوم بهمنماه امسال، هشتاد سال از جنبش دوم بهمن و بنیانگذاری حکومت ملی و دمکراتیک کردستان میگذرد. اعلام حکومت خودمختار کردستان از طرف رفیق جانباخته “قاضی محمد” در جمع باشکوه هزاران نفر از ... بهمناسبت هشتادمین سالگرد جنبش دوم بهمن
در این شرایط به بیمهگرها امیدی نیست؛ صندوقها این گرانیها را تاب نمیآورند و در نتیجه پرداخت از جیب مردم دو تا سه برابر میشود. توان اقتصادی مردم محدود است و برآیند دردناک این اوضاع این است که مزدبگیران از درمان فاصله میگیرند، درمان را متوقف میکنند و به انتظار تقدیر مینشینند، به انتظار مرگ ... مزدبگیران از درمان انصراف میدهند؟ باید عزیزت مقابل چشمانت آب شود و تو تنها نظاره گر باشی!
مردم مبارز و آگاه، کارگران و زحمتکشان، زنان قهرمان، جوانان و دانشجویان دلیر ایران! خیزش اعتراضی مردمی، که با اعتراض و اعتصاب بازار تهران آغاز شد، در سیزده روز گذشته بهسرعت دهها شهر و شهرستان کشور را فرا گرفته و دیکتاتوری حاکم را به چالشی بزرگ کشیده است. این خیزش اعتراضی مردمی، برخلاف ادعاهای دیکتاتور ... اعلامیهٔ حزب تودهٔ ایران: پویا وفراگیر باد خیزش قهرمانانهٔ مردم ایران علیه حکومت دیکتاتوری علی خامنهای
روزی نیست که سازمان تامین اجتماعی در عدول از انجام وظایف خود نسبت به زحمتکشان که شامل پرداخت مستمریهای بازنشستگی، از کار افتادگی و بازماندگان، مقرری بیمه بیکاری، دستمزد ایام بیماری و بارداری، هزینه پزشکی، کمک هزینه ازدواج و کمک هزینه کفن و دفن برای بیش از ۴۸ میلیون نفر جمعیت یعنی بیش از نیمی ... ریشه بحران در سازمان تامین اجتماعی چیست؟!
کارگزاران رژیم ضدمردمی در چهار دههٔ اخیر تقریباً تمام صندوقهای بازنشستگی را غارت کردهاند، صندوقهایی که قرار بود مستمریای مطابق با سبد معیشت واقعی و دارو و درمان رایگان را در دوران بازنشستگی به بازنشستگان ارائه کنند. در شرایطی که با تورم افسارگسیخته، خط فقر حداقلی ۷۳ میلیون تومان در ماه و هزینههای دارو و ... بازنشستگان و مبارزهای که همچنان ادامه دارد
یک فعال صنفی بازنشستگان در ارتباط با خواستههای کارگران شاغل و بازنشسته بر ضرورت تخصیص بودجه برای درمان، آموزش و معیشت اشاره کرد.
آیت نیافر، فعال صنفی مستقل بازنشستگان در گفتگو با ایلنا گفت: در مساله بودجههای سالانه، سالهاست که در بر یک پاشنه میچرخد. اختصاص میلیاردها تومان به مؤسسات، نهادها و ارگانهایی که عامالمنفعه نیستند و چندان به حال مردم سودی ندارند، درحالیکه مطالبات کارگران و بازنشستگان محقق نشده باقی مانده است، یک مشکل اساسی است. در واقع بودجه سهم یک درصدیهاست و نود و نه درصدیها سهم ناچیزی دارند.
به گفته او، تاثیر ردیفهای بودجه نه تنها در سفرههای جمعیت ۹۹ درصد جامعه مشاهده نمیشود، بلکه در هزینههای جاری شامل بهداشت و درمان، عمران و آبادانی، آموزش و گسترش زیر ساختها نیز نمود چندانی ندارد.
او تاکید میکند: آنچه باید در بودجه از جایگاه ویژهای برخوردار باشد، هزینه تامین رفاه اجتماعی در جامعه است که متاسفانه سهمی از بودجههای سالیانه به آن اختصاص داده نمیشود. تولیدکنندگان ثروت اجتماعی همان کارگران و دیگر اقشار زحمتکش جامعه هستند اما جمعیت انبوه زحمتکش جامعه روز به روز فقیروفقیرتر میشوند، درحالیکه زندگی یک درصدیها روز به روز غنیتر و انباشت سرمایهشان افزونتر میگردد.
