به گزارش ایسنا، به نقل از پایگاه خبری دویچه وله، راه حلهای آسان چندانی برای این مسائل و دیگر مسائل امنیتی جهانی وجود نداشته و ائتلاف آن‌ها بر سر چند مورد از آنها دچار اختلاف است. با این حال آنها می‌گویند متعهد به همکاری با یکدیگر هستند.

سخنگوی وزارت دفاع آلمان در بیانیه‌ای به دویچه وله گفت نظامیان آلمانی و آمریکایی در چند عملیات کنار یکدیگر ایستاده‌اند. او شراکت آمریکا و آلمان را “شدید و در حال رشد” توصیف کرد.

این سفر لوید آستین، وزیر دفاع آمریکا که بخشی از یک تور سفر از همپیمانان کلیدی همراه با چهار توقفگاه است، یکی از چندین مورد نشست‌های مجازی یا حضوری اخیر بین مقام‌های دولت بایدن و همتایان اروپایی است. آنها بخشی از یک تلاش دیپلماتیک تمام عیار به جهت مطرح ساختن مجدد آمریکا به عنوان “رهبر در مدیریت ثبات جهانی و اطمینان بخشی دوباره” به هم‌پیمان‌های آسیب دیده از لحن اغلب قلدرمابانه، و بی اعتنای دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق هستند.

طبق یک بیانیه وزارت دفاع آمریکا، دیدار آستین با آنگرت کرامپ کارن باوئر، وزیر دفاع آلمان و دیگر مقام‌های امنیتی و دفاعی آلمان هدفش تقویت ارزشی است که آمریکا برای روابط دفاعی دوجانبه با یکی از نزدیکترین هم‌پیمانان‌ما در ناتو قائل است.

طبق این بیانیه: “آمریکا مشتاق به کشاندن آلمان به سمت مبارزه با نفوذ بدخیم رقبای استراتژیک مشترک ما است”؛ صحبتی که اشاره به روسیه، نقطه فشار بین دو طرف دارد.”

جو بایدن نیز همچون دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا با پروژه خط لوله انتقال گاز نورد استریم ۲ مخالفت کرده است. بایدن آن را برای آلمان یک معامله بد خوانده و به نظر می‌رسد که قصد دارد سیاست تحریم‌ها را که از دوره ترامپ به جا مانده ادامه دهد.

مساله بودجه نظامی نیز یک مورد مناقشه برانگیز دیگر باقی مانده از سال‌های دولت ترامپ و همچنین دولت اسبق باراک اوباماست که جو بایدن در آن معاون رئیس‌جمهور بود. آلمان طبق ارقام مربوط به ناتو، از سال ۲۰۱۳ بودجه نظامی خود را به میزان حدودا یک سوم افزایش داده است اما نیاز خواهد داشت برای دستیابی به رقم مورد توافق قرار گرفته دو درصد از تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۲۴ بیشتر برای دفاع هزینه کند.

آلمان در میان اعضای ناتو جزو آنهایی است که کمتر از سطح متوسط برای امور دفاعی هزینه میکنند. این کشور جزو معدود اعضایی بوده که کمتر از یک معیار دیگر هزینه صرف کرد، یعنی صرف ۲۰ درصد از بودجه نظامی برای تجهیزات.

آستین برنامه دارد که از برلین به جنوب آلمان، محل قرار گرفتن فرماندهی‌های اروپا و آفریقای ارتش آمریکا برود. آلمان میزبان یکی از بزرگترین گروه‌های نیروهای نظامی آمریکا در خارج از خاک این کشور بوده و حضور چند دهه‌ای آنها عمدتا از بابت دلایل اقتصادی، امنیتی و سمبلیک مورد حمایت قرار دارد. دستور بایدن برای متوقف کردن تصمیم رئیس جمهور قبلی آمریکا برای خارج ساختن بالغ بر ۱۲۰۰۰ سرباز از آلمان و تجدید نظر در این تصمیم باعث رضایت خاطر تعداد زیادی در آلمان شد.

با این حال آلمان در تاریخش بعد از جنگ جهانی دوم شاهد جریان‌های ضد جنگ و ضد هسته‌ای نیز بوده و حزب سبزها و همین حزب چپ آلمان مرتبط با آن هستند.

حزب سبز آلمان در جایگاه قدرتمندی برای پیوستن به دولت بعدی بعد از انتخابات سراسری ماه سپتامبر قرار داشته و حتی ممکن است اداره کننده آن باشد.

میزبانی از سربازان آمریکایی به معنی تحمل یک سری عملیات‌ها همچون حملات پهپادی انجام شده از سوی نیروهای آمریکایی از محل خاک آلمان است که سبب نارضایتی عمیق بسیاری از اعضای حزب سبزها می شود. کمپین حزب سبزها عمدتا حامی ناتو و روابط ترانس آتلانتیک است اما در عین حال خواستار یک آلمان عاری از تسلیحات هسته‌ای است. این امر سبب خنثی شدن برنامه ریزی های نظامی آمریکا و تعارض با سیاست اشتراک هسته‌ای ناتو می‌شود.

این حزب همچنین خط مشی دو درصدی مربوط به بودجه نظامی را “خودسرانه” می‌خواند و به جایش خواستر “تقسیم عادلانه بار هزینه ها” شده است.

سبزهای آلمان با تداوم نقش آفرینی این کشور در افغانستان نیز چندان موافق نیستند و سخنگوی وزارت دفاع آلمان اظهار کرد این امر جزو مسائل رده بالای دستور کار سفر آستین است. پارلمان آلمان درماه مارس رای به تمدید نقش آفرینی این کشور در ماموریت ناتو در آنجا داد. اکثر گروه پارلمانی حزب سبزها به این لایحه رای مخالف یا ممتنع دادند.