حمایت جرمی کوربین، نمایندهٔ ترقیخواه پارلمان بریتانیا و رهبر سابق حزب کارگر بریتانیا، از جنبش اعتراضی مردم ایران
در پاسخ به فراخوان شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای برگزاری جلسهای ویژه دربارهٔ وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران و سرکوب همهجانبه و وحشیانهٔ جنبش اعتراضی جاری، جرمی کوربین با ارسال یک کلیپ ویدئویی به دفتر ژنو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، با مبارزهٔ زنان و جوانان و اقلیتهای ملی ایران اعلام همبستگی و از خواستهای آنها حمایت کرد. جرمی کوربین فعال ترقیخواه و هوادار صلح و عدالت اجتماعی است که پایگاه اجتماعی وسیعی در میان نیروهای دموکراتیک و چپ بریتانیا دارد. وی همچنین از رهبران سازمان “لیبریشن” (لیبراسیون) است که عضویت مشاور شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را دارد. متن این پیام ویدئویی چنین است: “جنبش مطالباتی ماههای اخیر برای تغییرات سیاسی و اجتماعی در ایران، از اعتراضی مردمی به رهبری میلیونها زن شجاع، به خیزشی تودهیی فراروییده است که در اکنون در سراسر جهان شناخته شده است. این خیزش خواستار تحول کامل جامعهای است که زیر کنترل شدید پلیس امنیت اخلاقی [گشت ارشاد] خشن و سرکوبگر است.
مبارزه برای حقوق و حمایتهای نوین از زنان را نمیتوان نادیده گرفت. در جایی که زنان و اقلیتهای قومی به طور تاریخی محروم مانده و مورد تبعیض قرار گرفتهاند، دیگر راهی برای بازگشت به گذشته وجود ندارد و همهٔ ما باید نقش خود را در پیشبرد این هدف [خیزش مردمی] ایفا کنیم. این امر به معنای در پیش گرفتن رویکردی جمعی و همهجانبه است: همراه شدن سازمان ملل متحد با ایران برای بهبود جدّی وضعیت حقوق بشر، پایان دادن به سرکوب اقلیتهای ملی، و تلاش برای پایان دادن به حملات وحشتناک نظامی به کردستان. ما از طریق گفتوگو، همکاری، و به رسمیت شناختن یک گروه حقوق بشری برای حفاظت از حقوق و آزادیهایی که در مبارزات سخت به دست آمده است، میتوانیم به اعمال مجازات اعدام و تبعیض [در ایران] پایان دهیم. ما این فرصت را داریم که به دهها سال سرکوب، حمله به کُردها، و محروم کردن آنها از زبان و فرهنگ خودشان پایان دهیم. این حقوق اساسی باید در قانون گنجانده شوند و از آنها محافظت شود. همچنین، ما باید روندی سازنده را تأمین کنیم که در نهایت ایران را به شرکت در پیمان منع سلاحهای هستهیی متعهد کند. در عین حال، همه طرفهای ۱+ ۵ باید چارچوب توافق هستهیی ایران را رعایت کنند. ما باید از این فرصت استفاده کرده و به تلاش خستگیناپذیر برای رسیدن به جهانی برخوردار از صلح پایدار جهانی و عدالت اجتماعی برای همه مجدّانه ادامه دهیم.”
همبستگی شورای جهانی صلح با مبارزه مردم ایران
بیستودومین مجمع عمومی (کنگره) شورای جهانی صلح در روزهای ۲۲ تا ۲۴ نوامبر (۱ تا ۳ آذر) امسال به میزبانی «کمیتهٔ صلح ویتنام» در شهر هانوی، پایتخت جمهوری سوسیالیستی ویتنام، برگزار شد.
