به گزارش رویترز، دونالد ترامپ رئیس جمهور منتخب آمریکا قصد دارد اولین فرامین را حتی در روز تحلیف امضا کند. ولی عجالتاً میراثی را بیاد می آوریم که اوباما برای جانشین خود به ارث گذاشته است

باراک اوباما در ۲۰۰۹ رئیس جمهور شد و وعده داد که در مناسبات آمریکا با بقیه جهان صفحه جدیدی گشوده شود و آمریکا از سیاست تجاوزکارانه دولت پیشین عدول کند. ولی اعمال بعدی کاخ سفید نشان داد که مقاصد وی اصلاً یک معنا نبود

برای خیلی‌ها اوباما نماد تغییرات بسوی بهبودی بود. او بجای مداخله در امور داخلی دیگران همکاری برابرحقوق و در عوض راه اندازی جنگ‌ها پایان دادن به اختلافاتی را وعده داد که رهبری پیشین آمریکا آن‌ها را آغاز کرد. این سیاستمدار وعده داد که از رفتار تهدید و ارعاب دولت پیشین بوش پسر خودداری کرده و به ساخت سیستم جدید مناسبات با جهان خواهد پرداخت.

انتظارات عمومی از اوباما سبب آن شد که در اکتبر ۲۰۰۹ به او جایزه صلح نوبل به خاطر «مساعی خارق‌العاده در راه تحکیم دیپلماسی بین‌المللی و همکاری میان افراد» اعطا شد. برای اولین با این جایزه بین‌المللی با پرستیژ به سیاستمدار از پیش داده شد — به خاطر دستاورد های آینده که در آن زمان حتمی به نظر می رسید. به این خاطر یأس و ناامیدی از اعمال «صلح سازی» اوباما بسیار زیاد بود.

 
بزودی واهی بودن خیال های خام در مورد رئیس جمهور آمریکا آشکار شد. در همان سال ۲۰۰۹ وی به جهانیان خبر داد که یگان آمریکایی بجای اینکه از افغانستان خارج شود تعداد پرسنل آن ۳۰ هزار نفر بیشتر خواهد شد و خروج سربازان آمریکایی از عراق نیز عملی نشد. ارتش آمریکا رسما از عراق رفت ولی مشاوران متعدد آمریکایی و نظامیان مزدور حمایت شده از طرف واشنگتن در آنجا باقی ماندند.

ولی غم و اندوه مربوط به اوباما هنوز در پیش بود. در ۲۰۱۱ واشنگتن از «بهار عربی» در کشور های خاور نزدیک و آفریقا حمایت کرد و در امور سیاسی آن‌ها مداخله نمود و از حوادث جاری در آن‌ها به نفع خود استفاده کرد. در نتیجه ثبات یک منطقه پهناور فرو ریخت، خیلی‌ها کشته شدند، سطح زندگی پایین آمد، جناینکاری و رادیکالیسم اسلامگرا بالا رفت. در مصر اخوان المسلمین — گروه تروریستی روی کار آمد و نظامیان مصر به ناچار آنرا سرنگون کردند و واکنش واشنگتن توأم با عصبانیت بود.

سیر حوادث در لیبی نیر جنبه فاجعه باری پیدا کرد. در آنجا در ۲۰۱۱ اعتراض ها علیه معمر قذافی رهبر آن کشور شروع شد که به رویارویی مسلحانه میان ارتش و قیام کنندگان انجامید. غرب به ریاست آمریکا بلافاصله طرف قیام کنندگان را گرفته و جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد را ترتیب داد و در آن قطعنامه ای در باره ایجاد حوزه ممنوع پرواز صادر شد. در نتیجه لیبی هدف تیراندازی سلاح های موجود در دست ارتش آمریکا و یگان های ناتو قرار گرفت. تعداد زیادی از مردم بی‌دفاع کشته شدند. بر اثر مداخله دارنده صلح نوبل آن کشور فروپاشی شد و تا به حال هرج و مرج خونین در آن کشور حکمفرما است.

 
در سال ۲۰۱۱ اوضاع در سوریه وخیم شد. «با مساعدت واشنگتن» اعتراض ها علیه رئیس جمهور بشار اسد به قیامی به قصد سرنگونی دولت تبدیل شد. اوباما بی درنگ رهبر سوریه را به «ملت کشی» متهم کرد. در آن هنگام آمریکا لازم دانست افرادی را به حساب نیاورند که به وسیله آن مخالفان مسلحی کشته می شدند که از آمریکا کمک می گرفتند.

در میان گروه‌هایی که از حمایت واشنگتن برخوردار شدند تعداد زیادی از آن‌هایی بودند که از ایدئولوژی اسلام رادیکال پیروی می کردند. از قرار معلوم اوباما تصمیم گرفت به این امر توجه نکند: مبارزه با اسد برای دارنده جایزه صلح نوبل مهمتر از مبارزه با تروریسم شد. کمک‌های نظامی، دیپلماتیک و پولی آمریکا و متحدینش علت ادامه اختلاف خونین در سوریه شد.

«دولت اسلامی» از مجموعه گروه‌های تروریستی بر آمده که آمریکا از آن‌ها حمایت می کرد. بسیاری مقام های بلندپایه آمریکا، از جمله سناتور جان مککین در زمان خود با آن‌ها ملاقات کردند. بخشی از تسلیحات آمریکایی تحویل شده به رادیکال ها بدست «دولت اسلامی» می افتاد.

این امر به آن گروه امکان داد قدرت خود را بشدت بیشتر کرده و به حملات گسترده در اراضی سوریه و عراق دست بزند. در نتیجه باصطلاح «خلافت» بوجود آمد. اوباما در یکی از اظهارات خود اعتراف کرد که واشنگتن در تشکیل آن گروه سهم مستقیم داشت. او بی پرده گفت: «داعش وارث مستقیم القاعده در عراق است، این گروه پس از هجوم ما به این کشور پدید آمده است».

 
سیاست او در مورد مسکو با شکست مواجه شد. او هیلاری کلینتون را به تصدی وزرت خارجه آمریکا منصوب کرد. وظیفه او تحکیم روابط روسیه و آمریکا بود که بر اثر تجاوز گرجستان به آبخازی و استیای جنوبی ضرر دیده است. نوشته اشتباهی «اضافه بار» به جای «ری ست» که به روسی شباهت دارد و هیلاری دکمه ای با این نوشته برای دیدار با لاوروف آورد یک اشتباه پیشگویانه ای شد.

کلاً سیاست خارجه اوباما با شکست روبرو شد. باراک اوباما که با لقب یک فرد صلح ساز پست ریاست جمهوری را اشغال کرد آنرا با غرش توپ‌های جنگ‌هایی که جهان را به جنگ سراسری نزدیک کرد ترک نمود. اعمال تجازکارانه آمریکا برای آن کاری نکردند که برتری خود را در جهان حفظ کند. آمریکا در زمان حکومت اوباما باز هم نفوذ خود را از دست داد و اختلاف با روسیه این امر را به ثبوت می رساند. مسکو نه تنها به آن کشور عظمت طلب جواب شایسته داد بلکه نشان داد که زمان آقایی آمریکا در جهان سپری شده است.

اسپوتنیک