چین روز دوشنبه فضاپیمای باری تیانجو-۱۰ را برای انتقال تجهیزات علمی و لوازم آزمایشگاهی به ایستگاه فضایی تیانگونگ در مدار زمین پرتاب کرد. این محموله شامل جنینهای مصنوعی انسان، سلولهای خورشیدی فوق نازک و یک سامانه پایش گازهای گلخانهای است.
به گزارش CGTN : تیانجو-۱۰ که بیستمین فضاپیما و نهمین فضاپیمای باری متصلشده به این ایستگاه محسوب میشود، حدود ۶.۲ تن تجهیزات، مایحتاج روزانه، ابزارهای علمی و لوازم آزمایشگاهی را به همراه حدود ۷۰۰ کیلوگرم سوخت به ایستگاه منتقل کرده است. در میان این محموله، یک لباس مخصوص راهپیمایی فضایی، یک تردمیل و مجموعهای از ابزارهای مورد نیاز برای آزمایشهای علمی و فناوری نیز قرار دارد.
برنامهریزان این مأموریت در آکادمی فناوری فضایی چین اعلام کردند که تیانجو-۱۰ برای اتصال یکساله به ایستگاه فضایی تیانگونگ طراحی شده و از این نظر طولانیترین مأموریت باری در تاریخ برنامه فضایی چین به شمار میرود. همچنین بر اساس اعلام مرکز فناوری و مهندسی آکادمی علوم چین، این فضاپیما ۶۷ مجموعه از دستگاهها، مواد مصرفی آزمایشگاهی، نمونهها و قطعات یدکی را به ایستگاه تحویل داده که مجموع وزن آنها ۷۶۸.۲ کیلوگرم است و در ۴۱ آزمایش مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
محمولههای زیستی این مأموریت شامل جنینهای گورخرماهی، جنینهای موش و همچنین جنینهای مصنوعی انسان مشتق از سلولهای بنیادی است. طبق گزارش تلویزیون مرکزی چین، این ساختارهای جنینی هرچند موجود زنده کامل محسوب نمیشوند، اما برای شبیهسازی مراحل اولیه رشد انسان مورد استفاده قرار میگیرند.
این آزمایشهای مداری به توسعه یک سامانه تحقیقاتی زیستی در فضا کمک میکند که از موجودات سادهتر تا پستانداران پیشرفتهتر را در بر میگیرد. این پژوهشها میتوانند درک بهتری از تأثیر شرایط فضایی، بهویژه ریزگرانش و تابش، بر رشد و تولیدمثل موجودات زنده ارائه دهند و زمینه را برای سکونت طولانیمدت انسان در فضا فراهم کنند.
در میان محمولهها، سلولهای خورشیدی انعطافپذیر نیز قرار دارد. این سلولها تنها ۸۰ میکرومتر ضخامت دارند، تقریباً هماندازه ضخامت یک تار مو، و قابلیت تا شدن و لوله شدن دارند؛ به این ترتیب امکان نصب تعداد بیشتری پنل در فضای محدود فراهم میشود. آزمایش این فناوری در شرایط سخت فضایی به بهبود پایداری تولید انرژی در بلندمدت کمک کرده و میتواند زمینهساز تأمین برق برای منظومههای بزرگ ماهوارهای چین باشد.
همچنین دستگاه پایش گازهای گلخانهای که با همکاری دانشگاه علوم و فناوری هنگکنگ توسعه یافته، برای اندازهگیری غلظت دیاکسید کربن و متان در عرضهای جغرافیایی میانی و پایین زمین طراحی شده است.
