واشنگتن پست می‌نویسد خلیل‌زاد برای توجیه ادامه مذاکرات صلح تاکید می‌‌کند که طالبان تغییر کرده‌ و گفته که طالبان آن گروهی نیست که پیش از حملات ۱۱ سپتامبر هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین را فریب داد.

به گزارش ایرنا، “مصطفی ناصری” دانشجوی مقطع دکترا در آلمان با انتشار تصویر”خلیل‌زاد” نوشته است که این چهره منفور، در برابر کشتار غیر نظامیان توسط طالبان خاموش بود و اکنون که تعداد زیادی از افراد طالبان در بمباران‌ها کشته شده‌اند، نوشته است که گورهای بیشتر باعث پیشرفت مذاکرات صلح نمی‌شود.

«آصف آشنا» سخنگوی سابق دولت وحدت ملی افغانستان و آگاه سیاسی نیز با انتشار عکس “زلمی خلیل‌زاد “نوشته است: این گرگ سال‌هاست که با رمه آشناست.

روزنامه های افغانستان نیز به نقل از واشنگتن پست نوشتند تصاویری که این روزها از افغانستان به جهان مخابره می‌‌شود، نشان ‌دهنده‌ تراژدی و بیانگر فاجعه در سیاست خارجی آمریکاست.

این روزنامه اضافه کرد در دروازه شهرهای تصرف شده توسط طالبان اجساد آویزان است. در شهر لشکرگاه، مرکز استاند هلمند افراد گروه طالبان در حالی که جسد کودک افغان پشت سر شان روی جاده افتاده، با افتخار مقابل دوربین عکاسی ژست گرفته‌اند.

در این نوشته آمده است که در منطقه‌ دیگری از افغانستان پزشکان برای نجات کودکی دیگر که مورد ضرب و شتم طالبان قرار گرفته تقلا می‌کنند. به کدام گناه؟ گناهش این بوده که پدرش را دوست نداشتند.

واشنگتن پست در ادامه می‌نویسد این حوادث یادآور نامه‌ معروف ۴۶ سال قبل “سیسوات سیریک ماتاک”، شاهزاده کامبوج به سفیر وقت آمریکا هنگام خروج نظامیان آمریکایی از آن کشور است، زمانی که خمرهای سرخ سایه‌اش را بر سراسر این کشور می‌گستراند: «من حتی یک لحظه هم فکر نمی‌کردم که شما مردمی را که آزادی را انتخاب کرده‌اند، روزی تنها بگذارید. شما ما را از حمایت‌تان محروم کردید و از ما هم کاری ساخته نیست. شما ما را ترک می‌کنید و آرزوی ما این است که شما و کشور تان خوش‌بختی را زیر آسمان پیدا کنید. تنها اشتباه ما باور به شما آمریکایی‌ها بود.»

این منبع افزوده است که تاریخ تکرار می‌شود. سه سال پیش مایک پمپئو، وزیر خارجه‌ وقت آمریکا گفت که زلمی خلیل‌زاد برای کمک به تلاش‌های صلح به وزارت خارجه می ‌پیوندد. در فضای مه‌آلود، خلیل‌زاد گزینه‌ مناسبی به نظر می‌رسید. وی در افغانستان بدنیا آمده، مثل بسیاری از طالبان پشتون است، با فرهنگ افغان‌ها آشناست و به هر دو زبان دری و پشتو صحبت می‌کند.

براساس نوشته واشنگتن پست، روزنامه آنچه پمپئو یک مزیت می‌شمرد در واقع صداقت بود: افغان‌ها هرگز به خلیل‌زاد اعتماد نکردند. جایی که واشنگتن بی‌طرفی را می‌دید، افغان‌ها یک فرد با تمایلات قومی را مشاهده می‌کرد»

اما به نوشته این روزنامه، مشکل تنها گذشته‌ خلیل‌زاد نیست بلکه وضعیت فعلی او هم یک مشکل است.

واشنگتن پست می‌نویسد خلیل‌زاد برای توجیه ادامه مذاکرات صلح تاکید می‌‌کند که طالبان تغییر کرده‌ و گفته که طالبان آن گروهی نیست که پیش از حملات ۱۱ سپتامبر هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین را فریب داد.

به گفته خلیل‌زاد طالبان دیگر آن گروهی که با القاعده متحد بود نیست و حالا بیشتر تمایلات ملی‌گرایانه دارند. اما به نوشته این روزنامه بسیاری افغان‌ها طوری دیگر فکر می‌کردند اما راهی برای ابراز آن نداشتند. خلیل‌زاد به هیچ مخالفی مجال ابراز نظر نداد. وی و سفارت آمریکا در کابل مانع صدور روادید برای آن عده از مقام‌های ارشد افغان شدند که ممکن بود با اعضای کنگره صحبت کنند.

واشنگتن پست در ادامه نوشت حالا خلیل‌زاد آنچه را که بسیاری می‌دانستند اذعان می‌کند: “طالبان سهم شیر در قدرت را می‌خواهند. اکنون افغان‌ها با حسرت هزینه‌ انسانی کار خلیل‌زاد را می‌‌بینند.

در ادامه این مطلب اضافه شده است “خلیل‌زاد” بدون رضایت دولت افغانستان پای توافقنامه‌ای را با طالبان امضا کرد که باعث شد پنج هزار و ۵۰۰ جنگجوی خطرناک طالبان از زندان آزاد شوند، زندانیانی که امروز نقش مهمی در خشونت‌ها دارند.