به گزارش ایسنا، روزنامه رأی الیوم در یادداشتی در سرمقاله خود درباره تصمیم اخیر اوپک پلاس مبنی بر کاهش تولید نفت در مرحله آتی و موضع گیری آمریکا در قبال عربستان درپی این تصمیم نوشت: “این روزها روابط عربستان و آمریکا در آستانه فروپاشی است و ممکن است از حالت یک ائتلاف راهبردی و استراتژیک که نزدیک به هشتاد سال پابرجا بوده است به حالت خصومت و شاید به تقابل در بسیاری از عرصه‌ها تبدیل شود.

دلیل اصلی این اتفاق؛ خشم آمریکا از تصمیم اخیر سازمان اوپک پلاس برای کاهش دو میلیون بشکه‌ای تولید نفت است که درواقع تصمیمی مخالف با خواسته و میل دولت آمریکا بود که پیشتر خواستار افزایش تولید برای مهار تورم و کاهش قیمت‌ها در راستای تاثیر منفی بر تامین مالی جنگ اوکراین توسط ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه و همچنین نجات اقتصاد غرب از بحران‌های پیچیده در زمینه سوخت شده بود.

جان کربی، هماهنگ‌کننده ارتباطات راهبردی در شورای امنیت ملی آمریکا در مصاحبه با CNN گفت که رئیس جمهور (جو بایدن) به صراحت گفته است که ما باید به ارزیابی مجدد روابط خود با عربستان ادامه دهیم و اکنون به این ارزیابی مجدد در پی تصمیم اوپک برای کاهش تولید نفت نیاز است.

همچنین باب منندز، رئیس دموکرات کمیته روابط خارجی سنای آمریکا روز دوشنبه در بیانیه‌ای گفت: «ایالات متحده باید فوراً تمام جنبه‌های همکاری خود با عربستان سعودی، از جمله هرگونه همکاری در فروش تسلیحاتی و همکاری امنیتی فراتر از آنچه برای دفاع از پرسنل و منافع ایالات متحده ضروری است، متوقف کند».

وی همچنین گفت که تصمیم اوپک پلاس بایدن را ناامید کرده است.

در همین حال، گروهی از نمایندگان کنگره به رهبری تام مالینوفسکی پا را فراتر از این انتقادات گذاشته و در بیانیه‌ای مشترک خواستار خارج کردن نیروهای آمریکا از عربستان سعودی و امارات شدند. همچنین “روبن گالِگو” نماینده دیگر کنگره خواستار بازگرداندن سامانه‌های موشکی پاتریوت کشورش از عربستان سعودی شده است.

وی در این باره گفته است: “اگر آنها (سعودی‌ها) روس‌ها را تا این حد ترجیح می‌دهند، می‌توانند از فناوری نظامی بسیار قابل اعتماد خود استفاده کنند.”

واشنگتن احساس می‌کند که عربستان سعودی با حمایت از تصمیم اوپک پلاس برای کاهش تولید نفت و هماهنگی کامل با پوتین در این برهه حساس، به قلب آمریکا خنجر زده است و این تصمیم به موضع روسیه در جنگ اوکراین کمک می‌کند؛ چراکه از زمان آغاز این جنگ تا بدین لحظه ۱۲۰ میلیارد دلار به دلیل نادیده گرفتن تقاضای بایدن برای افزایش تولید به همان میزان یعنی دو میلیون بشکه در روز و همچنین تصمیم گیری عربستان بدون وابستگی به آمریکا برای اولین بار، به خزانه روسیه سرازیر شده است.

شورای وزیران عربستان سعودی در پایان نشست هفتگی سه‌شنبه خود بیانیه‌ای چالش برانگیز صادر کرد و در آن از نقش محوری اوپک پلاس در دستیابی به تعادل و ثبات در بازارهای جهانی نفت قدردانی کرد. این بیانیه به منزله واکنش قوی به هجمه آمریکا علیه ریاض و اشاره به قطعی روابط با آن بوده و همچنین یک تاکید در بالاترین سطح بر عدم بازنگری در این تصمیم و حرکت در همان مسیر به عنوان گزینه راهبردی صحیح است.

اینگونه به نظر می‌رسد که رهبری عربستان سعودی تصمیم گرفته است منافع کشورش و رفاه و آینده مردمش را در اولویت قرار دهد و به نظام جهانی جدید به رهبری روسیه و چین بپیوندد و ائتلاف خود با نظام جهانی “آشفته” قدیمی به رهبری آمریکا تضعیف کند؛ چراکه بیشتر صادرات نفت این کشور به چین و کشورهای منطقه آسیای شرقی است. علاوه بر این، تسلیحات چینی و روس در بسیاری از بخش‌های نظامی پیشرفته‌تر شده‌اند و همین مسئله این امکان را برای ریاض و سعودی‌ها فراهم می‌کند تا هرگونه خلأ احتمالی سلاح‌های آمریکایی را جبران کنند.

این موضوع در رابطه با امارات به عنوان سومین شریک در اوپک پلاس نیز صدق می‌کند، به‌ویژه که دولت کنونی آمریکا از فروش هواپیمای رادارگریز “F-۳۵” به‌رغم تعهد دولت قبلی به آن خودداری کرده است و شاید سفر درحال انجام محمد بن زاید، رئیس امارات به روسیه، یک پیام اعتراضی در این راستا و نقطه آغازی برای تغییر پیش‌رو باشد.

کشورهای عرب حوزه خلیج (فارس)، به ویژه عربستان، امارات، کویت و عمان، شروع به تصحیح یک اشتباه استراتژیک در برقراری روابط قوی اما یک طرفه با آمریکا و در راستای منافع آن، کرده‌اند؛ چراکه آنها به دلیل این اشتباه و حفظ قیمت‌های پایین نفت برای خدمت به اقتصاد آمریکا و اروپا، ترلیون‌ها دلار را از دست دادند و با به حداقل رسیدن بهای نفت خزانه و بودجه کشورهای مذکور با کسری‌های هنگفت ده‌ها میلیارد دلاری در سال مواجه شد.

تهدید آمریکا به توقف فروش تسلیحات به عربستان، کویت و امارات و خارج کردن نیروهایش از این کشورها، قطعا در میان مدت و بلندمدت به نفع این کشورها خواهد بود؛ چراکه این تسلیحات به ویژه در جنگ یمن کارایی محدودی را نشان دادند و علی‌رغم  هزینه‌های هنگفت و غیر قابل توجه، اغلب فاقد فناوری پیشرفته هستند.”