به گزارش روز یکشنبه ایرنا، در ادامه این مقاله آمده است: به نظر می‌رسد تمام فکر و ذکر دولت «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهوری آمریکا، جدا کردن این کشور از چین بوده است، تعرفه‌هایی که آمریکا در طول سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ میلادی علیه کالاهای چینی وضع کرد اولین تلاش‌های دولت ترامپ در این مسیر بود که با همه‌گیری ویروس کرونا این تلاش‌ها علیه چین هم در کلام و هم در عمل شدت پیدا کرد.

دولت آمریکا همچنین اجرای «ابتکار شبکه پاک» را پیشنهاد داده است که هدف از آن حذف چین از سکوهای خرده فروشی آنلاین، اپلیکیشن‌ها، سیستم های ابری، اپراتورهای اینترنتی و شبکه های فیبر نوری بستر دریای آمریکا و چین بوده است.

چاینا دیلی نوشت که تلاش برای جدا کردن آمریکا از چین از جمله تحمیل تعرفه‌های بیشتر روی کالاهای چین و فراخوان تجار آمریکایی برای بازگشت از چین به آمریکا و یا تغییر مکان فعالیت این تجار به سمت آمریکا، همگی بی‌فایده بوده اند زیرا صادرات کالاهای چینی به آمریکا در طول سه ماهه اول سال جاری میلادی در مقایسه با دوره مشابه در سال ۲۰۱۷ میلادی یعنی قبل از تحمیل تعرفه بر کالاهای چینی توسط آمریکا، ۳ درصد افزایش داشته است.

در حقیقت، صادرات چین به آمریکا در ماه ژوئیه، اوت و سپتامبر سال جاری به ترتیب ۱۵.۶، ۲۲.۴ و ۱۹.۴ درصد در مقایسه با دوره های مشابه سال گذشته افزایش داشته و ارزش متوسط صادرات ماهانه چین به آمریکا به رقمی معادل ۴۴.۱۶ میلیارد دلار رسیده که به معنای افزایش ۱۵ درصدی در مقایسه با سال ۲۰۱۸ میلادی است.

علاوه براین، در سال گذشته میلادی نیز کامپیوترهای تولید سرزمین اصلی چین و کالاهای الکترونیکی چینی ۳۷.۶ درصد از کل بخش واردات این نوع محصولات به آمریکا را تشکیل داد؛ واردات قطعات و دستگاه های الکترونیکی از چین به آمریکا نیز ۳۴.۱ درصد گزارش شد که این میزانی معادل کل حجم ترکیبی واردات این نوع کالاها از مکزیک، ژاپن و آلمان به عنوان دومین و سومین و چهارمین تامین کنندگان بزرگ آمریکا بوده است.

چاینا دیلی با تاکید بر اینکه احتمال تغییر در این الگو بعید است و اشاره به الگوی تجارت مثلثی ایجاد شده میان چین، ویتنام و آمریکا نوشت: بعد از اینکه واشنگتن جنگ تجاری خود علیه پکن را به راه انداخت، واردات آمریکا از ویتنام روندی افزایشی گرفت و این توهم ایجاد شد که آمریکا یک تامین کننده قابل اعتماد و جایگزین برای چین پیدا کرده است اما حقیقت این است که بخشی از افزایش عرضه ویتنام به آمریکا از چین سرچشمه می‌گیرد.

داده‌های وزارت بازرگانی آمریکا نشان می‌دهد که واردات این کشور از ویتنام در طول نیمه اول سال ۲۰۲۰ میلادی، در مقایسه با ۳۰.۴۴ میلیارد دلار سال گذشته با ۸.۵ درصد رشد، به ۳۳.۰۳ میلیارد رسیده است علاوه براین، داده های گمرکی چین نیز نشان می‌دهد که صادرات این کشور به ویتنام در سه ماهه اول سال ۲۰۲۰ میلادی ۱۲.۳ درصد در مقایسه با سال گذشته رشد داشته و از ۶۹.۵۷ میلیارد دلار به ۷۸.۰۲ میلیارد دلار رسیده است.

داده‌های آمریکا همچنین نشان می‌دهد که واردات این کشور از ویتنام در طول سه سال منتهی به ژوئن سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۷.۷ درصد افزایش داشته است در حالی که داده‌های گمرکی چین حاکی از آن است که در طول ۳ سال منتهی به سپتامبر سال ۲۰۲۰ میلادی، صادرات چین به ویتنام ۵۶.۴ درصد افزایش داشته است.

بنابراین، باید گفت که ویتنام در حال واردات قطعات و مواد از چین است و نهایتا آنها را به عنوان کالاهای نهایی پردازش می‌کند و به آمریکا می‌فرستد؛ به عبارت دیگر، تلاش‌های دولت آمریکا برای جدا کردن این کشور از چین تاثیر چندانی به همراه نداشته است.

علاوه براین، با وجود شیوع همه گیری کرونا، شرکت های آمریکایی نه تنها چین را ترک نکرده اند بلکه سرمایه گذاری خود در این کشور را افزایش داده اند؛ شرکت های آمریکایی فقط در یک دوره ژانویه تا ژوئیه سال جاری، در ۸۶۰ شرکت جدید چینی سرمایه گذاری کرده‌اند آن هم به این دلیل که تجار آمریکایی چین را به عنوان «پناهگاهی امن» برای سرمایه خود تلقی می‌کنند.

چاینا دیلی در پایان با اشاره به مقاله  «آسیا تایمز» که نوشته بود درحالیکه آمریکا در حال بررسی جدایی از چین است، به نظر می رسد که سناریوی واقعی این باشد که آسیا در حال جدا کردن خود از آمریکا است، نوشت: با توجه به لابی شرکت های « Qualcomm»، « Intel» و … آمریکا برای تغییر سیاست جداسازی دولت ترامپ از چین، باید گفت که سیاست جداسازی کلی روابط اقتصادی و زنجیره‌های تامین بین آمریکا و چین امکان پذیر نیست.