با فرا رسیدن اول ماه مه ، ( ۱۱ اردیبهشتماه)، کارگران و زحمتکشان جهان بار دیگر در این همایش عظیم انقلابی شرکت میکنند تا اتحاد پرولتاریای جهان علیه ستمِ سرمایهداری را بهنمایش بگذارند. برای کارگران جهان، اول ماه مه تنها یادآور یک مناسبت تاریخی نیست، بلکه نمادی از مبارزهٔ طبقاتیای بیامان و بیوقفه پرولتاریا برای ... زنده باد روز اول ماه مه، روزِ اتحادِ پرولتاریای جهان علیه ستمِ سرمایهداری
دادهها نشان میدهد که اسرائیل هزینه بیشتر سلاحهایی را که آمریکا به آن میفروشد، پرداخت نمیکند و این مالیاتدهندگان آمریکایی هستند که این هزینه ها را می پردازند. به گزارش ایرنا، این نشریه در مطلب روز چهارشنبه خود عنوان کرده است که دولت ترامپ انتظار دارد که مالیاتدهندگان آمریکایی نه تنها هزینه ماجراجوییهای نظامی وی، ... آسیا تایمز: جنگهای اسرائیل با پول جیب آمریکاییها تأمین میشود
مایکل برک هشدار میدهد تاختوتازِ ایالات متحد ما را به بحرانِ بهای انرژی فرو برده، بحرانی که تورمِ سراسریای شدید را برخواهد انگیخت و این تکانه بسیار مخربتر از سالهای دههٔ ۱۹۷۰ ۱/ ۱۳۶۰خواهد بود. مهمترین هزینهٔ جنگ با ایران بیگمان در شمار جانهای از دست رفته خواهد بود. افزون بر آن، مسئلهٔ حاکمیت ملی ... پیامدهای اقتصادیِ جنگِ غیرقانونی علیه ایران
رئیس مجمع نمایندگان کارگران استان مازندران گفت: مهمترین مطالبه کارگران قرق بان جنگلهای مازندران حذف پیمانکاران و برقراری نظام عادلانه حقوق و دستمزد است. علی اکبر علوینژاد، در رابطه با مهمترین خواستهی کارگران پیمانکاری حفاظت از جنگلهای مازندران به «ایلنا» گفت: مهمترین مطالبه نیروهای حفاظتی یا همان قرقبانان، همانطور که سالهاست مطرح میشود، حذف پیمانکار ... «حدف پیمانکاران» خواسته اصلی قرقبانان جنگلهای مازندران
این سندیکا با قاطعیت تمام حملهٔ نظامی اسرائیل و ایالات متحده به ایران را محکوم میکند. این اقدام جنگی که موجب گسترش خطرناک تنشهای نظامی جاری میتواند بهشمار رود درعمل میکوشد جنگ را تنها افق ممکن در روابط بینالمللی تبدیل کند. این اقدام تجاوزی عمدی علیه یک کشور مستقل است و آشکارا ناقض حقوق بینالملل ... “سندیکای پایهای کارگران ایتالیا” (“یو اس بی”) حملهٔ آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم میکند
نمونههای بسیاری را میتوان از اثرهای فاجعهبار خصوصیسازی در صنایع کشور نامبرد. بهویژه آنجا که پای بنیادهای انگلی ازجمله “ستاد اجرایی فرمان امام” درمیان باشد. در یکی از نمونههای اخیر باید به “واگذاری شرکت تولیپرس” به بخش خصوصی اشاره کرد. فرایند خصوصی سازی این شرکت از سال ۱۳۸۹ آغاز شد و در دی ماه امسال به مرحلهٔ نهایی خود رسید. پس از گذشت بیش از ۱۵ سال در حالی که خط تولید تولی پرس کاملاً متوقف شده است، صد نفر از آخرین کارکنان شاغل در این واحد تولیدیای که زمانی با ۳۲۰ هزار تُن ظرفیت در آن ۱۲۰۰ کارگر فعالیت میکردند، ۵ ماه است که دستمزدی دریافت نکردهاند. کارگران تولی پرس در دیماه سال جاری با نزدیک شدن پایان سال، با پرداخت نشدن حقوق، عیدی، و سنوات آنان در بلاتکلیفیای کامل بهسر میبرند و با بحران معیشتیای شدید روبرو هستند. فرایند خصوصی سازی شرکت تولی پرس در شهر صنعتی قزوین که بخشی از هلدینگ داروگر است و زمانی محصولات آن از جمله مواد پاک کننده و شوینده “جام”، “دریا”، و “ریکا” به ۲۰ کشور جهان صادر میشد، جز بدهکاری روزافزون شرکت، توقف تولید، و بیکار شدن کارگران و دشواریهای معیشتی آنان حاصلی نداشته است. پس از خصوصی سازی شرکت تولی پرس و تحویل آن به قیمتی بسیار نازل به بخش خصوصی، سرمایهداری که شرکت را تصاحب کرده است نه تنها در پی ادامه و توسعهٔ خطهای تولیدِ پودر رختشویی و مواد شویندهٔ دیگر در این واحد تولیدی نیست، بلکه ماشینآلاتی نو در خط تولید که از پیش با ارز ۸۰۰ تومانی وارد شده بودند، هیچگاه راه اندازی نشدند. بهعلاوه، تصاحب کنندهٔ شرکت از پرداخت بسیاری از بدهیهای بانکی و مالیاتی شرکت هم خودداری میکند . شرکت در مالکیت فردی است شناخته شده با کارنامهای پر از تعطیل کردن کارخانهها و بدهیهایی انبوه که پس از تصاحب شرکت از این بدهیها صرفاً برای دریافت اعتبار و تسهیلات بانکی و انجام معاملههایی تجاری برای شخص خود- بدون پذیرش کوچکترین مسئولیتی درمورد کارکنان- سوءِاستفاده می کند.
