تحلیلگر نشریه فرانسوی لوموند دیپلماتیک جنگ اخیر علیه نوار غزه را به عنوان نخستین جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل توصیف کرد.

به گزارش ایسنا، این مجله فرانسوی در تحلیلی به قلم گیلبرت آچکار با اشاره به اینکه در جنگ اخیر اسرائیل بعد از حمله هفتم اکتبر طوفان الاقصی علیه نوار غزه برای نخستین بار واشنگتن در تجاوزگری این رژیم همدست شده، می‌نویسد: «آمریکا علنا از هدف اعلام شده این جنگ حمایت کرده و جلوی درخواست‌ها برای آتش‌بس در سازمان ملل را گرفته، همزمان به اسرائیل تسلیحات و مهمات داده و به دنبال ممانعت از مداخله دیگر بازیگران منطقه برای کمک به حماس در این جنگ است.»

این تحلیلگر در ادامه تاریخچه‌ای از حمایت‌ها و مداخلاتی که واشنگتن در جنگ‌های اسرائیل از ابتدای تشکیل این رژیم تا کنون داشته ارائه کرده و نوشته است: «آمریکا زمان تشکیل اسرائیل به آن حمایت نظامی نداد. آمریکا در ابتدای کار خودش را به عنوان یک داور بی طرف بین اسرائیل و همسایگان عرب آن معرفی کرده و دستور به تحریم بسته‌های تسلیحات برای هر دو طرف داد و این دستور تا پایان ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور (۱۹۵۳-۱۹۶۱) برقرار بود. اسرائیل در سالهای اول تشکیلش در زمینه بودجه و تسلیحات مجبور به اتکا به آلمان غربی و فرانسه بود. اما وضعیت زمانی که جان اف کندی در مواجهه با ملی گری رادیکال عربی تحت رهبری مصر متعلق به جمال عبدالناصر و افول نفوذ آمریکا در خاورمیانه تصمیم به اتکا به اسرائیل و شروع ارسال تسلیحات برای آن گرفت، عوض شد.

این شروع روابط ویژه‌ای بود که در نهایت به سطح بسیار ویژه رسید: «اسرائیل از زمان تشکیلش در سال ۱۹۴۸ تا ابتدای سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۵۸ میلیارد دلار کمک از آمریکا شامل بیش از ۱۲۴ میلیارد دلار کمک نظامی دریافت کرده و تبدیل به بزرگترین دریافت کننده کمک‌های فزاینده آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون شده است. آمریکا به طور متوسط در هر سال تقریبا چهار میلیارد دلار کمک نظامی در این مدت به اسرائیل داده است.»

لوموند دیپلماتیک در ادامه با اشاره به تاریخچه حمایت‌های واشنگتن از صهیونیستها در جنگ‌هایشان نوشته است: «واشنگتن در سال ۱۹۷۶ حمایت علنی از جنگ اسرائیل علیه همسایگان عربش به عمل نیاورد چون نمی‌توانست به قیمت عبور کردن از متحدش اردن حمله به کرانه باختری را تایید کند. روابط ویژه آمریکا و اسرائیل در زمان جنگ اکتبر ۱۹۷۳ در ارسال هوایی تسلیحات برای اسرائیل نمود پیدا کرده و هدف این بود که به آن در مهار حمله اجرا شده از سوی مصر و سوریه کمک کند. واشنگتن به مجردی که اسرائیل توانست وضعیت را به نفع خود تغییر دهد فشاری قوی به اسرائیل وارد کرد تا به درگیری‌ها پایان دهد. آمریکا علنا از حمله سال ۱۹۸۲ اسرائیل به لبنان حمایت نکرده و به عنوان میانجی‌گر برای خارج ساختن نیروهای سازمان آزادیبخش فلسطین در بیروت مداخله کرد. واشنگتن از جنگ اجرا شده از سوی اسرائیل در سال ۲۰۰۶ علیه بنان یا حملات متوالی بعدی آن علیه غزه نیز حمایت نکرد.

این بار اما حمایت آمریکا از اسرائیل مستقیم و گسترده بوده است. واشنگتن بعد از هفتم اکتبر تصمیم به اعزام دو ناوگروه رزمی متعلق به دو ناو هواپیمابر یو اس اس آیزنهاور و یو اس اس فورد به شرق دریای مدیترانه و اعزام یک واحد از تفنگداران دریایی مخصوص مداخله، و همین طور یک گروه رزم آبی-خاکی تحت رهبری ناو جنگی یو اس اس باتان در دریای سیاه و زیردریایی هسته‌ای یو اس اس فلوریدا که حامل موشک‌های کروز است، گرفت. واشنگتن همزمان پایگاه‌های هوایی خود در منطقه را به حالت آماده باش در آورده و تجهیزات نظامی شامل موشک‌های سامانه پدافند هوایی گنبد آهنین را با فوریت به اسرائیل داد.»

لوموند دیپلماتیک نتیجه گیری کرد: «واشنگتن به این ترتیب برای اسرائیل یک پوشش منطقه‌ای فراهم آورد تا بتواند بخش عمده نیروهایش را وقف جنگ علیه غزه کند؛ جنگی که هدف آن از همان ابتدا ریشه کن کردن حماس اعلام شد و آمریکا و دیگر کشورهای غربی علنا از این هدف حمایت کرده‌اند.»

این نشریه فرانسوی با اشاره به اینکه اسرائیل در راستای تحقق هدف نابودی حماس دست به نسل کشی علیه نوار غزه زده نوشت: «این امر مشخصا با توجه به این که ارتش اسرائیل در نیت واضحش برای به حداقل رساندن تلفاتش در ضمن حمله به غزه، خواستار استفاده شدید از حملات از راه دور، با خاک یکسان کردن مناطق مسکونی با هدف جلوگیری از جنگ چریکی شهری و به این ترتیب به حداکثر رساندن تلفات غیرنظامیان شده، حقیقت دارد.»