مجمع عمومی پس از سه روز گفتوگو و تبادلنظر و تصویب بیانیهٔ نهایی و انتخاب رهبری جدید این نهاد مهم جنبش جهانی مبارزه برای صلح به کار خود پایان داد. در بخشی از بیانیهٔ نهایی کنگره آمده است:
“ما همبستگی خود را با مردم ایران و مبارزهٔ آنها برای حقوق اجتماعی، سیاسی، و مدنی و عدالت اجتماعی اعلام میکنیم و اقدامات سرکوبگرانهٔ اخیر دستگاه امنیتی [حکومت] علیه زنان، جوانان، و زحمتکشان را قاطعانه محکوم میکنیم. شورای جهانی صلح (WPC) از حق زنان در ایران و سراسر جهان برای تصمیمگیری در مورد زندگی و موضوعهای شخصی و اجتماعی خود، از جمله تصمیمگیری در مورد انتخاب پوشش، حمایت میکند. ما با بهرهبرداری قدرتهای غربی از وضعیت موجود برای به راه انداختن “انقلابهای مخملی” و سوءاستفاده از این پدیده به سود برنامههای خود مخالفیم. ما با هرگونه مداخلهٔ خارجی در ایران، از جمله تحریمهای فلجکنندهٔ اقتصادی و بانکی که بیش از همه به مردم ایران آسیب میرساند، قاطعانه مخالفت میکنیم. تصمیمگیری در مورد زندگی و آیندهٔ مردم ایران فقط و فقط به عهدهٔ خود مردم ایران است. ما با هرگونه دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه، از جمله ایران، جداً مخالفیم. همهٔ کشورها و ملتهای منطقه میتوانند اختلافهای بین خود را از راه گفتوگو، دیپلماسی، و تلاشهای سیاسی، بدون دخالت قدرت خارجی، حل کنند. در گزارش هماهنگکنندهٔ کمیتهٔ خاورمیانهٔ شورای جهانی صلح [که سازمانهای صلح ۱۲ کشور خاورمیانه و شمال آفریقا را در بر می گیرد] به بیستودومین مجمع عمومی این شورا، در ارتباط با ایران آمده است: “شکست مذاکرات دربارهٔ توافق هستهیی با ایران پس از خروج ناگهانی آمریکا از آن توافق در سال ۲۰۱۸ بار دیگر خطر تشدید تنش در منطقه را به وجود آورده است. ما امیدواریم که جامعهٔ جهانی در برابر این تشدید تنش توسط آمریکا و اسرائیل متحد شود. به عنوان گامی در راه تحقق خاورمیانهٔ عاری از سلاحهای هستهیی، ما معتقدیم که برنامهٔ هستهیی ایران باید تحت کنترل آژانس بینالمللی انرژی اتمی باشد، و سلاحهای هستهیی اسرائیل، تنها کشوری که دارای سلاحهای کشتار جمعی است، برچیده شود. ما همبستگی خود را با مبارزان راه صلح، کارگران، و نیروهای مترقی ایران برای تحقق حقوق دموکراتیک، اجتماعی، مدنی، و آزادیهای عمومی، اعلام میکنیم. ما اقدامات سرکوبگرانهٔ دستگاه امنیتی رژیم [ایران] علیه تظاهرکنندگان، بهویژه زنان، را قاطعانه محکوم میکنیم و از حق زنان ایران در تصمیمگیری دربارهٔ زندگی شخصی و اجتماعی خود، از جمله تصمیمگیری دربارهٔ انتخاب پوشش، حمایت میکنیم. همچنین، ما هرگونه تجاوز یا تهدید به مداخلهٔ خارجی و تحریمهای اقتصادی و بانکی علیه ایران و مردم ایران را محکوم میکنیم. ما معتقدیم که کشورهای منطقه میتوانند اختلافهای خود را از راه گفتوگو و بدون دخالت خارجی حل کنند. ما همچنین با هرگونه دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه مخالفیم.”
ابراز همبستگی سازمان “لیبریشن” با مبارزه مردم ایران
دوشنبه ۵ دسامبر ۲۰۲۲ [۱۴ آذر ۱۴۰۱]- سازمان لیبریشن (Liberation، که قبلاً با نام “جنبش رهایی از استعمار” شناخته میشد که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد) یک سازمان بریتانیایی پُرسابقه و خوشنام است که علیه امپریالیسم و برای صلح، حقوق بشر، و عدالت اجتماعی، و نیز برای اتخاذ سیاستهای خارجی مترقی در دولت بریتانیا فعالیت میکند. این سازمان مایل است از این فرصت استفاده کند تا مجدداً بر حمایت بیدریغ خود از مردمی تأکید کند که در ایران، برای تحقق حقوق انسانی و دموکراتیک خود و آیندهای بهتر برای کشور، شجاعانه در برابر سرکوب و خشونت سبعانهای میرزمند که دیکتاتوری حاکم ۴۰ ساله در آنجا اعمال میکند. ما با این مردم مبارز ابراز همبستگی میکنیم.
