تشکیلات دموکراتیک زنان ایران دستگیری‌های گستردهٔ اخیر، از جمله بازداشت عدهٔ زیادی از مادران دادخواه، و اعمال فشار بر زنان و تضییق حقوق انسانی آنها به بهانهٔ “حفظ عفاف و حجاب” را قاطعانه محکوم می‌کند.

سرکوب اعتراض‌ها در ایران که با سخنرانی و چراغ سبز ولی فقیه در هفته‌های گذشته آغاز شده بود، اکنون وارد مرحلهٔ جدیدی شده است. با تشدید فشار بر زنان و سرکوب بیشتر آنان، بار دیگر خفقان و سرکوب جامعهٔ مدنی و جنبش مردمی ایران اوج بی‌سابقه‌ای یافته است.

واقعیت این است که رژیم ولایی از حل معضلات عظیم اجتماعی و اقتصادی، به‌ویژه افزایش فقر و بیکاری و گرانی روزافزون که کمر اکثریت مردم زیر بار آن خم شده است، ناتوان است. در پی تعمیق شکاف طبقاتی در جامعه، و اوج‌گیری ناگزیر مبارزات جاری اقشار و طبقات گوناگون جامعه، مانند مبارزات پیگیر کارگران و دهقانان، معلمان، بازنشستگان، و دیگر زحمتکشان برای زندگی بهتر، حکومت اسلامی ایران مانند همیشه چارهٔ این بحران‌های اوج گیرنده را در سرکوب و زهر چشم گرفتن از مردم جست‌وجو می‌کند. این روزها، نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی ایران علاوه بر بازداشت فعالان شجاع حوزهٔ هنر و فرهنگ و بازداشت فعالان صنفی، سیاسی، و مدنی، سرکوب بیش از پیش یکی از گردان‌های مهم جنبش مردمی ایران علیه استبداد ولایی، یعنی زنان را، در دستور کار خود قرار داده‌اند.

اجرای با چراغ خاموش طرح “صیانت از عفاف و حجاب” که نمایندگان ذوب در ولایت مجلس نهم مثل حداد عادل، غلامرضا مصباحی مقدم، فاطمه آلبا، مهرداد بذرپاش در مرداد سال ۱۳۹۴ به تصویب رسانده بودند، همراه با موجی از ابلاغیه‌ها و دستورالعمل‌های رئیس دولت ولایی و سایر کارگزاران رژیم در ارتباط با نوع پوشش زنان در خیابان و ادارات دولتی و بانک‌ها، از تهدید به کسر حقوق تا اخراج زنان از محل کار- تشدید تبعیضی ضدانسانی که همواره وجود داشته است- تا استفاده از ادبیات توهین‌آمیز و تهدید امامان جمعه علیه زنان شجاع ایران؛ در کنار دستگیری‌های گستردهٔ مادران و اعضای خانواده‌های دادخواه؛ تشدید بی‌سابقهٔ حملات سایبری به صفحات اینترنتی فعالان زن؛ دستگیری یا به اجرا گذاشتن حکم‌های زندان فعالان سیاسی، صنفی، مدنی، و حقوق بشری زنان؛ راه‌اندازی بازوهای جدید اجرایی سرکوب مانند قرارگاه‌های عفاف و حجاب با صرف هزینه‌های گزاف از جیب مردم در کنار نهادهای سرکوبگر قبلی (بنا به گزارش رسانه‌های رسمی، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر خراسان رضوی از فعالیت “۱۰۸ تیم ۳ نفره” با عنوان “ارزیابان عفاف و حجاب” در طول دو هفته در این استان خبر داد)؛ و دستور دبیر قرارگاه عفاف و حجاب وزارت کشور برای فیلترینگ و “سرکوب هوشمندانه”؛ همگی بخشی از عملیات ایذایی و روانی با هدف ایجاد ترس و وحشت در میان فعالان آزادی‌خواه، و در هم کوبیدن مبارزه و ایستادگی زنان و مردان ایران است.