طبیعی است که کارگران نه فقط در تولی پرس، بلکه در تمام صنایع تولیدی خصوصی سازی شده میهن ما مانند “نیشکر هفت تپه” و “ماشین سازی تبریز” و بسیاری دیگر در اثر این سیاست ضدکارگری با پوست، گوشت و استخوان خود نبودِ امنیت شغلی و بیکاری را حس میکنند. در واقع میبینیم این نوع خصوصیسازیهای بیبندوبار شرکتهای تولیدی و اموال دولتی نه تنها کارایی و رقابت را افزایش نمیدهند، بلکه بخش تولید را از بین برده به عامل فساد و رانتخواری تبدیل شده است. تجربههایی مانند تولی پرس در دهههای اخیر این پدیده را ثابت میکند. در این تجربهها میبینیم برنامه خصوصیسازی بخش تولید را تضعیف کرده و از عاملهای اصلی فساد و رانتخواری شدهاند. تجربههایی مانند خصوصیسازی شرکت تولیپرس ثابت میکند برنامهٔ خصوصیسازی امنیت شغلی زحمتکشان و همزمان تولید ملی را بهنابودی کشانده است. نکتهٔ قابل توجه اینکه، چنین برنامههایی تنها از سوی رژیم ولایت فقیه طرح و اجرا نمیشود، بلکه نیروهای ضدملی “سلطنتطلب” در بهاصطلاح برنامههایشان مانند “دفترچهٔ اضطرار” به برنامههای اقتصادیای مانند آنچه در جمهوری اسلامی “تعدیل ساختاری” نامیده میشود، تأکید میکنند.
بهصراحت میتوان گفت که خصوصی سازی درعمل به غارت ثروت مردم میهن ما و سرازیر شدن سودهای کلان از جیب مردم به جیب بخش خصوصی، شبهخصوصی- دولتی، و قرار گرفتن منابع ثروت در دست عدهای اندک شمار کلانسرمایهدار از وابستگان رژیم ولایت فقیه و بانکهای بزرگ خصوصی و درنهایت امر به بروزِ بحرانهای بزرگ اقتصادی منجر شده است.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۷، ۴ اسفند ۱۴۰۴
منابع کارگری در مجتمع پتروشیمی تبریز اعلام کردند در پی حمله بامداد دهم فروردین به بخشی از تأسیسات این مجتمع، هیچیک از کارگران دچار آسیب جانی نشدهاند، هرچند بخشهایی از واحدهای صنعتی با خسارت مواجه شده است. به گزارش خبرنگار ایلنا، در نخستین دقایق بامداد امروز (دهم فروردین ماه ۱۴۰۵)، دشمن آمریکایی–اسرائیلی در ادامه اقدامات ... حمله بامدادی آمریکا و اسرائیل به بخشی از تأسیسات پتروشیمی تبریز
امپریالیسم اکنون در تلاش است تا مفهوم حاکمیت کشورهای جهان سوم را با نقض تمام موازین حقوق بینالملل از بین ببرد، همانگونه که از بمباران ایران توسط ایالات متحده و اسرائیل با هدف صریح “تغییر رژیم” مشهود است. تا کنون حتی زمانی که هدفِ آشکار امپریالیسم تغییر دادن رژیمی بود که برای امپریالیسم نامطلوب شده ... تهاجم امپریالیسم به استقلال و حاکمیت کشورهای «جهان سوم»
در ایالات متحده آمریکا سندیکاهای پرستاران، کارگران برق، کارکنان خدماتی، و کارگران صنعتِ خودرو حملههای تجاوزکارانهٔ آمریکا و اسرائیل را محکوم میکنند. سندیکاهای کارگری میان میلیاردها دلاری که برای جنگها هزینه میشود و سیاستهای ریاضتیای که بر خانوادههای کارگری آمریکا تحمیل میشود ارتباط مستقیم میبینند. “اتحادیهٔ ملی پرستاران” (“National Nurses United”) در بیانیهای تند دولت ... “جنبشِ کارگری آمریکا” علیه جنگِ امپریالیسم با ایران در کنارِ زحمتکشان میایستد
“فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری” (“WFTU”) تشدید محاصرهٔ اقتصادی، سیاسی و انرژی جدید از سوی ایالات متحده علیه کوبا را بهصراحت و بهشدت محکوم میکند. دستور اجرایی اخیر دولت ترامپ که در تاریخ ۹ بهمن ۱۴۰۴ ( ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶) اعلام شد، با هدف انسداد کامل عرضه سوخت به کوبا، از طریق تهدید، اجبار و باجگیری ... علیه محاصرهٔ سوختی و تشدید تجاوزهای امپریالیستی علیه کوبا