سازمان لیبریشن شجاعت و ثابتقدمی اصولی کسانی را که با وجود خطرهای عظیم فزاینده به خیابانها میآیند تحسین میکند. این مردم اساساً جنبش اعتراضی مردمیای را پدید آوردهاند که تقریباً سه ماه است ادامه دارد. این مدّت، با توجه به مدّت تظاهراتی که در ایرانِ امروز صورت میگیرد، نقطهٔ عطف مهمی محسوب میشود. اکنون خود مقامهای رژیم ایران اذعان کردهاند که شمار کشتهشدگان از زمان آغاز موج کنونی اعتراضها در روز جمعه ۲۵ شهریور، بیش از ۳۰۰ نفر شده است، و دستکم ۱۵هزار نفر دستگیر شدهاند، که بسیاری از آنها در مدّت بازداشت مورد بدرفتاری و شکنجه قرار گرفتهاند. شنیدن خبر دیروز از قول دادستان کل ایران که برچیده شدن رسمی بهاصطلاح “گشت ارشاد” را اعلام کرد، مایهٔ دلگرمی لیبریشن است. این نهاد بازوی مخوف دستگاه اجرایی [و انتظامی] حکومت است که از زمان تحکیم وحشیانهٔ قدرت این رژیم در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ [۱۳۶۰]، حضورش در زندگی روزانهٔ مردم در خیابانهای ایران مشهود بوده است. اگرچه این خبر نشان میدهد که رژیم در وضعیتی نامساعد قرار دارد و در حال عقبنشینی است، و امیدوار است که از طریق چنین اقدامهایی مردم ستمدیدهٔ ایران را آرام کند، این امر نیز بیش از پیش روشن است که این تغییرات صوری و بزک کردن چهرهٔ رژیم و دستگاه انتظامی آن اصلاً کافی نیست؛ جنبش اعتراضی مردمی به چیزی کمتر از تغییرات سیاسی بنیادین رضایت نمیدهد. لیبریشن در تلاش معترضان و مردم ایران در کنار آنها ایستاده است و از آنها حمایت میکند. ما درخواستهای خود را تکرار میکنیم: آزادی فوری و بیقیدوشرط همهٔ آنهایی که صرفاً بهخاطر شرکت در موج کنونی اعتراضها بازداشت شدهاند؛ همچنین، ابطال فوری همهٔ حکمهای اعدام صادر شده برای کسانی که بهخاطر شرکت در اعتراضها محاکمه شدهاند؛ و حذف مجازات اعدام برای کسانی که منتظر محاکمهاند. همچنین، ما از اقدامهایی که تا کنون برای آغاز تحقیق کامل و بیطرفانه، زیر نظر شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، و شناسایی و ثبت موارد نقض حقوق بشر از زمان آغاز اعتراضها در ماه سپتامبر [شهریور] در ایران، صورت گرفته است، حمایت میکنیم. لیبریشن تأکید میکند که مسیر آیندهٔ جنبش اعتراضی و تحولات سیاسی ایران موضوعهاییاند که فقط خود مردم ایران باید دربارهٔ آنها تصمیم بگیرند. هرگونه مداخلهٔ خارجی در ایران، به هر بهانهای که باشد، فاجعهای برای آن کشور، منطقه، و صلح جهانی به بار خواهد آورد، و ما قاطعانه با آن مخالفیم. در نهایت، بار دیگر درخواست خود را از مقامهای جمهوری اسلامی ایران برای آزاد کردن همهٔ زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران تکرار میکنیم.
به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۱۷۰، ۱۴ آذز ۱۴۰۱