نیافر در ادامه میگوید: طی سالهای اخیر با تعدیل نیروی کار و اخراجهای دسته جمعی و بسته شدن کارخانجات، بر سیل بیکاران افزوده شده است. چنانکه با گرانی سر سامآور، قدرت خرید کاهش یافته و سفره کارگران شاغل، بیکار و بازنشستگان کوچک و خالی شده است. همچنین حداقل دستمزد کارگران به یک چهارم هزینه سبد خانوار کاهش یافته است.
به گفته وی، بودجه سالیان متمادی نه تنها کمکی به بهبود زندگی و معیشت کارگران و دیگر مزد بگیران زحمتکش نکرده، بلکه با افزایش هزینه سوخت و انرژی و همچنین صعود هزینههای خدماتی، بهداشت و درمان، آموزش و حمل و نقل، زندگی به مراتب سختتری را به آنها تحمیل نموده، چنانکه دیگر قادر به زندگی نیستند.
او به مشکلات سازمان و بیمه شدگان آن اشاره میکند: سازمان تامین اجتماعی با طلب ۳۲۰ هزار میلیارد تومانی از دولت در ورطه ورشکستگی و درنتیجه خانه خرابی بیش از نیمی از جمعیت جامعه قرار گرفته است. صندوق این سازمان با ۴ میلیون بازنشسته و مستمری بگیر و با ۱۴ میلیون کارگر بیمهپرداز طرف است. هفتاد درصد این کارگران و بازنشستگان صندوق سازمان تامین اجتماعی، متعلق به دهکهای پایین درآمدی هستند و حداقل دستمزد را دریافت میکنند. با این حال، از بودجه هر سال نه تنها هزینهای به صندوق این سازمان اختصاص نمییابد بلکه باعدم پرداخت بدهی دولت به آن، ظلم مضاعفی بر دوش کارگران و بازنشستگان تحمیل میشود.
خواستههای اصلی چیست؟
او ادامه میدهد: در چنین شرایطی، ما کارگران و بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی، خود را محق میدانیم که بر افزایش حقوق و دستمزدها به عنوان اصلیترین و مهمترین مطالبه جمعی خود تاکید کنیم.
به گفته نیافر، مهمترین مطالبات کارگران شاغل و بازنشسته در ارتباط با تنظیم بودجه از قرار زیر است:
— خواهان اختصاص بودجه برای تامین معیشت شایسته کارگران و بازنشستگان هستیم.
— خواهان تخصیص بودجه برای مستمری بیمه بیکاری مکفی برای کلیه بیکاران هستیم.
— درخواست برقراری درمان رایگان و آموزش رایگان برای کلیه شهروندان جامعه از طریق اختصاص بودجه را داریم.
— همچنین خواهان اختصاص بودجه برای تامین رفاه اجتماعی همگانی هستیم.
چهار دهه پس از وقوع یکی از گستردهترین انقلابهای قرن بیستم با دعوی عدالتخواهی و برغم تکرار شعارهای تبلیغاتی رسمی، کارگران کشور همچنان بهشکل آشکاری در زمرهی بیدفاع ترین اقشار جامعه بهشمار میآیند.
ما امضا کنندگان این بیانیهی مطالباتی، در این شرایط بحرانی ناشی از ادامهی شیوع بیماری کرونا و برای کنترل این بلای جانسوز، که اصلیترین معضل سلامت روز کشور ما و خصوصا بازنشستگان است از حضور در خیابان اجتناب کرده و تنها بخاطر رعایت پروتکلهای بهداشتی خواستههای خود را از این طریق به گوش دولت و ... بیانیه مطالباتی بازنشستگان
به گزارش خبرگزاری رویترز، پادشاه سوئد در انتقادی تند از نحوه مواجهه با همهگیری ویروس کرونا که منجر به نرخ بالای مرگومیر در میان سالمندان شده گفت که کشورش در رسیدگی به بیماری کووید –۱۹ ناکام بوده است.
سندیکاهای شرکت واحد و نیشکر هفت تپه و چند تشکل کارگری دیگر با انتشار بیانیه ای مشترک ضمن بررسی لایحه بودجه پیشنهادی دولت یادآور شدند که کارگران، معلمان، پرستاران، سایر مزد بگیران جامعه، بیکاران, دانشجویان و فارغ التحصیلان ابدا هیچ سهمی از این بودجه نمیبرند. بودجهای که هیچ توجهی به جمعیت ۹۹ درصدی جامعه ندارد.
