اوفر کاسیف، نمایندۀ مجلس اسرائیل، “دولت فاشیستی”نتانیاهو را به‌دلیل حمله به ایران به‌باد انتقاد گرفت.

اوفر کاسیف، عضو ائتلاف چپ‌گرای حاداش-تال در مجلس (کنست) اسرائیل، با برنامه “اکنون دموکراسی” از اسرائیل درباره جنگ علیه ایران صحبت می‌کند. در حالی که مقامات آمریکایی و اسرائیلی ادعا می‌کنند که اقدامات نظامی آن‌ها علیه رژیم [ایران] است، کاسیف می‌گوید هدف واقعی آنها دنبال کردن “منافع امپریالیستی” به “هزینۀ مردم، از جمله مردم ایران و مردم اسرائیل” است. او خاطرنشان می‌کند که اگرچه این جنگ منجر به حملات مرگ‌بار در اسرائیل شده است، اما اکثر مردم از دولت و تجاوز علیه ایران حمایت می‌کنند.

ایمی گودمن: اینجا برنامه “اکنون دموکراسی” است، من ایمی گودمن هستم و به‌همراه خوان گونزالس به بررسی جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران و واکنش ایران ادامه می‌دهیم. اوفر کاسیف نیز به ما پیوسته است. او عضو کنست اسرائیل و ائتلاف چپ‌گرای هاداش است. او از منتقدان سرسخت نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، است. در طول سخنرانی رئیس جمهور ترامپ در کنست در ماه اکتبر [۲۱ مهرماه ۱۴۰۴]، او پلاکاردی را در دست داشت که روی آن نوشته شده بود: “فلسطین را به رسمیت بشناسید”. او بارها به دلیل انتقاد صریح از جنگ اسرائیل علیه غزه از کنست تعلیق شده است و اکنون از شهر رخووت اسرائیل به ما می‌پیوندد. از حضورتان بسیار سپاسگزارم. اگر بتوانید به آنچه در اسرائیل اتفاق می‌افتد پاسخ دهید. می‌دانم که اگر هر لحظه ناچار شوید به پناهگاه بروید، ممکن است تماس با شما قطع شود، اما به‌طور کلی، اکنون جنبش صلح در اسرائیل، چگونه با این موضوعِ کاملاً آشکار که اسرائیل این حملۀ اسرائیل و آمریکا به ایران را با حمایت عربستان سعودی و متقاعد کردن ترامپ به انجام این حملۀ پیشگیرانه رهبری کرده است، واکنش نشان می‌دهد؟

اوفر کاسیف: آن‌ها آن را یک حملۀ پیشگیرانه می‌نامند. البته این یک حملۀ از پیش طراحی شده بود و دلیل آن، آن‌طور که می‌گویند نیست. همۀ ما می‌دانیم که منافع واقعی دولت اسرائیل و دولت ایالات متحده، مانند بسیاری دیگر، واقعاً نجات مردم ایران از رژیم استبدادی و به‌راستی سرکوبگر یا پیشگیری از توسعۀ سلاح هسته‌ای یا صنعت موشکی آن‌ها نیست. منافع واقعی امپریالیستی، همیشه منافع سیاسی و اقتصادی است. آنچه که به عنوان دلایل ارائه می‌شوند، صرفاً بهانه هستند. اما دلیل واقعی، منافع آن دولت‌ها، امپریالیست‌ها و شریکان آن‌ها است و آنان حاضرند برای دستیابی به منافع اقتصادی و سیاسی خود به هزینۀ مردم، از جمله مردم ایران و مردم اسرائیل، هر کاری انجام دهند. متاسفانه، هیچ یک از آن‌ها واقعاً به رفاه ما یا مردم ایران یا مردم آمریکا علاقه‌ای ندارند و این مسئله اصلی است. این یک تجاوز امپریالیستی علیه مردم ایران است و علیه رژیم [ایران] نیست. آنها می‌خواهند ما باور کنیم که این [تجاوز] علیه رژیم [ایران] است. در نهایت علیه مردم ایران است و تاریخ این را ثابت می‌کند و ما که در جنبش ضد اشغال، ضد نسل‌کشی و صلح در اسرائیل هستیم، این را می‌دانیم. در حال حاضر، به‌دلیل حمله‌های موشکی و همچنین محدودیت‌هایی که دولت، تحت پوشش وضعیت اضطراری ایجاد کرده، رفتن به خیابان‌ها و تظاهرات بسیار دشوار است. اما ما می‌دانیم چه چیزی در خطر است. ما می‌دانیم که منافع واقعی دولت‌ها علیه منافع مردم است و ما هر کاری که از دستمان برآید برای اعتراض و توقف این خون‌ریزی انجام می‌دهیم.

