اول ماه مه امسال در شرایطی فرا می‌رسد که شیوع ویروس کرونا، تمام عرصه‌های زندگی اجتماعی را در سرتاسر جهان تحت تاثیر خود قرار داده است. پیش از شیوع این ویروس و در نتیجهٔ سیاست‌های دولت های امپریالیستی خدمتگزار منافع انحصارات بزرگ فرا ملی و نیز دولتهای مرتجع و ضد مردمی، کارگران و زحمتکشان شاهد گسترش فقر، نابرابری و بی عدالتی، تشدید نظامیگری و ادامه جنگها و درگیری‌های بی‌پایان نظامی در بخش‌های بزرگی از کره زمین بوده‌اند.

بیماری همه گیر کوید ۱۹، که تاکنون میلیون‌ها نفر را در سرتاسر جهان مبتلا کرده است و ده‌ها هزار قربانی گرفته است، بار دیگر ماهیت ضدانسانی نظام‌های استثمارگر سرمایه‌داری را بویژه در عرصه خدمات درمانی و بهداشتی به شکل عریانی در معرض دید همگان قرار داد. اجرای دهه‌ها سیاست‌های نولیبرالی در بسیاری از کشورها، تعدیل نیروهای انسانی و امکانات درمانی، خصوصی سازی و تبدیل مراکز درمانی به منبعی برای سوداگری و کسب سود، ضربات بزرگی به سیستم خدمات درمانی این کشورها وارد کرد و محدودیت‌های جدی این سیستم ها را برای مقابله با شیوع این ویروس بهمراه آورد. در سوئد تعداد تخت‌های بیمارستانی در طی ۲۵ سال به نصف کاهش پیدا کرد. از طرف دیگر ما شاهد هستیم که کشورهای دیگر، از جمله چین و کوبا، با بسیج متمرکز و همه جانبه امکانات، موفق به کنترل سریع و موثر این بیماری شدند و بیدریغ به کمک مردم در دیگر نقاط جهان شتافتند؛ در حالیکه کشورهای اتحادیه اروپا درگیر مقابله با بحران کرونا در درون کشورهای خودشان بودند.

تشدید بحران‌های اجتماعی – اقتصادی پس ازاشاعه این ویروس، علاوه بر بخطر انداختن جان و سلامت مزد بگیران ، بویژه تهیدستان و بازنشستگان، باعث افزایش موج بیکاری، فقر و انواع نابسامانی‌های اجتماعی در بسیاری از کشورهای جهان شده است. این بنوبه خود خطر بیماری و مرگ اقشار محروم و تهیدستان جامعه را افزایش می‌دهد. در چنین شرایطی دغدغه اصلی بسیاری از دولت‌ها، جبران «خسارات» انحصارات و سرمایه‌داران کلان به بهانه حفظ اشتغال می‌باشد. بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله سوئد، در کنار یک سری اقدامات برای حمایت مالی از شهروندان در دوره «خانه نشینی»، سخاوتمندانه اقدام به پرداخت کمک‌های مالی و وام های میلیارد کرونی به شرکت‌های بزرگ کردند. شیوع بیماری کوید ۱۹، به طوردردناکی، نقص‌های جدی در سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی و درمانی در شیلی و بیشتر کشورهای آمریکای لاتین را نشان می‌دهد.

دولت ایران نه تنها از اعمال قرنطینه و اقدامات اساسی که می‌توانست از شیوع سریع و گسترده این ویروس جلوگیری کند، خودداری کرد؛ بلکه همان اقدامات نیم بند برای جلوگیری از شیوع ویروس را هم به بهانه ادامه «کسب و کار» لغو کرد. رژیم حاکم بر ایران با آگاهی به خطری که جان زندانیان از جمله زندانیان عقیدتی و سیاسی را بخاطر اشاعه ویروس در زندان‌ها تهدید می‌کند، نه تنها از آزادی این زندانیان خودداری می‌کند، بلکه به اقدامات سرکوبگرانه خود و فشار به آن‌ها ادامه می‌دهد.

آمار کنونی قربانیان و مبتلایان به بیماری کوید ۱۹ نشان می‌دهد که بازنشستگان بطور کلی و بویژه توده‌های زحمتکش، بیشترین صدمه را از گسترش این ویروس دیده‌اند. کارگران که توسط سرمایه‌داران و دولت‌های سرمایه‌داری و برای ادامه چرخهٔ تولید شتابان به سوی کارخانه‌ها گسیل می‌شوند با گسترش دوباره واگیری این ویروس در صف اول قربانیان خواهند بود. کادرهای زحمتکش بخش بهداشت که بدون وسایل حفاظتی مناسب به جنگ با این ویروس و جلوگیری از گسترش آن فرستاده می‌شوند نمونه بارزی از بی‌تفاوتی سرمایه‌داری نسبت به زحمتکشان در محل کارشان هستند.

خواست امنیت و وجود لوازم مورد نیاز برای حفظ سلامتی، بهداشت و امنیت جانی زحمتکشان در هنگام کار، همیشه در صدر خواسته‌های زحمتکشان بوده و در شعارهای اساسی اول ماه مه هر سال بازتاب داشته است.

ما دراین روزهای سخت، با امید و ایمان به توانایی جامعه بشری برای غلبه بر این بیماری، خود را در کنار مردم محروم و زحمتکش و بویژه زحمتکشان قهرمان و فداکار بخش خدمات درمانی و بهداشتی می‌دانیم. ما با خانواده و بستگان قربانیان این بیماری ابراز همدردی می‌کنیم و برای مبتلایان آرزوی بهبودی کامل داریم. ما ضمن ابراز همبستگی با مبارزات کارگران و زحمتکشان جهان برای احقاق مطالبات خود در این شرایط دشوار، خواسته‌های زیر را اعلام می‌کنیم:

ـ همه زحمتکشان باید از تجهیزات حفاظتی و ایمنی در محیط کار برخوردار باشند؛
ـ خصوصی‌سازی مراکز درمانی و بهداشتی را متوقف کنید؛
ـ خدمات بهداشتی و درمانی رایگان برای همه؛
ـ تهدیدهای شرکت‌های بزرگ و اخراج کارگران را نپذیرید، آن‌ها توان پرداخت حقوق‌ها را دارند؛
ـ تحریم‌های اقتصادی علیه کشورهای آسیب پذیر را متوقف کنید؛
ـ نه به جنگ‌ها و درگیری‌های نظامی، نه به ناتو.

زنده باد پیکار کارگران و زحمتکشان جهان برای صلح، دمکراسی و سوسیالیسم

شبکه برای صلح و عدالت اجتماعی در گوتنبرگ سوئد:
حزب کمونیست شیلی – گوتنبرگ
حزب کمونیست عراق – گوتنبرگ
حزب توده ایران – گوتنبرگ
حزب چپ ایران ( فداییان خلق) – گوتنبرگ
حزب کمونیست سوئد – گوتنبرگ