یک نشریه آمریکایی افشا کرد وزارت دفاع آمریکا ظرف چهار سال، چهارده عملیات محرمانه در غرب آسیا و آسیا-اقیانوسیه از طریق نیروهای خارجی و نیابتی انجام داده است.

به گزارش خبرگزاری فارس،‌ نشریه آمریکایی «اینترسپت» در گزارشی افشا کرد وزارت دفاع آمریکا از یک پروتکل سری برای انجام عملیات‌های به اصطلاح ضد تروریستی، در مقیاسی گسترده‌تر آنچه گمان می‌رفت استفاده کرده است.

۱۴ عملیات محرمانه پنتاگون در غرب آسیا و آسیا-اقیانوسیه

اینترسپت نوشت، این نشریه پیش‌تر نیز درباره استفاده پنتاگون از اختیار محرمانه موسوم به «127e» در کشورهای آفریقایی استفاده کرده است اما اکنون به اسنادی دست پیدا کرده که برای اولین بار به صورت رسمی تأیید می‌کند که دستکم ۱۴ مورد از این برنامه‌های سرّی را تا سال ۲۰۲۰، در غرب آسیا و منطقه آسیا-اقیانوسیه انجام داده است. به‌طور کلی، فقط بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، نیروهای آمریکایی ۲۳ مورد از این عملیات‌ها را در تمام جهان انجام داده‌اند.

«جوزف ووتِل» ژنرال چهار ستاره بازنشسته آمریکایی که فرماندهی عملیات‌های ویژه و تروریست‌های سنتکام را بر عهده داشته وجود چنین عملیات‌هایی را تأیید کرده و آن‌ها را اقدامات «ضد تروریستی» در کشورهای مصر، لبنان، سوریه و یمن توصیف کرد.

با این حال یک مقام ارشد سابق پنتاگون که نمی‌خواست نامش فاش شود گفت، نسخه اولیه‌ای از برنامه 127e در عراق اجرا شده است. یک برنامه سری 127e دیگر نیز در تونس اجرا شده که پنتاگون به بهانه استفاده از این پروتکل آن را محرمانه نگه داشته بود. در این عملیات که سال ۲۰۱۷ انجام شده بود، نیروهای آمریکایی در کنار افراد اجیر شده محلی دست به اقدام نظامی زده بودند.

در یکی از اسنادی که نشریه اینترسپت به دست آورده است، استفاده از این مجوز محرمانه برای ایجاد دسترسی به مکان‌هایی در جهان استفاده شده که حتی برای زبده‌ترین نیروهای آمریکایی نیز غیر قابل دسترسی هستند.

این نشریه آمریکایی می‌نویسد از طریق اسناد به دست آمده و مصاحبه‌هایی که انجام داده توانسته به تصویر روشنی از این مجوز محرمانه برسد که به کماندوهای آمریکایی اجازه می‌دهد عملیات‌های ضد تروریستی را «به واسطه، به همراه و از طریق» نیروهای غیرمتعارف و خارجی (غیر آمریکایی) در نقاط مختلف جهان انجام دهند.

محرمانه، حتی برای کنگره و وزارت امور خارجه آمریکا

پروتکل مربوط به این عملیات‌ها به قدری محرمانه هستند که محل انجام، تداوم، اهداف و هویت نیروهای خارجی به کار گرفته شده در آن‌ها حتی برای اعضای کمیته‌های مربوطه در کنگره و مقامات اصلی وزارت امور خارجه آمریکا نیز دست نیافتنی و ناشناخته هستند.

اینترسپت می‌افزاید، نیروهای آمریکایی از طریق برنامه محرمانه 127e، تسلیحات، تعلیمات و اطلاعات را برای نیروهای خارجی فراهم می‌کنند اما بر خلاف برنامه‌های کمک نظامی متداول که برای ایجاد ظرفیت‌های مربوطه به صورت محلی ایجاد می‌شود، برنامه‌های 127e برای انجام عملیات به دستور آمریکا و برای هدف قرار دادن دشمنان آمریکا و حصول اهداف آمریکا انجام می‌شوند.

یک مقام ارشد سابق وزارت دفاع آمریکا در این‌باره گفت:‌ «مشارکت‌کنندگان خارجی در برنامه‌های 127echo خلاء نبود تعداد کافی نیروهای آمریکایی را پر می‌کنند. اگر کسی درخواست یک برنامه 127echo و عملیات نیابتی را صادر کند، مخالفت و بحث با آن‌ دشوار خواهد بود».

اینترسپت به نقل از فرماندهان بازنشسته آمریکایی نوشت، استفاده از این برنامه برای هدف قرار دادن گروه‌های شبه‌نظامی و به طور هم‌زمان کاهش خطر تلفات نیروهای آمریکایی، بسیار موثر است. با این حال کارشناسان به این نشریه آمریکایی گفتند که دانش اندکی که درباره این برنامه وجود دارد نگرانی‌های عمیقی درباره مسئولیت و نظارت بر آن‌ها و نقض قانون اساسی در طول این عملیات‌ها ایجاد می‌کند.

برنامه 127e, دروازه عملیات‌های ناقض حقوق بشر و حق حاکمیت کشورها

بر اساس اسناد به‌دست آمده توسط اینترسپت، هزینه عملیات‌های 127e بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به ۳۱۰ میلیون دلار رسیده است. این درحالی است که سال ۲۰۰۵ که این برنامه کلید خورد، بودجه‌ای ۲۵ میلیون دلاری به آن اختصاص داده شده بود.

