در روزهایی که غرش موشک‌ها و توپخانه‌ها خاورمیانه را به آشوب و آتش کشیده است، در میان انبوه تصاویر تکراری و زشت جنگ و خشونت در این منطقه، یک تصویر “امیدبخش و زیبا” در رسانه‌های اجتماعی پربازدید شده: تصاویر پهپادی از دشت‌های وسیع شهر “حلب” سوریه با انبوهی از صفحات آبی رنگ نیروگاه خورشیدی “ساخت چین” که منظره‌ای شبیه دریایی آبی و آرام به نمایش گذاشته است.

به گزارش CGTN : یکی از ساکنان شهر حلب سوریه تعبیر زیبایی از این پدیده دارد و در شبکه های اجتماعی نوشت: «برخی کشورها آتش توپخانه را به خاورمیانه به ارمغان می‌آورند، اما چین به کسانی که در تاریکی هستند، روشنایی و نور امید می بخشد.»

این تضاد به یک درون‌مایه تکراری تبدیل شده است. مدت کوتاهی پس از تشدید بحران ایران در ۱۷ مارس، چین از ارائه «کمک‌های بشردوستانه اضطراری» به ایران و برخی دیگر کشورهای منطقه مثل اردن، لبنان و عراق خبر داد. این محموله امدادی و انسان دوستانه ممکن است در میان رگبار و غرش کَر کننده موشک‌ها «ناچیز» به نظر برسند، اما برای خانواده‌هایی که در شرایط سخت و بحرانی بودند، ارزش حیاتی دارد.

ایران هم قراردادی را با شرکت‌های چینی برای خرید ۷ گیگاوات سامانه های برق خورشیدی امضا کرده است که بزرگترین قرارداد در نوع خود در تاریخ ایران است. «این حسن نیت از سوی شرق، اگرچه اقدامی بی سر و صدا، اما عمیقاً دلگرم کننده و امیدبخش است.»

در کشورهایی که بر اثر جنگ از هم پاشیده‌اند، چین بی‌صدا و آرام، شروع به پیوند زدن دوباره تکه‌های آن به یکدیگر کرده است.

در مارس ۲۰۲۳، ایران و عربستان سعودی که سالها بود روابط دیپلماتیک نداشتند، در پکن و با کمک میانجی گری چین دوباره روابط خود را از سرگرفتند. توانایی چین برای ایفای این نقش ناشی از اصول ثابت آن است: عدم جانبداری، عدم مداخله و حمایت از عدالت. چین مثل برخی کشروها در حال توسعه پایگاه‌های نظامی در خاورمیانه نیست؛ بلکه در حال گستردن “شاخه‌های زیتون” بر روی میز دیپلماتیک است.

علاوه بر این، از زمان آغاز تنش جاری میان آمریکا و ایران، چین به طور فعال در جهت ارتقای گفتگوهای صلح تلاش کرده است. پیشنهاد چهار ماده‌ای اخیر شی جین‌پینگ رئیس‌جمهوری چین، با استقبال مثبتی از سوی جامعه بین‌المللی روبرو شده است.

شلیک گلوله‌ها و موشک ها در تنگه هرمز نشان داد که نیروی یکجانبه نمی‌تواند صلح و نظم پایدار ایجاد کند. «اقیانوس آبی» صفحات خورشیدی براق و درخشان در شهرهای سوریه نشان می‌دهد که الگوی توسعه پایدارتر و انسانی‌تری به آرامی در حال ریشه دواندن است.

در تقابل میان “آتش جنگ و نور امید” ، چین انتخاب کرده است تا با به اشتراک گذاشتن فناوری های خود، “گرما و نور امیدی” باشد که راه پیش‌رو را برای بشریت روشن می‌کند بدون آنکه برای روشن کردن این “گرما و نور” نیاز به کلاهک های جنگی باشد.

تاریخ به یاد خواهد سپرد که وقتی آتش توپخانه شب تاریک خاورمیانه را به خون آغشته کرد، این چین بود که دست در دست کشورهای صلح‌طلب، با روشن کردن چراغ‌های صلح و آرامش، نور امید در دل بشریت روشن کرد و جهان را به سوی آینده‌ای عادلانه‌تر، شکوفاتر و پایدارتر هدایت نمود.