نسل‌کشی فلسطینی‌ها در نوار غزه همچنان با پشتیبانی سیاسی-تسلیحاتی-مالی قدرت‌های امپریالیستی از اسرائیل ادامه دارد و رژیم فاشیستی اسرائیل بمباران جنوب نوار غزه و مناطق پیرامون گذرگاه رفح را به پیش می‌برد. کشف جسدهای نزدیک به ۳۰۰ فلسطینی تیرباران‌شده با دست‌های بسته در گورهای جمعی در نزدیکی بیمارستانی در خان یونس نیز ابعاد جدیدی از نسل‌کشی اسرائیل را آشکار کرد. در یورش‌ها و بمباران‌های اسرائیل در نوار غزه تا کنون نزدیک به ۳۵هزار نفر فلسطینی کشته شده‌اند که بیش از ۱۸هزار کودک در میان آنها بوده است.

دولت‌های بزرگ سرمایه‌داری اروپا همچنان به حمایت از دولت فاشیستی اسرائیل و خفه کردن صداهای صلح و همبستگی با فلسطین ادامه می‌دهند. کنگرهٔ آمریکا نیز برای نشان دادن پشتیبانی قاطعانهٔ امپریالیسم آمریکا از کشتارهای اسرائیل روز ۵ اردیبهشت کمک ۲۶ میلیارد دلاری به اسرائیل را تصویب کرد. یک هفته پیش از آن نیز، روز ۳۰ فروردین، نمایندهٔ آمریکا درخواست عضویت کامل و رسمی کشور فلسطین در سازمان ملل متحد را در شورای امنیت این سازمان وتو کرد. گفتنی است که بر اساس گزارش تشکیلات خودگردان فلسطین در حال حاضر ۱۳۷ کشور از ۱۹۳ عضو سازمان ملل متحد، از جمله سوئد، بلغارستان، قبرس، جمهوری چک، مجارستان، لهستان و رومانی، کشور فلسطین را به رسمیت می‌شناسند. رهبران ایرلند، اسلواکی، مالت، استرالیا، و اسپانیا نیز اعلام کرده‌اند که در نظر دارند کشور فلسطین را به رسمیت بشناسند. مبارزه برای احقاق حق فلسطینیان و لگام زدن به جنایت‌های دولت اسرائیل امروزه به یکی از کانون‌های مهم مبارزه میان نیروهای صلح و ترقی از یک سو و نیروهای جنگ‌افروز و سرکوبگر از سوی دیگر تبدیل شده است. تجمع‌ها و تظاهرات اعتراضی این روزها تا حدّی یادآور تظاهرات گسترده برضد جنگ ویتنام در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ یا تظاهرات عظیم ضدجنگ در آستانهٔ حملهٔ آمریکا و ناتو به عراق در سال ۲۰۰۳ است. در این نبرد میان نیروهای جنگ و صلح، میان نیروهای حافظ سرمایه با نیروهای خواهان زندگی شایسته، دستگاه رسانه‌یی و سرکوب پلیسی سرمایه‌داری و ارتجاع و جنگ‌افروزی در کشورهای غربی از هر وسیله‌ای برای خاموش کردن صدای اعتراض‌ها یا به انحراف کشاندن آنها استفاده می‌کند.

بازداشت‌های ”پیشگیرانه “هواداران صلح و همبستگی با فلسطین، اخراج استادان و دانشجویان معترض به نسل‌کشی اسرائیل از دانشگاه‌ها، سانسور خشن رسانه‌های غالب به سود دولت آپارتاید اسرائیل و تروریست خواندن مدافعان حقوق مردم فلسطین، لغو کردن برنامه‌های مردمی در دفاع از فلسطین و اجازهٔ شرکت و سخنرانی ندادن به سخنرانان ترقی‌خواه، سرکوب خشن شرکت‌کنندگان در تظاهرات اعتراضی به نسل‌کشی اسرائیل، بازداشت و پرونده‌سازی برای معترضان به اتهام واهی ”یهودی‌ستیزی “و ”تخریب اموال عمومی “یا ”بر هم زدن نظم عموم»، و اخراج حامیان فلسطین از محل‌ کار فقط نمونه‌هایی از دموکراسی و آزادی بیان و آزادی تجمع ادعایی در آمریکا و اروپا است.