خوان گونزالس: اوفر، می‌خواستم از شما بپرسم، از نظر سطح واکنش و مقاومت، حمله متقابل ایران به اسرائیل چه تاثیری بر مردم داشته است؟ آیا دولت و مردم انتظار این نوع واکنش را داشتند؟ جالب اینجاست که اینجا در ایالات متحده، ما در رسانه‌های آمریکایی تصویرهایی زیاد از خسارت‌هایی که حمله‌های ایران به اسرائیل وارد می‌کند، نمی‌بینیم.

اوفر کاسیف: ما در مورد خسارات وارده مطمئن نیستیم، زیرا نمی‌دانیم آنچه رسانه‌های اسرائیل نشان می‌دهند دقیق و واقعاً در مقیاس کامل است یا خیر. بدیهی است که ما نمی‌خواهیم کسی نه در اسرائیل، نه در فلسطین، نه در ایران یا هر جای دیگر آسیب ببیند. به همین دلیل است که ما از همان ابتدا با این جنگ و تجاوز مخالف بوده‌ایم. اما همان‌طور که گفتم، راه واقعی برای متوقف کردن آن، یک راه دیپلماتیک و سیاسی است، نه یک راه نظامی. متاسفانه در حال حاضر اکثریت مردم اسرائیل از دولت و از تجاوز علیه ایران حمایت می‌کنند. این کاملاً سیستماتیک است. در گذشته همیشه چنین اتفاقی می‌افتاد. این اتفاق زمانی افتاد که اسرائیل پس از قتل‌عام وحشتناک ۷ اکتبر (۱۵ مهرماه ۱۴۰۲) حملۀ نسل‌کشی علیه غزه را آغاز کرد. این اتفاق بارها در مقابل لبنان، سوریه و جاهای دیگر رخ داد. در ابتدا، ما تقریباً تنها بودیم. منظورم “جبهه دموکراتیک برای صلح و برابری”، “حزب کمونیست” و برخی دیگر از فعالان ضد اشغال و ضد جنگ است. ما در بیشتر رخدادهای جنگ و تجاوز کاملاً منزوی و به‌حاشیه رانده شده بودیم. اما پس از مدتی، شماری بیشتر از مردم در جامعه اسرائیل متوجه شدند که پس از دروغ‌های دولت، چه دولت نتانیاهو باشد و چه دولت دیگری، گمراه شده‌اند و شروع به اعتراض به جنگ یا نسل‌کشی و غیره کردند. بنابراین حدس می‌زنم که این اتفاق دوباره رخ خواهد داد. در حال حاضر ما یک اقلیت هستیم، نه به کوچکی قبل. زیرا تعدادی بیشتر از مردم می‌فهمند که این دولت فاشیستی به رهبری نتانیاهوی جنایت‌کار، همان‌طور که همه ما می‌دانیم مظنون و در حال محاکمه و متهم به رشوه‌خواری و فساد و غیره است، نه برای منافع مردم، بلکه برای منافع خود دولت است و به همین دلیل، اگرچه ما هنوز در اقلیت هستیم و همه مخالفان پارلمانی به جز ما از تجاوز نتانیاهو و تجاوز ترامپ حمایت می‌کنند، اما می‌توانید ببینید که افرادی بیشتر در میان مردم عادی مخالف او هستند، اما هنوز هم در اقلیت هستند. اگر این تجاوز ادامه یابد، مطمئن هستم که دیر یا زود شاهد اکثریتی خواهیم بود که علیه او می‌ایستند. فقط امیدوارم به آنجا نرسیم، چون خون‌ریزی در همه جای اسرائیل، ایران، لبنان و فلسطین بسیار گسترده‌تر می‌شود. و بدیهی است که ما نمی‌خواهیم این اتفاق بیفتد.

خوان گونزالس: و در مورد تأثیر آن بر فلسطین چطور؟ شما گفتید که از جنگ علیه ایران، برای توجیه افزایش ظلم علیه فلسطینی‌ها استفاده خواهد شد.

