صدر حزب کمونیست شیلی: “حزب کمونیست در حال گذار از لحظه‌ای تاریخی است و باید تمام توانش را به کار گیرد و از عهدهٔ انجام این وظیفه برآید”

ژانت خارا، عضو حزب کمونیست و وزیر کار سابق در دولت گابریل بوریچ، با کسب بیش از ۶۰درصد آرا در انتخابات مقدماتی نامزدهای ائتلاف مترقی در روز یکشنبه ۸ تیر ۱۴۰۴ به پیروزی قاطعی دست یافت و نامزد گروه‌های چپ و مترقی برای انتخابات ریاست‌جمهوری اواخر امسال (نوامبر ۲۰۲۵) شد. رقیب اصلی خارا در این انتخابات کارولینا توها بود که همکار سابقش در دولت و وزیر سابق کشور بود. خارا پس از پیروزی خطاب به هوادارانش گفت: “از شما می‌خواهم که دست ما را رها نکنید، زیرا با گسترده‌ترین وحدت سیاسی و اجتماعی است که ما می‌توانیم با راست افراطی مقابله کنیم.”

او روز دوشنبه ۹ تیر ۱۴۰۴ در جلسهٔ گروه “اتحاد برای شیلی” برای هماهنگی سیاسی نیروهای چپ و ترقی‌خواهان مستقل شرکت کرد که ریاست جلسه را نیز به عهده داشت. نامزد چپ‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری نوامبر ۲۰۲۵ در این جلسه گفت: “این نخستین نشست ما آغازگر مسیر تدوین برنامهٔ مشترک و فرماندهی‌ای است که با وسعت نظر، سخاوت، و برادری و با تمرکز بر توسعهٔ عادلانه و نیازهای ضروری شهروندان دور اول انتخابات ریاست‌جمهوری را آغاز خواهد کرد.” در این نشست رؤسای جبههٔ آمپلیو، حزب سوسیالیست، حزب لیبرال، فدراسیون منطقه‌یی سوسیال سبز، حزب دموکراسی، حزب رادیکال، حزب کمونیست، و حزب اقدام اومانیست حضور داشتند که از اعضای ائتلاف انتخاباتی چپ‌اند.

ژانت خارا در این جلسه، که در مقر انتخاباتی‌اش برگزار شد، با رؤسای حزب‌های تشکیل‌دهندهٔ ائتلاف انتخابات مقدماتی (برای تعیین نامزد چپ‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی) دیدار کرد. هدف این جمع تدوین برنامهٔ مشترک و برقراری ستاد فرماندهی واحد برای حمایت از ژانت خارا در انتخابات پیش رو است.

خانم خارا گفت که از حمایت روسای حزب‌هایی که از نامزدی او در انتخابات نوامبر پشتیبانی می‌کنند تشکر می‌کند. او تأکید کرد که این حمایت “نشانهٔ روشنی است که آن عده از ما که برای داشتن یک نامزد واحد و مشترک علیه راست افراطی متعهد شدیم، به این تعهدمان عمل می‌کنیم و قولمان را عملی می‌کنیم.”

این نامزد چپ‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری پاییز امسال تأکید کرد که این پروژه برای کسب مقام نیست، بلکه برای این اعتقاد است که وقتی راست افراطی در شیلی بتواند جلو برود، “حقوق زنان، کارگران، دگراندیشان، و بازنشستگان در معرض خطر قرار می‌گیرد و در این مورد ما مسئولیتی داریم که از آن طفره نمی‌رویم، بلکه آن را تقویت خواهیم کرد.”

ژانت خارا تأکید کرد که هدف این روند “برجسته کردن گفت‌وگوی سیاسی، بدون خطوط قرمز، یافتن نقاط مشترک برای ایجاد یک برنامهٔ واحد، با پیشنهادهایی است که عشق و امید را به نفرت و خشم اولویت می‌دهد.” او بر ایمانش به کشور و نیاز به تداوم پیشرفت در حقوق و عدالت اجتماعی برای شیلی و شیلیایی‌ها تأکید کرد.