رسانه‌های غالب آمریکایی سعی دارند با ضدیهودی خواندن معترضان اقدام آنها را مجرمانه نشان دهند، در حالی که دانشجویان و دیگر ترقی‌خواهان و صلح‌دوستان- که شمار زیادی از آنها و رهبرانشان یهودی‌اند- به سرکوب دولت فاشیستی اسرائیل اعتراض دارند که البته خودش را دولت ”یهودیان “معرفی می‌کند. در هیچ‌یک از تظاهرات اعتراضی شعارهای ضدیهودی سر داده نشد. برنی سندرز، سناتور آمریکایی یهودی، در جواب نتانیاهو که اعتراض‌های دانشجویان را اقدامی ضدیهودی خوانده بود، گفت که مسئولیت خواستن از دولت نتانیاهو اقدامی سیاسی است نه یهودستیزانه. او نتانیاهو را متهم کرد که با زدن اتهام یهودستیزی به معترضان به شعور آمریکایی‌ها توهین کرده است.‏

همچنین، در تجمعی که در حدود ۳۰۰۰ یهودی معترض به نسل‌کشی اسرائیل در غزه در روز ۷ اردیبهشت به مناسبت عید پسح و ”صرف غذای ‏مخصوص سدر در خیابان “در منطقهٔ بروکلینِ نیویورک برگزار کردند، نائومی کلاین، نویسندهٔ یهودی و کنشگر چپ‌گرای ‏کانادایی سخنرانی کرد. او از جمله گفت: ”بُت دروغین صهیونیسم بدون اینکه کسی جلودارش باشد رشد کرده و بزرگ شده است. ‏پس امشب اعلام می‌کنیم که پایانش را می‌طلبیم. یهودیت ما نباید در چنگ دولتی قوم‌مدار باشد، زیرا یهودیت ما برحسب تعریف ‏انترناسیونالیست و جهان‌گرا است. ما می‌خواهیم یهودیت را از چنگ دولتی قوم‌‌مدار بیرون بکشیم، دولتی که آرزو دارد یهودیان تا ‏ابد در ترس زندگی کنند […] که تلاش دارد به ما بقبولاند دنیا علیه ما [یهودیان] است. […] ما به بُت دروغین صهیونیسم نیازی ‏نداریم. ما از این پروژه که به اسم ما مرتکب نسل‌کشی می‌شود تبرّی می‌جوییم. “(نقل از ترجمهٔ عبدی کلانتری)

در جبهه‌ای دیگر، به‌دلیل انصراف عدهٔ چشمگیری از نامزدهای دریافت جایزهٔ انجمن قلم از شرکت در مراسم اهدای جوایز، انجمن قلم آمریکا مراسم اهدای جایزه در روز ۱۰ اردیبهشت را لغو کرد. اعتراض این عده به مواضع انجمن قلم در ارتباط با جنگ غزه بود. از ۶۱ نویسنده و مترجمی که نامزد دریافت جایزه بودند، ۲۸ نفر کتاب‌های خود را پس گرفتند. در دو ماه گذشته نیز شماری از نویسندگان نامدار، از جمله نائومی کلاین و میشل الکساندر، از ”انفعال شرم‌آور “انجمن قلم آمریکا انتقاد کردند، این انجمن را به ”خیانت “به تعهدش برای صلح و برابری و آزادی و امنیت نویسندگان متهم کردند، و خواستار استعفای مدیران این انجمن شدند.

همان‌طور که اشاره شد، جنبش دانشجویی آمریکا و اروپا در هفته‌های اخیر به موج اعتراض‌های مردمی به نسل‌کشی اسرائیل پیوست. صدای اعتراض دانشجویان آمریکایی نخست از دانشگاه کلمبیا در نیویورک بلند شد. آنچه در دانشگاه کلمبیا آغاز شد به‌سرعت به تقابل دانشجویان در ده‌ها دانشگاه در سراسر آمریکا با سیاست‌های دولت بایدن در حمایت از نسل‌کشی اسرائیل تبدیل شد. در هفته‌های اخیر تجمع‌ها و تحصن‌ها و تظاهرات متعددی در دفاع از ”فلسطین آزاد “در بیشتر از ۴۰ دانشگاه و کالج‌‌ آمریکا برگزار شد، از جمله در دانشگاه‌های کلمبیا، جورج واشنگتن، اِموری، پرینستون، اوهایو، ییل، تگزاس، آستین، کالیفرنیا، و نیویورک. دانشجویان و استادان معترض از جمله خواهان قطع کمک‌های مالی و تسلیحاتی آمریکا به اسرائیل و قطع سرمایه‌گذاری دانشگاه‌ها در شرکت‌هایی‌اند که با اسرائیل پیوند دارند، به‌ویژه شرکت‌های نظامی و تسلیحاتی. حمایت از جنبش ”بایکوت، قطع سرمایه‌گذاری، و تحریم اسرائیل “(BDS) نیز از دیگر خواست‌های دانشجویان برای زیر فشار گذاشتن اسرائیل با اهرم‌های اقتصادی با هدف پایان دادن به اشغال سرزمین‌های فلسطینی است. صدها نفر از دانشجویان دانشگاه هاروارد نیز برای ابراز همبستگی با مردم غزه و فلسطین در محوطهٔ این دانشگاه تحصن کردند. به گفتهٔ یکی از دانشجویان یهودی دستگیر و تعلیق‌شده در دانشگاه کلمبیا، ”تحصن در همبستگی با غزه بازتاب سنّت یهودی همزیستی و رهایی است.»

