“کمیتهٔ دفاع از حقوق مردم ایران” ( “کودیر”) که برای بیش از چهار دهه در دفاع از صلح، حقوق و آزادی‌های دموکراتیک، و به‌ویژه آزادی‌ها و حقوق سندیکایی در ایران فعالیت کرده است، در نیمهٔ دوم آبان‌ماه سال جاری نشست سالانه‌اش را در ساختمان مرکزی اتحادیهٔ “یونیسون” در لندن با موفقیت برگزار کرد. یونیسون بزرگ‌ترین سندیکای سازمان‌دهندهٔ کارگران و کارمندان بخش دولتی در بریتانیا است.

دکتر لیز پین، پرزیدنت مجمع ملی زنان بریتانیا، با اظهار خوش‌آمد به شرکت کنندگان مدعو در نشست که به‌صورت حضوری یا آنلاین از مناطق مختلف بریتانیا و همچنین از کشورهای آلمان، و کانادا که “کودیر” در آن‌ها فعالیت ممتد دارد، این نشست را آغاز کرد. نمایندگان چهار اتحادیهٔ کارگری سراسری بریتانیا در این نشست حضور داشتند.

به‌دعوت هیئت اجرائی “کودیر” دو سخنران مهمان در این نشست سالانه حضور یافته بودند. نخستین سخنران، نمایندهٔ “تشکیلات دموکراتیک زنان ایران” در بریتانیا، در ارتباط با مبارزات زنان ایران صحبت کرد. ایشان ضمن سخنانش بر وجود گستردگی چشمگیر تعصب‌ورزی‌ها و زن ستیزی‌های نهفته و آشکار در همهٔ عرصه‌های زندگی زنان در جمهوری اسلامی تأکید کرد. او از اجرای سیستماتیک قوانین ضد زنان از سوی رژیم ایران و از خشونتی که با هر اعتراضی به این موارد ابراز شود، روبرو می‌گردد صحبت کرد . او همچنین تأکید کرد که با این وجود چنین خشونت‌هایی از ورود زنان به عرصه عمومی برای مطالبه حقوق خود نتوانسته‌اند مانع شوند. او در ادامه به تأثیر عظیم و مستمر جنبش “زن، زندگی، آزادی”، جنبشی که در سال ۱۴۰۱ کشور را فراگرفت اشاره کرد و گفت: “این جنبش به مبارزهٔ گسترده‌تر مردم ایران با دیکتاتوری دینی انگیزه داده است.”

سخنران مهمان بعدی سندیکالیست ایرانی‌ ترقی‌خواه و فعال در خارج از کشور بود که از رویداهای لحظه به لحظهٔ موج اعتصاب‌های کنونی در جریان مبارزه کارگران در ایران و مشکلات پیشاروی اتحادیه‌های کارگری در تلاش برای سازمان‌دهی مؤثر در شرایط ممانعت قوانین جمهوری اسلامی تصویری دقیق به‌منظور آگاهی شرکت کنندگان نشست ارائه داد. سخنران به تعدادی از اتحادیه‌های کارگری اشاره کرد که به‌‌رغم این فشارها به مبارزه برای دستیابی به حقوق‌شان و بهبود شرایط کار و زندگی و معیشت‌شان ادامه داده اند. اتحادیه‌های مورد اشاره ازجمله بازنشستگان، کارگران نفت، کارگران فلزکار مکانیک‌، معلمان، کارگران حمل‌ونقل عمومی، و روزنامه‌نگاران را شامل می‌شود و همهٔ آن‌ها اعضایی دارند که به دلیل مطالبهٔ حقوق سندیکایی پایه و دستمزدهای عادلانه زندانی هستند. او گفت که برآوردهای کنونی حاکی از آن است که در حال حاضر بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ معلم در ایران زندانی هستند، از‌جمله دبیرکل و منتخبان “شورای هماهنگی انجمن‌های صنفی معلمان ایران”. سخنران بر اهمیت ابراز همبستگی بین‌المللی در حمایت از کارگران ایرانی در مبارزه‌شان برای دست یافتن به برخورداری از حقوق و عدالت در محیط کار این زحمتکشان تأکید کرد. “کودیر” به حمایت مستمر از مبارزه کارگران در ایران تأکید ورزید.

نشست سالانه “کودیر” در ادامهٔ برگزاری‌اش انتخاب “گاوین لیتل، دبیرکل فدراسیون عمومی اتحادیه های کارگری بریتانیا، را به سمت دبیرکل “کودیر” تأیید کرد. آقای لیتل در سخنانی در نشست گفت که او از تصدی این موقعیت مفتخر است و به دنبال ایفای نقشی کلیدی در فعالیت‌های آیندهٔ “کودیر” به‌ویژه تقویت پیوندهای آن با جنبش اتحادیه‌ای کارگری در بریتانیا خواهد بود. دبیرکل منتخب “کودیر” سال ها با “کودیر” همکاری داشته است. نشست همچنین انتخاب آقای آلکس گوردون، پرزیدنت اتحایهٔ کارگران، کارمندان، و رانندگان قطار (لکوموتیورانان)، اتوبوس، و کشتیرانی- “آر.ام.تی”- به سمت پرزیدنت کودیر را تأیید کرد. نشست سالانهٔ “کودیر” در ادامه با تصویب طرحی مبنی بر آغاز یک پروژه بزرگ ارائه شده از سوی کمیته اجرایی در حال خروج، از شورای مرکزی و کمیته اجرایی آتی “کودیر” خواست تا برای هماهنگی بیشتر در سراسر جنبش اتحادیه‌ای کارگری در بریتانیا در حمایت از مبارزات جاری مردم ایران تلاش کند. در این قطعنامه (طرح) خاطرنشان شده است که تنها در سال ۱۴۰۱ بیش از ۱۲۰۰ مبارزه اعتصابی در کشور ثبت شده است که همه آن‌ها خواستار عقب راندن رژیم از مواضعش را خواستار شده‌اند.

نشست سالانهٔ سال ۲۰۲۳/ ۱۴۰۲ با انتخاب شورای مرکزی و همچنین هیئت اجرائی “کودیر”، با‌ تشکر از همه شرکت‌کنندگان در نشست و سازمان‌های حامی کودیر، در وفا به عهد خود برای ادامه دادن به فعالیت‌های مشترک با مجمع ملی زنان، سازمان ضد امپریالیستی “لیبریشن”، و مرکز بین‌المللی حقوق اتحادیه‌های کارگری تاکید کرد.

به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۱۹۷، ۲۷ آذر ۱۴۰۲