رئیس جمهوری غنا در دیدار با یک هیات جهانی مطالبهکننده غرامت بردهداری، خواستار اتحاد مقامات و مردم آفریقا برای پیگیری غرامت بابت بردهداری و استعمار از سوی قدرتهای اروپایی شد.
به گزارش روز یکشنبه ایرنا، «جان درامانی محاما» رئیس جمهوری غنا در دیدار یک هیات جهانی مطالبهکننده غرامت بابت «بردهداری فراآتلانتیک» (انتقال بردگان آفریقایی به قاره آمریکا در آن سوی اقیانوس اطلس) از مردم سرتاسر قاره آفریقا و آفریقاییهای مقیم خارج خواست تا روایت تاریخ سرکوبشده بردهداری و استعمار را به دست گیرند و از آنها به عنوان محور وحدت و بسیج همگانی استفاده کنند.
این هیات تشکیل شده از کارشناسانی از آفریقا، حوزه کارائیب، اروپا، آمریکای لاتین و ایالات متحده آمریکا، با ارائه برنامهای برای اقدامات دارای اولویت مطابق دستورکار اتحادیه آفریقا، از رئیس جمهوری غنا خواستار بسیج رهبران آفریقایی در این مسیر شدند.
بنا به گزارش خبری «گرافیکآنلاین» غنا، محاما در این دیدار با تقدیر از «قوام نکرومه» اولین رئیس جمهوری غنا و سایر رهبران «پانآفریکانیست» در قاره آفریقا، خاطرنشان کرد که ستاره سیاه بر روی پرچم غنا به بخش مهمی از هویت این کشور در ارتباط با آرمانهای پان آفریقایی و وحدت همه مردم آفریقا تبدیل شده است.
رئیس جمهوری غنا تاکید کرد که سال آینده در نشست مجمع عمومی سازمان ملل با طرح پیشنهادی رسمی، پیگیر موضوع شناسایی تجارت برده فراآتلانتیک به عنوان بزرگترین جنایت علیه بشریت خواهد بود.
وی افزود: آفریقا از بردهداری، استعمار، نسلکشی و آپارتاید آسیب بسیار دیده و ما خواهان بهرسمیت شناخته شدن این جنایات به عنوان جنایت علیه بشریت و تاسیس سازکارهای قانونی، نهادی و بینالمللی برای پیشبرد عدالت و دریافت غرامت هستیم.
محاما تاکید کرد که غرامت بردهداری باید شامل اقدامات ملموسی مانند لغو بدهیها، جبرانهای مالی، بازگشت اشیای تاریخی مسروقه، اصلاحات نهادهای اقتصادی جهانی باشد.
اتحادیه آفریقا در ماه فوریه (بهمن – اسفند ۱۴۰۳) برنامهای را برای ایجاد یک «دیدگاه مشترک» درباره نوع غرامت دریافتی کشورهای آفریقایی – از جبرانهای مالی و اذعان رسمی به جنایت علیه بشریت تا اصلاحات نهادی – آغاز کرد. رهبران آفریقایی در نشست امسال مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک در تلاشی مشترک و هماهنگ موضوع بردهداری فراآتلانتیک را به عنوان جنایت علیه بشریت مطرح کردند و رئیس جمهوری وعده داد در نشست سال آینده مجمع عمومی اولین پیشنهاد رسمی را در این خصوص و درخواست عدالت و پرداخت غرامت ارائه خواهد داد.
به گزارش ایرنا، اروپاییها در سدههای پانزدهم تا نوزدهم میلادی دستکم ۱۲.۵ میلیون آفریقایی را ربوده و آنها را با استفاده از کشتیهای اروپایی برای کار در مزارع به قاره آمریکا منتقل کردند. هرچند تمامی افراد ربوده شده از چنین سفرهایی جان سالم به در نمیبردند، اما در نهایت کسانی که زنده میماندند، در مزارع قاره آمریکا به ویژه در برزیل و جزایر کارائیب به کار گرفته میشدند. از این میان، پرتغال نزدیک به شش میلیون آفریقایی را ربوده که این رقم بیش از هر کشور اروپایی دیگر است.
تجارت برده فراآتلانتیک بخشی جداییناپذیر از امپراتوری بریتانیا در قرن هجدهم بود. برآوردها نشان می دهد در طول ۴۰۰ سال حدود ۱۲ میلیون آفریقایی از اقیانوس اطلس عبور داده شدند هرچند تعداد برده های خریداری شده توسط معاملهگران بهطور قابل توجهی بیشتر بود، زیرا این آمار دارای نرخ مرگ و میر بالایی بود و تقریباً یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر در طول سفر جان خود را از دست دادند و میلیونها نفر دیگر پس از ورود به آمریکا میمردند.
نتایج یک نظرسنجی تازه در انگلیس نشان میدهد که بخش بزرگی از مردم این کشور از ابعاد تاریخی، اقتصادی و اجتماعی نقش بریتانیا در بردهداری و تجارت برده آگاه نیستند؛ با این حال، در سایه پویشهای اطلاعرسانی قربانیان، روند حمایت عمومی از لزوم عذرخواهی رسمی و پرداخت غرامت به بازماندگان و کشورهای آسیبدیده رو به افزایش است.
دولت انگلیس همچنان از ارائه عذرخواهی رسمی یا پرداخت غرامت مالی خودداری کرده و صرفاً از همکاری در حوزههایی چون امنیت، رشد اقتصادی و تغییرات اقلیمی با کشورهای کارائیب سخن گفته است. انگلیس از قرن هفدهم تا اوایل قرن نوزدهم یکی از اصلیترین قدرتهای استعماری در تجارت برده بود. بیش از سه میلیون آفریقایی توسط کشتیهای بریتانیایی بهصورت اجباری به جزایر کارائیب منتقل شدند.
با لغو بردهداری در سال ۱۸۳۳، دولت انگلیس بهجای جبران و پرداخت غرامت به قربانیان، به بردهداران غرامت پرداخت و مالیاتدهندگان انگلیسی تا بیش از ۱۷۰ سال این بدهی را بازپرداخت کردند. با وجود درخواستهای گسترده جهانی، دولت انگلیس تاکنون از ارائه عذرخواهی رسمی و پرداخت غرامت به بازماندگان این جنایات تاریخی خودداری کرده است.
