کاظم فرج‌اللهی با انتقاد از مخالفت مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی با افزایش مزایای مزدی بازنشستگان گفت: امسال بازنشستگان کارگری از همیشه فقرتر می‌شوند.

به گزارش ایلنا، پس از افزایش ۲۶ درصدی مستمری بازنشستگان، وزیر کار وعده داد با افزایش مزایای مزدی بازنشستگان و اجرای همسان‌سازی، حقوق بازنشستگان را به پایه شاغلان نزدیک خواهد کرد اما حالا به گفته اعضای کانون‌های بازنشستگی، مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی با افزایش مزایای مزدی بازنشستگان مخالفت کرده است.

علی دهقان‌کیا رئیس کانون بازنشستگان کارگری تهران، در این رابطه گفته است: مدیرعامل سازمان با افزایش مزایای مزدی مخالفت کرد و این پیشنهاد را غیرکارشناسی شده، خواند. این در حالی است که بازنشسته کف‌بگیر پس از ۳۰ سال کار، در سال ۹۹، تنها ۲ میلیون و ۱۲ هزار تومان مستمری دریافت می‌کنند؛ درحالیکه در سال جاری دستمزد کارگر شاغلی که سابقه کار ندارد با احتساب حق مسکن ۳۰۰ هزار تومانی و بن خواربار ۴۰۰ هزار تومانی، به ۲ میلیون و ۶۱۱ هزار تومان و دستمزد کارگر با ۱ سال سابقه کار به ۲ میلیون و ۷۱۱ هزار تومان می‌رسد.

این مخالفت با انتقادِ بازنشستگان و فعالان صنفی مواجه شده است. کاظم فرج‌اللهی فعال صنفی کارگران و بازنشستگان، در این رابطه می‌گوید: تصمیم‌گیری‌های مزدی مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی و وزیر کار، خلافِ رویه‌ی عدالت است؛ ابتدا مستمری بازنشستگان را فقط ۲۶ درصد زیاد کردند اما بعد وعده دادند که با افزایش مزایای مزدی، پایه مستمری را به پایه حقوق شاغلان می‌رسانند که متاسفانه به این وعده هم عمل نکردند.

به گفته وی، مخالفت با افزایش مزایای مزدی بازنشستگان به معنای «فقیرترسازیِ بازنشستگان کارگری» در سال جدید است و روز به روز سفره‌های بازنشستگان خالی‌تر می‌شود.

این فعال صنفی بازنشستگان با بیان اینکه حتی حاضر نشدند پایه حقوق بازنشستگان را به پایه حقوق شاغلان برسانند، ادامه می‌دهد: سیاست‌های اقتصادی و مزدی دهه‌های اخیر، موجب شده که خیل عظیمی از بازنشستگان (بیش از هفتاد درصد) حداقل‌بگیر باشند؛ با عدم افزایش عادلانه کف مستمری‌ها، حدقل بگیران بازهم فقیرتر خواهند شد. در حال حاضر مستمری‌بگیران حداقلی حتی از حداقل بگیران کارگری کمتر دریافتی ماهانه دارند و شکاف میان این گروه عظیم با سایر مزدبگیران در حال عمیق‌تر شدن است.

به گفته فرج‌اللهی، همه تصمیمات مزدی امسال از افزایش ۲۶ درصدی مزد و مستمری گرفته تا مخالفت با افزایش مزایای مزدی بازنشستگان، خلاف تمام قوانین بالادستی بوده است و موجب نارضایتی مزدبگیران شده است.

 

او در ادامه به وضعیت بغرنج سازمان تامین اجتماعی می‌پردازد: سالهاست که تامین اجتماعی جورکش کسری‌ها و کمبودهای دولت شده است؛ این سازمان عمومی غیردولتی بعد از انتقال به وزارت کار، کاملاً زیر استیلای دولت قرار گرفته و ذینفعان از دایره تصمیم‌گیری‌ها کنار گذاشته شده‌اند؛ همین امروز دولت نزدیک به ۳۰۰ هزار میلیارد تومان به سازمان بدهکار است اما بازنشستگان این سازمان باید در فقر زندگی کنند!

وی تاکید می‌کند: بازنشستگان سی سال حق بیمه خود را در صندوق سازمان ذخیره کرده‌اند تا در سال‌های کهولت بتوانند زندگی راحتی داشته باشند؛ منصفانه نیست که حق آنها را دولت بخورد و فقر گسترده‌تر شود.