نشریه آمریکایی گزارش داد تهدیدهای «دونالد ترامپ» درباره گرینلند موجب تضعیف اعتماد متحدان اروپایی به واشنگتن شد؛ شکافی که به گفته این نشریه، در جریان جنگ با ایران به کاهش فشار غرب بر تهران و ناکامی آمریکا در تحقق اهداف خود انجامید.
به گزارش ایسنا، نشریه آمریکایی نیوزویک در یادداشتی با عنوان «شکست ترامپ در ایران از گرینلند آغاز شد» استدلال میکند که یکی از عوامل مهم در ناکامی راهبرد آمریکا در جنگ با ایران، تضعیف اعتماد متحدان اروپایی به واشنگتن پس از اظهارات و تهدیدهای «دونالد ترامپ» درباره گرینلند بوده است.
بر اساس این گزارش، ایران پس از هفتهها حملات نظامی و با وجود وارد آمدن خسارات سنگین، با اعتماد بهنفس وارد مذاکرات شد؛ زیرا دریافت که بستن تنگه هرمز میتواند به ابزاری مؤثر برای اعمال فشار تبدیل شود و در عین حال، موجب شکلگیری اجماع جهانی علیه تهران نشود.
به گزارش نیوزویک، مقامهای ایرانی هنگام ارزیابی شرایط بینالمللی با یک جبهه متحد در غرب مواجه نبودند، بلکه شکاف و بیاعتمادی میان آمریکا و متحدان اروپایی آن را مشاهده کردند. در نتیجه، تهران محاسبات خود را بر مبنای همین اختلافات تنظیم کرد.
بر اساس این گزارش، چارچوب توافقی که اکنون میان ایران و آمریکا در حال شکلگیری است، بازتاب همین ضعف راهبردی است؛ توافقی که به گزارش نشریه آمریکایی، احتمالاً زیرساختهای موشکی ایران را دستنخورده باقی میگذارد، رویارویی جدی با گروههای همسو با تهران در منطقه را در بر نمیگیرد و به سیاست داخلی ایران نیز نمیپردازد.
نیوزویک ریشه این شکاف در جبهه غربی را نه در ایران یا تنگه هرمز، بلکه در موضوع گرینلند جستوجو میکند. بر اساس این گزارش، تهدیدهای ترامپ درباره استفاده از زور برای تصرف گرینلند، نقطهای بود که بسیاری از دولتهای اروپایی به این جمعبندی رسیدند که دیگر نمیتوانند مانند گذشته به آمریکا بهعنوان یک متحد قابل اعتماد نگاه کنند.
این یادداشت میافزاید که مسئله اصلی برای اروپاییها خود گرینلند نبود، بلکه این تصور بود که دولت آمریکا دیگر به اصول و قواعد بنیادین اتحاد غربی پایبند نیست. این برداشت پیامدهای راهبردی گستردهای به همراه داشت.
نیوزویک با اشاره به نشستهای بینالمللی مختلف در ماههای اخیر مینویسد موضوع گرینلند به یکی از محورهای اصلی گفتوگوهای دیپلماتها، مقامهای نظامی و تحلیلگران اروپایی تبدیل شده بود؛ زیرا این موضوع یکی از فرضهای اساسی دوران پس از جنگ جهانی دوم را زیر سؤال برد: اینکه اعضای ناتو یکدیگر را از نظر ارضی تهدید نمیکنند.
همین مسئله موجب شد کشورهای اروپایی در جریان حمله به ایران، درخواستهای واشنگتن را با تردید بیشتری بررسی کنند. از نگاه اروپا، موضوع گرینلند و بحران تنگه هرمز به یکدیگر مرتبط شده بودند و دولتی که دانمارک را بر سر مسئلهای ارضی تحت فشار قرار میدهد، نمیتواند انتظار حمایت کامل متحدانش را در یک بحران جدید داشته باشد.
این تحلیل تأکید میکند که دولتهای اروپایی تمایلی به همراهی کامل با راهبرد تشدید تنش آمریکا نداشتند و تنها به محدودترین سطح تعهدات ممکن رضایت دادند. به نوشته نیوزویک، ایران نیز این شکاف را مشاهده کرد. علاوه بر این، تهران دریافت که کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز از پیامدهای جنگ نگران هستند و بیش از هر چیز به دنبال حفظ منافع اقتصادی خود هستند.
به گزارش نیوزویک، اگر آمریکا با یک ائتلاف غربی منسجم و هماهنگ وارد این بحران میشد، احتمالاً فشار دیپلماتیک و اقتصادی بیشتری بر ایران وارد میشد. اما شکاف در میان متحدان غربی، فضای راهبردی متفاوتی ایجاد کرد که ایران توانست از آن بهرهبرداری کند.
دولت ترامپ در نهایت در وضعیتی قرار گرفته که یا باید جنگ را از سر بگیرد، یا محاصره را برای مدت طولانی ادامه دهد، یا به توافقی تن دهد که تفاوت چندانی با توافق هستهای سال ۲۰۱۵ نداشته باشد. نیوزویک نتیجه میگیرد که بخشی از این بنبست راهبردی، محصول آسیب واردشده به اعتماد میان آمریکا و متحدان اروپایی آن بر سر ماجرای گرینلند است.
