در آخرین لحظات پیش از پایان یافتن مهلت رئیس‌جمهور فاشیست آمریکا برای «نابود کردن تمدن ایران» اعلام شد که ایران و آمریکا بر سر برقراری آتش‌بس مشروط دوهفته‌یی توافق کرده‌اند که بر اساس آن تردد کشتی‌ها در تنگهٔ هرمز تا حد امکان آزاد خواهد بود. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این توافق با میانجیگری دولت پاکستان صورت گرفت.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجهٔ جمهوری اسلامی، در پیامی که به نمایندگی از «شورای عالی امنیت ملی» برای رهبران پاکستان فرستاد نوشت: «از برادر عزیز جناب شهباز شریف، نخست‌وزیر محترم پاکستان، و جناب فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده محترم ارتش پاکستان، به‌خاطر تلاش‌های خستگی‌ناپذیر ایشان برای خاتمهٔ جنگ در منطقه تشکر و قدردانی می‌کنم. در پاسخ به درخواست برادرانهٔ نخست‌وزیر پاکستان مندرج در توییت ایشان، و با توجه به درخواست آمریکا برای مذاکره در خصوص پیشنهادات ۱۵بندی آن کشور، و اعلام رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر پذیرش کلیات پیشنهادات ۱۰‌بندی ایران به‌عنوان مبنای مذاکره، بدین وسیله از طرف شورای عالی امنیت ملی ایران اعلام می‌کنم: ۱. چنانچه حملات به جمهوری اسلامی ایران متوقف شود، نیروهای مسلح قدرتمند ما نیز حملات دفاعی خود را متوقف می‌کنند. ۲. به مدت دو هفته تردد امن در تنگه هرمز در هماهنگی با نیروهای مسلح ایران و با نظرداشت محدودیت‌های فنی موجود مقدور خواهد بود.»

دونالد ترامپ نیز در «تروث سوشال» نوشت: «ایالات متحده از نزدیک با ایران همکاری خواهد کرد، که به زعم ما تغییر رژیم بسیار سازنده‌ای را پشت سر گذاشته است.»

بر اساس گزارش‌هایی که در برخی رسانه‌های آمریکایی از جمله نیویورک تایمز و اکسیوس منتشر شده است، دولت جنایت‌کار نتانیاهو که خواهان ادامهٔ جنگ و تشدید بمباران‌ها و نابودی زیرساخت‌های اقتصادی ایران بود از این توافق بسیار نگران و ناخشنود است و، به‌رغم موافقت با توافق آمریکا، اعلام کرده است که لبنان جزو توافق آتش‌بس نیست و حمله به لبنان را ادامه خواهد داد. همچنین، برخی خبرها حاکی از حمله‌های نظامی به پالایشگاه لاوان در جزیرهٔ سیری ایران و حمله‌های متقابل ایران به بحرین و کویت است. جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، آتش‌بس را شکننده اعلام کرد و گفت امیدواریم که بتوانیم با ایران به توافقی اساسی برسیم.

جنگ‌طلبی محدود به دولت نتانیاهو نیست. نیروهای جنگ‌طلب داخلی مانند شریعتمداری و اژه‌ای و شماری از فرماندهان سپاه و نیروهای امنیتی نیز خواهان ادامهٔ جنگ‌اند تا از این فرصت برای تشدید سرکوب و اعدام زندانیان سیاسی بهره ببرند.

به گزارش «خبر آنلاین»، شریعتمداری با اعلام اینکه «آتش‌بس دو هفته‌یی هدیهٔ چندجانبه به دشمن است»، از جمله گفت: «درگیری ما و نظام سلطه درگیری ماهوی و، به قول امام راحل و امام شهیدمان، درگیری بر سر موجودیت است و نه رخدادهای فیمابین… انتظار آنکه آمریکا بعد از آتش‌بس و مصالحه از خصومت و تلاش برای نابودی و بلعیدن ایران دست بردارد انتظاری نامعقول، غیرعلمی، و به‌شدت ساده‌اندیشانه است… آنچه در این میان از همهٔ آنچه گفته شد والاتر و بالاتر است انتقام خون به‌ناحق‌ریختهٔ عزیزانمان و مخصوصاً امام شهیدمان است…» البته جالب است اشاره کنیم که شریعتمداری بعد از توافق مواضعش را تغییر داد و مدعی شد که مقالهٔ انتقادی او پیش از توافق نوشته شده بود و در موضع‌گیری جدیدی آتش‌بس را با حفظ هوشیاری و دست به ماشه بودن، پیروزی‌ای بزرگ خواند.

