به گفتهٔ رئیس سابق ناتو، وابستگی شدید نظامی بریتانیا به ایالات متحده «دیگر قابل توجیه نیست» و بریتانیا باید به طور فزایندهای از رابطهٔ ویژه با واشنگتن دست بردارد.
به گزارش خبرگزاری فارس، جورج رابرتسون که هفتهٔ گذشته رهبران بریتانیا را به «خودراضیگری فرسایشی» در قبال دفاع متهم کرده بود، روز چهارشنبه گفت که این دو متحد سنتی بر سر ارزشها در حال واگرایی هستند و حتی پس از خروج دونالد ترامپ از کاخ سفید نیز این جدایی احتمالاً ادامه خواهد داشت.
لرد رابرتسون، وزیر دفاع سابق حزب کارگر و دبیرکل سابق ناتو، به حملهٔ بیدلیل ترامپ به ایران، تصمیم وی برای وضع تعرفه بر متحدان سنتی و تکاندهندهتر از همه تهدید به جدا کردن گرینلند از دانمارک اشاره کرد.
رابرتسون در سمیناری در اندیشکدهٔ چتمهاوس گفت: «همهٔ اینها نشاندهندهٔ واگرایی فزاینده بین وستمینستر و واشنگتن است.» وی گفت که لحن دیپلماتیک کاخ سفید با انتقادات علنی مکرر ترامپ از بریتانیا «به پایینترین نقطهٔ تاریخی خود رسیده است».
او گفت اقدامات یکجانبهٔ ترامپ در دوران ریاستجمهوریاش نشان میدهد که دوران پساجنگ جهانی دوم که در آن آمریکا به عنوان متولی حفظ قوانین، هنجارها و نهادهای جهانی عمل میکرد، «ممکن است به پایان رسیده باشد».
ترامپ استارمر را با نویل چمبرلین (نخست وزیر پرحاشیه سابق انگلیس) مقایسه کرده، ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا را «اسباببازی» توصیف کرده و از اینکه بریتانیا تنها زمانی که «جنگ تمام شده» میخواهد به تأمین امنیت تنگهٔ هرمز کمک کند، شکایت کرده است.
رابرتسون تأکید کرد که ترامپ نمایندهٔ تمام طیف افکار عمومی آمریکا نیست، اما گفت که بریتانیا باید بپذیرد که رفتار رئیسجمهور همچنین بازتابی از تغییرات بلندمدت در سیاست خارجی ایالات متحده است و بر اساس آن عمل کند.
رابرتسون گفت: «واضح است که سطح بالای وابستگی نظامی ما به آمریکا دیگر قابل توجیه نیست» و این «باور سادهلوحانهای» است که کاخ سفید همیشه در زمان درگیری آمادهٔ کمک به بریتانیا خواهد بود. او افزود چنین رویکردی منجر به «تحلیل رفتن تواناییهای خودمان» از نظر نظامی شده است.
این سیاستمدار بریتانیای گفت که بریتانیا «باید به سرعت به سمت تبدیل شدن به یک بازیگر نظامی خودمختارتر» حرکت کند، .. در حالی که بپذیرد آمریکا در حال معاملهگرتر شدن است.
رابرتسون گفت: «رابطه با ایالات متحده تا حد زیادی به آنچه ما به این اتحاد کمک میکنیم بستگی خواهد داشت.» این در حالی است که پیشبینی میشود آلمان در مسیری قرار دارد که تا سال ۲۰۲۹ دو برابر بریتانیا هزینهٔ دفاعی انجام دهد، در صورتی که هر دو کشور برنامههای فعلی خود را حفظ کنند.