طبق گزارش‌های قبلی اینترسپت و چند منبع دیگر، نیروهای آمریکایی عملیات‌هایی را تحت برنامه 127e در شماری از کشورهای آفریقایی انجام داده‌اند که همکاری آفریکام با یکی از یگان‌های بدنام و ناقض فاحش حقوق بشر در کامرون از جمله آن‌ها است.

منتقدان این برنامه محرمانه پنتاگون می‌گویند، این برنامه علاوه بر خطر افزایش تنش و درگیری نظامی و احتمال درگیر شدن آمریکایی‌ها در چنین درگیری‌هایی، برخی از آن‌ها ممکن است مصداق استفاده غیرقانونی از قدرت باشند.

ریشه برنامه 127e به بیست سال قبل و حمله آمریکا به افغانستان باز می‌گردد. در آن زمان نظامیان آمریکایی و نیروهای سازمان سیا برای پرداخت پول به نیروهای نیابتی تحت حمایت خود دچار مشکل شده بودند. این برنامه فقط یکی از چندین برنامه محرمانه و اختیاراتی است کنگره ظرف دو دهه گذشته به پنتاگون واگذار کرده است.

اینترسپت می‌نویسد، در حالی که برنامه 127e بر مبارزه با تروریسم تمرکز دارد، سایر اختیاراتی که به پنتاگون داده شده به نیروهای آموزش‌دیده آمریکایی اجازه می‌دهد عملیا‌ت‌های مخفیانه جاسوسی و ضدجاسوسی، کمک به نیروهای خارجی در جنگ‌های نامنظم به ویژه در میانه رقابت بر سر قدرت در یک کشور را انجام دهند.

به نوشته این نشریه، اسناد به دست آمده به قدری سانسور و قلم‌گیری شده هستند که کار تشخیص کشورهایی که این برنامه‌ها در آن‌ها اجرا شده‌اند را بسیار دشوار کرده است. پیش‌تر اینترسپت وجود چنین برنامه‌ای در کامرون را شناسایی کرده بود و طبق اسناد جدید، برنامه دیگری نیز در کشور لبنان وجود دارد. ووتل نیز در مصاحبه با این نشریه، عملیات لبنان با اسم رمز «شکارچی شیر» را تأیید کرد. وی همچنین عملیات‌های مشابهی در مصر و سوریه را تأیید کرد.

اینترسپت به نقل از کارشناسان افزود، پیش از این همکاری نظامی آمریکا و کشورهای لبنان و مصر شناخته‌شده بود اما استفاده از نیروهایی در این دو کشور به عنوان نیروهای نیابتی برای اجرای عملیات‌های «ضد تروریسم» آمریکا، تحول چشمگیری محسوب می‌شود. به گفته دو کارشناس مسائل امنیتی لبنانی، پنتاگون از واحد سری «G2SF» شامل نیروهای زبده لبنانی استفاده کرده است. در صحرای سینای مصر نیز که گزارش‌های متعددی از قتل، شکنجه و ناپدید شدن افراد از سوی نیروهای مصری گزارش شده، عملیات آمریکایی‌ها و همکاری آن‌ها با نظامیان مصری بحث‌برانگیز است.

سازوکار گریز از نظارت و پاسخگویی

اینترسپت می‌نویسد، با اینکه اسناد به‌دست آمده سرنخ‌هایی درباره ابعاد این عملیات‌ها ارائه می‌کند اما بخش عمده آن برای عموم و همچنین کنگره نامشخص است. یک مقام دولت آمریکا که نمی‌خواست نامش فاش شود در این‌باره گفت، تعداد انگشت‌شماری از اعضای کمیته‌های نیروهای مسلح و اطلاعاتی کنگره از چنین برنامه‌هایی اطلاع دارند و این در حالی است که این کمیته‌ها در قبال موضع‌گیری‌های نظامی و تصمیم‌گیری در این زمینه مسئول هستند.

در واقع اعضای کنگره این اختیار را دارند که گزارش این عملیات‌ها را مطالعه کنند اما از وجود آن‌ها خبر ندارند تا درخواستی برای دریافت گزارش‌ها ارائه کنند. این مقام آمریکایی افزود: «اعضای کنگره نمی‌دانند که چنین گزارش‌هایی وجود دارند. این برنامه‌ها طوری طراحی شده‌اند که از نظارت بر آ‌ن‌ها جلوگیری شود».

در داخل دولت نیز وزارت امور خارجه و دیپلمات‌های آمریکایی در کشورهای مختلف به‌ندرت از وجود چنین برنامه‌هایی اطلاع دارند. نبود نظارت در سطوح مختلف دولت شده و مقامات وزارت دفاع آمریکا می‌توانند در خلال این برنامه‌ها دست به هر اقدامی بزنند.

اینترسپت به نقل از مقام دولت آمریکا نوشت، بعضاً سفرا از این عملیات‌ها خبر ندارند و فقط یک ژنرال چهار ستاره می‌آید و می‌گوید اگر نگذارید عملیات انجام شود «همه خواهند مرد» و از سوی دیگر «وزارت دادگستری آمریکا نیز این‌ عملیات‌ها را برنامه‌های کوچکی می‌بینند که دلالتی بر سیاست خارجی ندارند و بنابراین می‌گویند “بگذارید کارشان را انجام دهند. هرچه افراد کمتری سر راهمان قرار بگیرند بهتر است».