ناکام ماندن سیاست «تغییر رژیم» آمریکایی با هدف روی کار آوردن مزدورانی همچون رضا پهلوی یا دیگر نیروهای وابسته نیز برای مردم میهن ما و جنبش ضدّاستبدادی کشور اهمیت داشت که در پی تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل توانشان را بر دفاع از تمامیت ارضی کشور متمرکز کردند. تغییر رژیم در ایران در حیطهٔ حق و اختیار مردم ایران است، نه متجاوزان خارجی.

به نظر ما، توافق بر سر برقراری آتش‌بس دوهفته‌یی برای مذاکره و رسیدن به صلح پایدار، که بی‌شک با بغرنجی و دشواری‌های زیادی روبه‌رو خواهد بود، گامی مهم برای آیندهٔ کشور است. در کنار این گام، خواست‌های اساسی جنبش مردمی برای گذار از دیکتاتوری و حاکم شدن مردم بر سرنوشتشان، برای دستیابی به آزادی و عدالت اجتماعی، همچنان پابرجاست و فقط در شرایط تضمین صلح است که می‌توان چنین مبارزه‌ای را به پیش برد.

تردیدی نیست که تجاوز نظامی جنایت‌کارانهٔ امپریالیسم آمریکا و دولت نژادپرست اسرائیل به میهن ما ضربه‌هایی جدی به زیرساخت‌های اقتصادی کشور وارد کرده است که ترمیم آنها سال‌ها طول خواهد کشید. کشته و زخمی شدن ده‌هاهزار تن از هم‌وطنان که شبانه‌روز زیر بمباران‌های بی‌وقفهٔ جنایت‌کاران حاکم در آمریکا و اسرائیل بودند، تخریب ده‌هاهزار واحد مسکونی، تخریب کارخانه‌های تولیدی و بخش صنعت و انرژی و نیروگاه‌های برق، مراکز آموزشی،تحقیقاتی و بهداشتی، تأسیسات آب‌شیرین‌کن، تخریب ده‌ها بنای تاریخی و حفاظت‌شده، و وارد آمدن خسارت‌های جدی به شاهراه‌ها و پل‌های ارتباطی کشور فاجعه‌ای است که جبران آن در درازمدت به صلح پایدار و سیاست‌های مردمی در تأمین منافع راهبردی و ملی کشور است.

ما پیش‌تر نیز اعلام کرده بودیم و اکنون نیز تأکید می‌کنیم که دفاع قهرمانانهٔ مردم از کشور- که نماد آن را در روزهای اخیر در تشکیل زنجیره‌های انسانی بر روی پل‌های کشور و در پیرامون مراکز تولید مشاهده کردیم- تجلی روشن میهن‌دوستی مردم ایران در مقابله با تجاوز جنایت‌کارانهٔ امپریالیسم و رژیم نژادپرست اسرائیل است.

بازسازی و ترمیم ویرانی‌های جنگ فقط با اقدام بزرگ ملی امکان‌پذیر خواهد بود و این اقدام بزرگ ملی نیازمند شکل‌گیری حکومتی مردمی و مترقی است که برای تأمین منافع ملی راهبردی کشور برنامه‌ریزی علمی و ترقی‌خواهانه داشته باشد. در شرایط کنونی، مبارزه برای آزادی همهٔ زندانیان سیاسی-عقیدتی که در وضعیت جنگی در بدترین شرایط ممکن با انواع آزار و دشواری در زندان‌های جمهوری اسلامی روبه‌رو هستند، توقف فوری اعدام زندانیان سیاسی و آزادی دستگیرشدگان اعتراض‌های دی ۱۴۰۴ از مهم‌ترین وظایف نیروهای مترقی و آزادی‌خواه کشور است.

حزب تودهٔ ایران
۱۹ فروردین ۱۴۰۵