اوفر کاسیف: کاملاً. ما همین الان هم می‌توانیم این تاثیر را در دورۀ این دولت ببینیم. این [وضعیت] البته با این دولت شروع نشد. اشغال کرانۀ باختری در اورشلیم و نوار غزه، حدود ۶۰ سال قدمت دارد و آزار و اذیت و تبعیض علیه اقلیت ملی فلسطینی در اسرائیل از سال ۱۹۴۸ از زمان تاسیس دولت اسرائیل و روز نکبت [۲۴ اردیبهشت‌ماه ۱۳۲۷]، وجود داشته است. اما ما می‌توانیم به‌گونۀ کلی تحت این دولت و به‌طور خاص از ۷ اکتبر (۱۵ مهرماه ۱۴۰۲) و در چند روز گذشته حتی بیشتر ببینیم که سرکوب مرگ‌بار فلسطینی ها رو به افزایش است. ما می‌توانیم ببینیم که نوعی تقسیم کار وجود دارد. شما می‌توانستید ببینید در حالی که نیروهای اشغالگر اسرائیلی به بمباران و حمله به فلسطینی‌ها در غزه و البته تجاوز علیه ایران و لبنان را همچنان ادامه می‌دهند، شهرک‌نشینان فاشیست و تروریست در کرانۀ باختری هر کاری را که دوست دارند تحت نظارت و حتی همکاری نیروهای اشغالگر، با تشویق، تأمین مالی و حمایت دولت انجام می‌دهند. و پیشگامان به‌اصطلاح پاکسازی‌های قومی (پروگروم‌ها) و حملات تروریستی و قتل فلسطینی‌های بی‌گناه در کرانۀ باختری، بیشتر از سوی شهرک‌نشینان تحت پوشش جنگ با ایران انجام می‌شود. می‌توانید ببینید که برای این جنایت‌کاران، انجام این جنایت‌ها بسیار آسان‌تر شده و هیچ‌کاری برای پیشگیری از آن انجام نشده است. ببینید من شخصاً از مارس ۲۰۲۳ (اسفندماه-فروردین‌ماه ۱۴۰۲) نامه‌هایی فرستاده‌ام. درست سه سال پیش، برای نخستین‌بار، نامه‌ای به وزیر دفاع وقت، گالانت و سپس به کاتز و دادستان کل فرستادم و از آنان خواستم که شهرک‌نشینان تروریست و حامیان آن‌ها در کرانه باختری را بازپرسی، دستگیر و متوقف کنند. ولی پس از گذشت سه سال، هیچ کاری انجام نشده است. بنابراین تصادفی نیست که [این وضعیت] نه تنها ادامه دارد، بلکه بدتر هم می‌شود، زیرا وقتی [شهرک‌نشینان] می‌دانند که مجازات نمی‌شوند، حتی بازپرسی نمی‌شوند، چرا نباید به جنایت‌های خود ادامه دهند و حتی فراتر بروند. بنابراین اگر آن‌ها با آتش‌زدن در مزارع و ریشه‌کن کردن درختان شروع کردند، اکنون آتش روشن می‌کنند و به مردم، از جمله فعالان بین‌المللی و اسرائیلی و نه تنها فلسطینی‌ها، شلیک می‌کنند. بنابراین همان‌طور که گفتم، زیر پردۀ جنگ متاسفانه کار برای آنها آسان‌تر می‌شود. من بخشی بزرگ از تقصیر را به گردن جامعۀ بین‌المللی می‌اندازم. من همچنین چند نامه به دادگاه لاهه [دادگاه کیفری بین‌المللی]، اتحادیۀ اروپا، برخی از سناتورها در ایالات متحده و برخی دیگر از نهادهای سازمان ملل و غیره فرستادم. گفتنی است که بخشی از تعلیق من از کنست به دلیل ارسال آن نامه‌ها بود، اما چاره‌ای دیگر نداشتم. این آخرین راه‌حل بود، زیرا به‌عنوان نهادهای اسرائیلی، کسانی که مسئول و پاسخگوی رفاهِ مردمِ مناطق اشغالی و همچنین فلسطینی‌ها هستند، تا زمانی که هیچ کاری نکنند و حتی اجازه بدهند که این جنایات ادامه یابد، چاره‌ای دیگر جز درخواست تجدیدنظر از نیروهای بین‌المللی نداشتم، اما هیچ‌کاری انجام نشده است.

ایمی گودمن: اوفر کاسیف، می‌خواهم از شما به خاطر حضورتان در کنارمان تشکر کنم.

به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۵۵، ۱۸ اسفند ۱۴۰۴