با ورود موج جدیدی از بارش‌های شدید در جنوب و مرکز نوار غزه، ده‌ها چادر محل اسکان آوارگان در شهر خان ‌یونس و اطراف آن در سیلاب غرق و راه‌های اصلی و فرعی در منطقه المواصی نیز بسته شد.

به گزارش روز پنجشنبه ایرنا به نقل از مرکز اطلاع رسانی فلسطین، آوارگان فلسطینی که ۲ سال از جنگ و محاصره را زیر بمباران، گرسنگی و آوارگی سپری کرده‌اند، اکنون با تهدیدی تازه رو به ‌رو هستند.

تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که سیلاب چادرها را در نواز غره یکی پس از دیگری در خود فرو می‌برد و هزاران آواره را در میان گل ‌و لای و سرمای زمستان بی‌پناه می‌گذارد.

بارش سنگین و مداوم باران در خان یونس، شرایط را به‌ شدت بحرانی و آوارگان را ناچار به فرار و جستجوی سرپناهی موقت کرده است؛ در حالی که بسیاری از چادرها بر اثر رطوبت، فرسودگی و نبود وسایل عایق مقاومت ندارند.

یک ویدئو صحنه‌ای از نجات جوانی را به نمایش می گذارد که زیر گل و لای ناشی از باران گرفتار شده بود و تاخیر در کمک می‌توانست به مرگ او ختم شود.

با تشدید سامانه بارشی، بحران انسانی در غزه به مرحله‌ای خطرناک رسیده است؛ چرا که نبود زیرساخت‌ها، تخریب گسترده مسیرهای ارتباطی، کمبود تجهیزات امدادی و فرسودگی چادرهای اسکان آوارگان، توان آنها را برای مقابله با شرایط جوی تقریباً به صفر رسانده است.

در منطقه مواصی خان‌یونس، «مریم اصلیح» زن بارداری که در ماه نهم حاملگی است، از سخت‌ترین روز زندگی‌اش می‌گوید.

او با صدایی شکسته توضیح می‌دهد چگونه با ورود آب به خیمه، سراسیمه بچه‌هایش را از خواب بیدار کرده تا غرق نشوند.

وی می‌گوید که آنها با وجود شرایط سخت بارداری، تلاش کرده‌اند آب را با ظرف‌های پلاستیکی بیرون بریزند، اما نتیجه‌ای نداشت و آب همچنان داخل خیمه ماند.

او می‌گوید: «نه پتو مانده، نه تشک… قلب‌ها از داخل خون گریه می‌کند.»

به گفته سازمان دفاع شهری غزه، ده‌ها خیمه در مناطق مختلف مواصی خان‌یونس و دیگر نقاط غزه بر اثر باران غرق شده‌اند و این تعداد هر ساعت رو به افزایش است.

دفتر اطلاع رسانی دولتی غزه نیز پیشتر اعلام کرده بود که ورود به فصل زمستان، وضعیت انسانی نزدیک به یک‌ونیم میلیون آواره را وارد مرحله‌ای بحرانی‌تر کرده و ادامه این شرایط بدون ورود چادر و کاروان‌های اسکان، فاجعه‌ای بزرگ‌تر را رقم می‌زند.

با این وجود اسرائی همچنان ورود تجهیزات اسکان را منع می‌کند؛ اقدامی که برخلاف تعهداتش طبق توافق آتش‌بسی است که اجرا شده است. این آتش‌بس، پس از دو سال جنگ مرگبار، بیش از ۷۰ هزار شهید و بیش از ۱۷۱ هزار زخمی بر جا گذاشته است.

چادرهای غزه زیر باران؛ کودکان در سرما می‌لرزند

برای دومین روز پیاپی، آوارگان فلسطینی در غزه زیر باران‌های شدید و بادهای سرد روز را به شب رساندند و چاردهای فرسوده‌ای را که تنها پناه آنها پس از تخریب منازل‌شان بود، در آب و گل‌ولای غرق شد؛ صحنه‌هایی از مادرانی گریان، کودکان پابرهنه و خانواده‌هایی که آخرین دارایی‌های ناچیزشان را از میان سیلاب نجات می‌دهند، در رسانه ها و شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود.

به گزارش خبرگزاری آناتولی، بارش بی‌وقفه باران بر سرزمین ویران‌شده غزه، بار دیگر فاجعه انسانی تازه‌ای را رقم زده است. هزاران آواره فلسطینی که اسرائیل مانع ورود جایگزین‌های اسکان برای آن‌ها شده است، بامداد امروز چشمان خود را بر صحنه‌ای گشودند که در آن آب باران تا داخل خیمه‌ها نفوذ کرده و آخرین وسایل زندگی‌شان را با خود برده بود.

به گفته ساکنان، این «فاجعه طبیعی» چند تکه لباس، خوراکی ناچیز و خیمه‌ای فرسوده‌ای را که از جنگ برایشان باقی مانده بود، نیز نابود کرده است.

طبق تصاویر منتشر شده، در حالی که بدن کودکان از سرما می‌لرزد و پاهای کوچکشان در گل‌ولای فرو می‌رود، بسیاری از آوارگان تلاش می‌کنند وسایلی را که هنوز خیس نشده بود از میان آب و گل بیرون بکشند و گروهی دیگر با نگاهی مات به خیمه‌های ویران‌شده‌شان خیره مانده بودند. باران، بسیاری از این خیمه‌ها را از جا کند یا تاروپود پوسیده‌شان را از هم گسست.

این صحنه‌ها در سراسر نوار غزه تکرار شد؛ جایی که هر فضای خالی از ساختمان‌های ویران‌شده به مکانی برای برپا کردن خیمه‌های آوارگان تبدیل شده است. زمین‌های شنی زیر این چادرها، با نخستین موج بارش، به برکه‌هایی از آب و گل بدل شدند.

طبق برآوردهای دفتر اطلاع رسانی دولتی غزه، نزدیک به ۱.۵ میلیون فلسطینی همچنان در شرایط بسیار سخت زندگی می‌کنند؛ بی‌آنکه بتوانند به نیازهای اولیه مانند گرمایش، پوشاک، غذا یا خدمات بهداشتی دسترسی داشته باشند.

نزدیک به ۹۳ درصد از ۱۳۵ هزار خیمه موجود در غزه دیگر مناسب سکونت نیست؛ بخش زیادی از آن‌ها طی دو سال گذشته زیر بمباران‌ها آسیب دیده یا در اثر گرما و باران و باد از بین رفته‌اند.

در ویدئویی پسربچه‌ای با صدایی لرزان می‌گوید که تمام وسایل داخل خیمه خیس شده و غذاهای اندکشان از بین رفته است.

او می‌گوید: «باران همه چیز را برد… حتی کفش‌هایمان». و با بغضی که در گلویش می‌شکند می‌پرسد: «امشب کجا باید بخوابیم؟» و خودش پاسخ می‌دهد: «در خیابان».