لائوتارو کارمونا، صدر حزب کمونیست شیلی، در پایان جلسهٔ مشترک حزب‌های چپ بر اهمیت اتحاد به‌دست‌آمده تأکید کرد و گفت: «امروز تعهد همهٔ حزب‌های ائتلاف انتخاباتی ‘اتحاد برای شیلی” برای احترام گذاردن به توافق مشترک و حمایت قاطعانه از نامزدی که نمایندهٔ ما در دور اول انتخابات ریاست‌جمهوری خواهد بود، به‌صراحت اعلام شد. این نشستی رفیقانه و سازنده بود و به‌روشنی دیده شد که این جمع سیاسی نه‌فقط باید کارزار انتخاباتی فشرده‌ای را با پیشرفت‌هایی مشخص تضمین کند، بلکه همان‌طور که نامزد ما پیشنهاد کرده است باید با هماهنگی یکدیگر به شکل‌گیری فهرست پارلمانی و ادغام جبهه‌های مختلف شرکت‌کننده در ستاد فرماندهی گسترده و متنوع ریاست‌جمهوری بپردازد.”

او افزود: “ما در حزب کمونیست به همان تعهدهایی وفاداریم که بقیهٔ حزب‌های این ائتلاف به عهده گرفته‌اند و آنها را با وسواس انجام خواهیم داد.”

صدر حزب کمونیست شیلی در مصاحبه‌ای با رادیو نووُ موندو (جهان نوین) گفت: “ما به مسئولیت عظیمی که بر دوش داریم آگاهیم. اگر همیشه به‌طور کلی حامی اتحاد بوده‌ایم، اکنون به‌طور خاص باید متحد باشیم. اگر همیشه فعالیت‌های توده‌یی داشته‌ایم، از حالا تا نوامبر باید سیل بزرگی از جمعیت را بسیج کنیم. سیلی متنوع از توده‌های مشاق، زیرا هرچه توده‌ها آگاه‌تر و فعال‌تر باشند، راست افراطی با کاریکاتورها و رسانه‌هایش کمتر می‌تواند به ما گل بزند.”

او اشاره کرد که ژانت خارا “دیگر نامزد حزب کمونیست نیست”، بلکه نامزد ائتلاف حزب‌های مترقی و چپ “برای تشکیل دولت جدید”. او به این امر اشاره کرد که “حزب کمونیست تا کنون تجربهٔ نامزدی کل نیروهای مترقی را، آن هم در زمانی که نبرد ریاست‌جمهوری بسیار دشواری در پیش است، نداشته است.”

او تأیید کرد که “بی‌سابقه است که نامزد حزب کمونیست در ائتلافی بسیار وسیع نقش رهبری داشته باشد. در موارد قبلی، ائتلاف کاملاً چپ بود. این بار ائتلاف بسیار گسترده‌تر است.”

صدر حزب کمونیست گفت: “برای ما که قصد شکست دادن راست را داریم تا نگذاریم سیاست‌های دست‌راستی در حوزهٔ ارزش‌ها، در اقتصاد، و در عرصهٔ روابط بین‌الملل اجرا شود، هدف این است که همه با هم باشیم. چالش ما اکنون این است.”

با توجه به انتخابات ریاست‌جمهوری نوامبر آینده، او تأکید کرد که “برای نبرد آینده باید نسبت آرا را به سود ائتلاف خودمان افزایش دهیم.” او هشدار داد که راست و راست افراطی “از مک‌کارتیسم مکتب قدیمی ضدّکمونیسم استفاده خواهند کرد و سعی خواهند کرد ژانت را رد صلاحیت کنند، و به این امر اعتنایی نخواهند کرد که ژانت نامزد ائتلاف است.” او افزود که “آغاز کارزار انتخاباتی دور اول به‌اتکای ۱۰درصد کل رأی‌دهندگان که از حالا سازمان داده شده‌اند گام بزرگی به جلو است.”

رفیق کارمونا در بخش دیگری از سخنانش گفت: “می‌خواهم از مبارزه‌جویی حزب کمونیست، جوانان کمونیست، دوستان نزدیک ما، پیکارجویی ‘اقدام اومانیستی’ و “چپ مسیحی”، و همهٔ کارهایی که اینها در میان مردم کردند قدردانی کنم. کارزار انتخاب ژانت فقط در همایش‌های رسانه‌یی یا کارزارهای شبکه‌یی نبود، بلکه کارزاری مردمی بود و برای این کار باید حزب داشت و این همان چیزی است که رخ داد.” او تأکید کرد که «حزب [کمونیست] عظمت و اهمیت موضوع را درک کرد. تن به فرقه‌گرایی نداد. پیوندها را برقرار کرد.”