در شماری از این موارد، پلیس و ارتش و نیروهای امنیتی به درخواست مسئولان دانشگاه‌ها با خشونت تمام علیه معترضان وارد عمل شدند. گفتنی است که محافل صهیونیستی یهودی و مسیحی نفوذ مالی و حضور چشمگیری در هیئت امنای دانشگاه‌های آمریکایی دارند و از این طریق به مسئولان برای اخراج استادان و جلوگیری از اعتراض‌های ضدصهیونیستی فشار می‌آورند. نیروهای پلیس در حمله به دانشجویان معترض و متحصن به خشن‌ترین وجه آنها را کتک زدند. صدها دانشجو و چند استاد را نیز بازداشت کردند. صدها دانشجو نیز تعلیق یا مشروط و در مواردی، از جمله در دانشگاه‌هایی مانند ییل، کالیفرنیای جنوبی، وندربیلت، و مینه‌سوتا، اخراج شده‌اند.‏ شماری از اعضای ”انجمن استادان دانشگاه کلمبیا»، از جمله دختر یکی از بازماندگان هولوکاست، در نامه‌ای به مسئولان دانشگاه ”تعلیق دانشجویان شرکت‌کننده در تظاهرات اعتراضی مسالمت‌آمیز و بازداشت آنها به‌دست پلیس نیویورک را به‌شدت محکوم “کردند. آنها این عمل را ”نقض منشور دانشگاه، حقوق دانشجویان، و تعهد دانشگاه به دفاع از آزادی بیان دانشجویان و تأمین امنیت آنها “دانستند. در تجمع دانشگاه واشنگتن، جیل استین، نامزد احتمالی حزب سبز در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، و مدیر کارزار انتخاباتی‌اش، که از تجمع دانشجویان حمایت کرده بودند، نیز جزو بازداشت‌شدگان بودند.

دامنهٔ اعتراض‌های دانشجویی در همبستگی با ملت فلسطین پس از آمریکا به دانشگاه مک گیل در مونترال (کانادا) نیز ‏رسید.‏ دانشجویان این دانشگاه با برافراشتن پلاکاردی که روی آن نوشته شده بود ”به دانشگاهمان اجازه نمی‌دهیم ‏در کشتار جمعی شریک باشد»، حمایت خود از مردم فلسطین را نشان دادند. هم‌زمان با گسترش جنبش دانشجویی در آمریکا، دانشجویان انگلستان نیز روز جمعه ۷ اردیبهشت در حمایت از فلسطینی‌ها و قطع ارتباط با دانشگاه‌های رژیم صهیونیستی در دو شهر لندن (در دانشگاه کالج لندن) و کاونتری تظاهرات کردند. در انگلستان نزدیک به ۳۰ هفته است که صدها هزار نفر از مردم برای ابراز همبستگی با غزه و فلسطین و محکوم کردن نسل‌کشی و جنایت‌های رژیم فاشیستی اسرائیل به خیابان‌های لندن و دیگر شهرهای آن کشور می‌آیند.

در یونان نیز هزاران دانشجو در همبستگی با دانشجویان آمریکایی علیه جنایت‌های رژیم صهیونیستی اسرائیل تظاهرات کردند. دانشگاه علوم سیاسی پاریس نیز که یکی از معتبرترین موسسات آموزش عالی فرانسه تلقی می‌شود در هفته‌های گذشته ‏شاهد تحصن و تجمع اعتراضی دانشجویان حامی فلسطین و معترضان به تهاجم نظامی و نسل‌کشی اسرائیل در غزه بود. یکی از خواست‌های دانشجویان فرانسوی قطع ارسال قطعات نظامی و تسلیحات به اسرائیل بود.

در اسپانیا نیز حامیان فلسطین روز جمعه ۳۱ فروردین در شهر بارسلون تجمع کردند و خواهان آتش‌بس و تحریم اسرائیل شدند. تظاهرات مردمی در دیگر شهرهای اروپا، از جمله در برلین، ژنو، وین، و پاریس نیز در حمایت گسترده از فلسطین برگزار شده است که در مواردی با خشونت پلیس- بازوی سرکوب قدرت‌های امپریالیستی- روبه‌رو شده است.

جای دلگرمی است که صلح‌دوستان و ترقی‌خواهان جهان مرعوب سرکوب خشن حامیان غربی اسرائیل نشده‌اند و از هر راه ممکن صدای اعتراض خود را به نسل‌کشی اسرائیل و به حمایت بی‌دریغ قدرت‌های امپریالیستی از این نسل‌کشی بلند کرده‌اند. نبرد نیروهای صلح و ترقی با نیروهای حافظ نظم امپریالیستی موجود به صورت‌های گوناگون ادامه دارد. نسل‌کشی اسرائیل در غزه را باید متوقف کرد و به اشغالگری اسرائیل باید پایان داد.

به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۰۷، ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