مردم مبارز و آگاه، کارگران و زحمتکشان، زنان قهرمان، جوانان و دانشجویان دلیر ایران!
خیزش اعتراضی مردمی، که با اعتراض و اعتصاب بازار تهران آغاز شد، در سیزده روز گذشته بهسرعت دهها شهر و شهرستان کشور را فرا گرفته و دیکتاتوری حاکم را به چالشی بزرگ کشیده است. این خیزش اعتراضی مردمی، برخلاف ادعاهای دیکتاتور حاکم، نه جنبشی ساخته و پرداختهٔ امپریالیسم آمریکا و رژیم نسلکُش اسرائیل، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیاستهای فاجعهبار اقتصادی کلانسرمایهداری حاکم و فساد، ناامنی، و ظلم همهجانبهٔ سران رژیم و اعوان و انصار آن به ملت است. در تاریخ معاصر ایران، در دورهٔ حکومت بیشتر از نیمقرن پهلویها نیز شاهد نمونههای دیگری از چنین ظلم و فساد و غارت و سرنوشت آن حکومتها بودهایم.
مبارزهٔ قهرمانانهٔ صدهاهزار تن از مردم کشور در دهها شهر کشور، بهرغم تلاش حکومت برای سرکوب وحشیانهٔ این مبارزه، نشانهٔ روشنی از این واقعیت است که اکثریت قاطع ملت ایران خواهان ادامهٔ حکومت فاسد و ضدّمردمی کنونی نیستند. این حکومت با اجرای سیاستهای نولیبرالی و «جراحی اقتصادی» دهها میلیون ایرانی را به زیر خط فقر رانده و معیشت کارگران و دیگر زحمتکشان را به چنان وضع وخیمی رسانده است که مزد و درآمد آنها کفاف تأمین حداقل زندگی را هم نمیدهد. این حکومت اقتصاد تولیدی کشور را ویران کرده و با سیاستهای خارجی ماجراجویانهاش برای «صدور انقلاب اسلامی» به منطقه ایران را بیش از پیش در معرض خطر مداخلههای خارجی قرار داده است. ما نیز همچون نویسندگان بیانیهٔ «۱۷ فعال سیاسی و مدنی» معتقدیم که «راه رهایی ما از شرایط فعلی تأکید بر عاملیت و کنشگری مردم و احقاق ‘حق تعیین سرنوشت’ آنان است، راهی که نه سازش و همراهی با حاکمان و حکومت استبدادی است و نه از مسیر جنگ و اتکا به قدرت های خارجی می گذرد.» فقط با همکاری و همدلی فعال و مؤثر همهٔ نیروهای میهندوست و آزادیخواه و نیروهای اجتماعی پیشرو است که رسیدن به این آینده و تحقق این آرمان، که خواست اکثریت وسیع ملت ایران است، ممکن میشود.
چالش جدی خیزش مردمی کنونی نبود رهبری ملی پیشرو منسجم از یک سو و تلاش گستردهٔ رسانههای امپریالیستی مانند «بیبیسی» و کارگزاران ارتجاعی آنها در رسانههایی مانند «ایران اینترنشنال»، «منو تو»، و غیره برای رهبرسازی مصنوعی از سوی دیگر است. در روزهای اخیر شاهد تلاش گستردهٔ این رسانهها برای اعتبار پوشالی دادن به سلطنتطلبان بودهایم که با دستکاری ویدئوهای تظاهرات اعتراضی مردم و صداگذاری روی شماری از آنها کوشیدند بازگشت نظام سلطنتی به ایران را خواست این خیزش مردمی نشان دهند و آن را تبلیغ و برجسته کنند.
حزب تودهٔ ایران معتقد است که با جابهجایی نظام سیاسی کنونی، یعنی دیکتاتوری مذهبی-سرمایهداری، با نظام سلطنتی-سرمایهداری، که هدفش استقرار همان رژیم سرکوبگر پیشین و تبدیل کردن دوبارهٔ ایران به پایگاه نظامی امپریالیسم در منطقه و غارت نفت و دیگر منابع طبیعی ایران است، نمیتوان آیندهای آزاد و رها از قید استبداد داشت و بهسوی تحقق عدالت اجتماعی حرکت کرد. نیروهایی که چشم امیدشان به دولت شبهفاشیستی ترامپ و دولت نسلکُش اسرائیل برای «آزاد کردن ایران» است نمیتوانند نویددهندگان ایرانی آزاد، مستقل، و آباد باشند. تجربهٔ دردناک عراق و لیبی پس از مداخلههای مستقیم امپریالیسم جهانی در امور داخلی این کشورها باید هشدار و زنگ خطری جدی برای همهٔ نیروهای مترقی و آزادیخواه کشور باشد.
امروز همهٔ ما باید همهٔ توان و تلاشمان را متوجه تداوم و گسترش این خیزش مردمی تا پیروزی نماییم. حضور مستقیم و مشارکت گستردهٔ کارگران و دیگر زحمتکشان، بازنشستگان، کارمندان، روشنفکران، و قشرهای متوسط میهندوست کشور در جنبش مردمی جاری بهمنظور ارتقای توان آن ضروری است. با ایجاد همبستگی و پیوند عملی میان همهٔ نیروهای اجتماعی پیشرو در این کارزار باید برای مقابلۀ همزمان با دیکتاتوری حاکم و تهدیدهای امپریالیسم آمریکا کوشید. حرکت بهسوی سازماندهی اعتصاب عمومی سراسری، برای محدود کردن و سرانجام گرفتن کامل توان جمهوری اسلامی برای ادامه دادن به حکومت، و حرکت در راه استقرار دولت موقت ملی-مردمی و برگزاری رفراندوم آزاد و دموکراتیک برای تعیین مسیر آیندهٔ کشور، از جمله راهکارهای مهمی است که باید برای تحقق آنها کوشید.
زنده و گسترده باد مبارزات مردمی علیه حکومت جمهوری اسلامی، علیه فقر، بیکاری، تبعیض و سرکوب!
نیروهای نظامی و انتظامی، شما بخشی از مردم همین کشورید، به صف مبارزهٔ مردم با حکومت استبدادی بپیوندید!
به سرکوب خونین و خشن مردم معترض پایان دهید!
حمله به مراکز درمانی و بیمارستانها جنایت علیه بشر است؛ این حملهها را متوقف کنید!
همهٔ بازداشتشدگان جنبش و همهٔ زندانیان سیاسی و عقیدتی و مدنی باید فوری و بیقیدوشرط آزاد شوند!
پیش بهسوی تدارک و سازماندهی اعتصاب عمومی سراسری!
حزب تودهٔ ایران
۱۹ دی ۱۴۰۴