او گفت که حزب کمونیست “حزبی است که بسیار مشتاقانه، بسیار باانگیزه، و با دقت به وحدت عمل می‌کند. قدرت وحدت عمل در اینجا معلوم می‌شود. هیچ‌کس بیرون گذاشته نشد. همه با اشتیاق مشارکت کردند.”

رفیق کارمونا دربارهٔ تلاش‌های راست و راست‌افراطی با درس‌گیری از مک‌کارتیسم دههٔ ۱۹۴۰ در آمریکا هشدار داد: “راست افراطی یا بخشی از راست، اگرچه همه از نظر ما افراطی‌اند، تلاش خواهد کرد با احیای مک‌کارتیسم دههٔ چهل برای آزار و اذیت کمونیست‌ها و ساختن دیو از کمونیست‌ها جلو بیاید. باید هوشیار باشیم، زیرا این افراد از توسل به شوم‌ترین کارها ابایی ندارند. و ما نباید این فرصت را به آنها بدهیم.”

رهبر حزب کمونیست شیلی افزود که در هر صورت، “در این مرحله، بسیاری از مردم ما را می‌شناسند و می‌دانند که ما سالمندان را از هم جدا نمی‌کنیم، ما عجیب و غریب نیستیم. اما خب، باید بتوانیم نشان دهیم که این تلاش راست‌ها از روی استیصال و ناامیدی است، کاریکاتور است، اخبار جعلی است، که نمادگرایی‌ای است که می‌خواهد روی مردم اثر بگذارد.” او گفت که بهترین واکنش به این اقدام راست‌ها و ضدّکمونیست‌ها حمایت گسترده از نامزد ما و دفاع از او و توضیح چرایی این انتخاب درست است.

“اینکه ژانت خارا نامزد ائتلاف است،‌ نامزد اتحاد است، خودش نیروی بزرگی برای توضیح و دفاع از اوست، و اینکه او با چشم‌انداز مترقی به کارزارهای ضدّکمونیستی پاسخ می‌دهد.”

او توضیح داد که بر اساس نظرسنجی‌ها، ائتلاف “اتحاد برای شیلی” با ۳۰درصد آرایی که دارد برنده نخواهد شد. باید بیشتر از ۵۰درصد رأی بیاورد. “آنچه در پیش رو داریم گام کیفی بزرگی در هماهنگی متحدانه است.” او تصریح کرد که به‌دلیل این اتحاد متنوع، هر فردی احساس خواهد کرد که به یکی از اعضای ائتلاف گرایش دارد و بنابراین باید از نامزد مشترک پیشتیبانی کند، “به‌خصوص اگر برنامه‌های تدوین‌شده‌ای داشته باشیم که از لحاظ مردم مهم‌اند.”

او گفت که “اتحاد مترادف با هماهنگی و همبستگی نیروهاست، و همبستگی اکثریت در میان نیروها مترادف با احتمال پیروزی و تداوم گذار و تحول است.”

رفیق کارمونا در پایان گفت‌وگویش با رادیو نووُ موندو گفت که این لحظه‌ای تاریخی برای حزب کمونیست است و “ما یاد و خاطرهٔ همهٔ آنهایی را که در ساختن و فرارسیدن این لحظه مشارکت داشته‌اند و اکنون در میان ما نیستند گرامی می‌داریم.” او افزود: “بار مسئولیت سنگینی بر دوش ماست. و البته مشحون از افتخار و دلگرمی هستیم. ما باید همهٔ اینها ادای احترام کنیم و هرگز بر سر هویتی که داریم سازش نکنیم. هویت ما به انتخاب خود ماست. حزب ما حزبی طبقاتی است و ما از این بابت بسیار خوشحالیم. ما باید به جنبش سندیکایی و جنبش اجتماعی کمک کنیم و اینها وظایف اجتناب‌ناپذیری‌اند که ما به عهده داریم.”

به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۳۸، ۲۳ تیر ۱۴۰۴