دکتر ابراهیم رزاقی استاد بازنشسته دانشگاه تهران و کارشناس اقتصادی ایران نوشت: امروز شاهد هستیم که چین به رتبه نخست اقتصادی در جهان نزدیک است. این کشور با برنامهریزی در حوزه فناوری، توانست تجارت را سامان و صادرات را افزایش دهد.
به گزارش رادیو بینالمللی چین؛ امروز شاهد هستیم که چین به رتبه نخست اقتصادی در جهان نزدیک است. این کشور با برنامهریزی در حوزه فناوری، توانست تجارت را سامان و صادرات را افزایش دهد. برای هدف گذاری و راه اندازی فناوری، هزینه کرد و برای تقویت زیرساختها، مردم را به سوی گرفتن تخصص حمایت و هدایت کرد. شرکتهای فناوری چین توسط متخصصان، با سخت کوشی، تجهیزات بالا و دقیق مدیریت میشود. فناوری یکی از مهمترین حوزههایی است که چین دستاوردهای بسیاری از آن داشته است.
همچنین این کشور توانسته با استفاده از اقتصاد درهای باز، در مسیر توسعه اقتصادی گام بردارد و شهروندانش را از فقر نجات دهد. چرا که زمانی تصمیم گرفت، فقیر نباشد. برخلاف کشورهای جهان سوم که با برنامههایشان پیش نرفتتد، این کشور تعیین کرد که چقدر باید از صادرات خود سودآوری داشته باشد. چین سرمایهگذاری خارجی را در کشور گسترش داد و عنوان کرد هر کشوری که دلار بیشتری بدهد، سود بالایی خواهد کرد.
یکی از اقدامات بسیار مهم چین در این راستا، روستا محوری است. دولت، صنایع دستی و اقلام مختلف تولید شده در روستاها، را صادر میکند. این حمایت دولت چین از مردم در روستاها باعث شده همه ی روستانشین ها شاغل باشند و روستاها خالی از سکنه نشود و حتی به پیشرفت دست پیدا کنند. برای این مدل درآمدزایی، چین برنامه ریزی صدسال کرده است. چرا که تصمیمات کشور چین تنها برای پیشرفت مردم است و براساس منافع ملی پیش میروند و گام برمیدارند.
چین به دنبال راه حلی برای ریشه کن کردن فقر بود و به همین علت صادرات را افزایش داد. مردم چین نیز به پیشرفت کشور فکر میکنند و انسانهای متوقعی نیستند و افردای را در صدر حکومت میگذارند که جان نثار کشورش است.
در چین، همبستگی بسیاری بین حکومت و مردم وجود دارد و دولت از تولید داخلی و صنعت حمایت میکند. دولت برای پیشرفت کشور و منافع مردم، حتی افراد بلند مرتبهای را که تخلف و فسال مالی در کارنامهشان وجود داشت را کنارگذاشت. اموالی که از این تخلفات بدست آورده بودند را مصادره و در اختیار صنعت و تولید قرار داد. از طرفی هم میلیون ها شغل ایجاد کرد.
چین باید در حوزه سرمایه گذاری، الگوساز دیگر کشورها باشد. ارز در این کشور تعاونی است نه مانند کشورهای جهان سوم که دولتی است. یکی دیگر از دلایل پیشرفت این کشور مکمل بودن بخش خصوصی برای بخش تعاونی و دولتی است و این سودآور است.