سرکوب زنان و نقض خشن حقوق آنان به بهانهٔ حجاب اسلامی تحمیلی، امری است که در طول حیات ننگین رژیم واپس‌گرای اسلامی ادامه داشته و در عمل با مقاومت شجاعانه و مدنی زنان در ایران روبه‌رو شده و شکست خورده است. این بار نیز کارگزاران جمهوری اسلامی تلاش می‌کنند تا این تجربهٔ آزموده را با اِعمال محدودیت‌های جدیدتر بار دیگر بیازمایند. تحمیل حجاب اسلامی و برخورد تبعیض‌آمیز خشن با زنان، که آن را در رفتارهای طالبان هم می‌بینیم، امری است که حتی نهادهای وابسته به خود رژیم ایران، مثل مرکز پژوهش‌های مجلس نیز به شکست آن اعتراف دارند. در سال ۱۳۹۷، مرکز پژوهش‌های مجلس ایران در گزارشی با عنوان “عوامل مؤثر بر اجرایی شدن سیاست‌های حجاب و راهکارهای پیش رو” اعلام داشت که امروزه جامعه بیش از گذشته مخالف گشت ارشاد است. نویسندگان این گزارش، گشت ارشاد را “تجربهٔ ناموفق” با “اثرگذاری کم” خوانده بودند. با این حال، رئیس سازمان عقیدتی-سیاسی نیروهای انتظامی کشور از راه‌اندازی پلیس امنیت اخلاقی در سراسر کشور خبر می‌دهد و سایت‌های وابسته به نهادهای حکومتی از “گشت ارشاد امنیتی” در ارتباط با حجاب اسلامی اجباری سخن می‌گویند. کارگزاران ریز و درشت جمهوری اسلامی به اشکال مختلف در پی اجرای فرامین “رهبر” هستند تا به زعم خود “همسانی خدای امروز را با خدای دههٔ ۶۰” به نمایش بگذارند. غافل از این که امروز هیچ عرصه‌ای از مبارزه یافت نمی‌شود که نشان از حضور پُررنگ و اثرگذار زنان و دختران آگاه ایران نداشته باشد. پیکار شجاعانهٔ زنان ایران علیه نابرابری‌های جنسی و جنسیتی و تبعیض و خشونت، و پیوند آن با مبارزهٔ همگانی مردم ایران، و راه‌اندازی کارزارهای گوناگون علیه سیاست حجاب اجباری و دیگر سیاست‌های زن‌ستیزانه، پایه‌های رژیم استبدادی ولایت فقیه را به لرزه درآورده و آن را به استفاده از ابزار همیشگی‌اش، یعنی اعمال فشار بیشتر و تشدید خشونت علیه زنان وادار کرده است.

دستگیری شمار زیادی از مادران پیکارگر و دادخواه که نقش مهمی در افشای جنایت کشتار معترضان به دست رژیم سرکوبگر ایران در سال‌های گذشته- به‌خصوص آبان ۹۸- ایفا کرده‌اند، مادران شجاعی مانند مادر وحید دامور و برادر وی سعید دامور، ناهید شیربیشه مادر پویا بختیاری، مادر محمد طاهری، محبوبه رمضانی، مادر پژمان قلی‌پور و رحیمه یوسف‌زاد مادر نوید بهبودی، سکینه احمدی مادر ابراهیم کتابدار، ایران الهیاری مادر مهرداد معین‌فر، سمیه جعفرپناه خواهر محسن جعفرپناه، طاهره باجروانی همسر علی فتوحی از معترضان جان‌باخته در اعتراض‌های سراسری آبان ۹۸، و نسبت دادن اتهام دریافت پول از خارج برای ادامهٔ مبارزه به این مادران در ایران و زدن اتهام ایجاد اغتشاش و آشوب به آنها، همگی ناشی از عمق وحشت و هراسی است که مبارزهٔ خانواده‌های دادخواهان در دل استبداد ولایی ایجاد کرده است، و در عین حال بیانگر ماهیت عمیقاً ضدانسانی حکومت قرون وسطایی و زن‌ستیز ولایت فقیهی است.

* تشکیلات دموکراتیک زنان ایران سرکوب‌های اخیر و بازداشت خانواده‌های دادخواه را به‌شدت محکوم می‌کند و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان و همهٔ زندانیان سیاسی-عقیدتی است.

*  تشکیلات دموکراتیک زنان ایران خواهان لغو حجاب اجباری است!

* پیروز باد مبارزهٔ زنان و مردان آزادی‌خواه ایران که دست در دست هم علیه حجاب اجباری و تبعیض جنسیتی مبارزه می‌کنند!

* لغو حجاب اجباری خواست همهٔ نیروهای مترقی ایران است!

تشکیلات دموکراتیک زنان ایران

۲۱ تیر ۱۴۰۱

«نامۀ مردم»