شرکتهای ازبکستانی و تاجیکستانی همزمان با سفر امامعلی رحمان رئیسجمهوری تاجیکستان به پکن، کریدور حملونقل چندوجهی آزمایشی «چین-تاجیکستان-ازبکستان-ترکمنستان-ایران-ترکیه-اروپا» را راهاندازی کردهاند؛ مسیری راهبردی که میتواند نقش تهران را در اتصال زنجیرههای ترانزیتی شرق آسیا به اروپا پررنگتر کند.
به گزارش روز سهشنبه ایرنا از خبرگزاری ترند، پس از اینکه امامعلی رحمان برای دیدار با شیجینپینگ رئیسجمهوری چین به پکن سفر کرد، همکاریهای راهبردی دوشنبه و پکن در حوزههای تجارت، صنعت، ترانزیت، امنیت و فناوری وارد مرحله تازهای شد؛روندی که نشان میدهد چین جایگاه خود را بهعنوان یکی از مهمترین شرکای اقتصادی تاجیکستان تثبیت کرده و در تلاش است نقش آسیای مرکزی را در زنجیرههای حملونقل و تأمین اوراسیا تقویت کند.
این سفر در شرایطی انجام میشود که سطح همکاریهای ۲ کشور طی سالهای اخیر به شکل قابل توجهی گسترش یافته و از همکاریهای سنتی سرمایهگذاری فراتر رفته است.
بر اساس آمارهای رسمی، حجم تجارت میان تاجیکستان و چین در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ به ۷۹۰ میلیون و ۲۰۰ هزار دلار رسید که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۵۲.۷ درصد افزایش نشان میدهد. همچنین، صادرات تاجیکستان به چین ۲۰۴میلیون و ۹۰۰ هزار دلار و واردات از چین هم ۵۸۵ میلیون و ۳۰۰ هزار دلار اعلام شده است.
همکاریهای حملونقل و لجستیک نیز به یکی از محورهای اصلی روابط دو کشور تبدیل شده است؛ بطوری که نخستین قطار کانتینری در مسیر «چین-قرقیزستان-ازبکستان-تاجیکستان» راهاندازی شده و انتظار میرود این مسیر بیش از سه هزار و ۵۰۰ کیلومتری، زمان انتقال کالا را کاهش داده و ظرفیت ترانزیتی آسیای مرکزی را افزایش دهد.
همزمان، تاجیکستان و ازبکستان نیز کریدور حملونقل چندوجهی آزمایشی «چین-تاجیکستان-ازبکستان-ترکمنستان-ایران-ترکیه-اروپا» را راهاندازی کردهاند؛ پروژهای که هدف آن توسعه زیرساختهای ترانزیتی، دیجیتالیسازی حملونقل بینالمللی و افزایش ظرفیت گذرگاههای مرزی عنوان شده است؛ این مسیر میتواند نقش ایران را در اتصال شرق آسیا به بازارهای اروپا تقویت کند.
تحلیلگران معتقدند سفر رحمان به چین میتواند زمینهساز امضای توافقهای سرمایهگذاری جدید، توسعه بیشتر کریدورهای حملونقل در آسیای مرکزی، تعمیق همکاریهای صنعتی و افزایش هماهنگیهای امنیتی میان دو کشور باشد. در عین حال، موفقیت این روند به توانایی تاجیکستان در بهرهبرداری از فرصتهای جدید اقتصادی، تحولات تجارت جهانی و سرعت رشد اقتصاد چین وابسته خواهد بود.
