در جنگ علیه ایران زاویهای هست که مجریانِ شبکههای خبری تلویزیونی، ژنرالهایی بازنشسته که به مفسران رسانهای تبدیل شدهاند، و روزنامههایی وابسته به شرکتهای بزرگ، اگر هم به آن بپردازند از کنارش فقط میگذرند. آنان [مجریان خبری، مفسران رسانهای، و روزنامههای وابسته] بیشتر به بازگویی تفسیرهایی میپردازند که پیدرپی از سوی پیت هگست، وزیر جنگ، ... خفه ساختنِ چین هدفِ بلندمدتِ جنگ آمریکا علیه ایران است
در ایالات متحده آمریکا سندیکاهای پرستاران، کارگران برق، کارکنان خدماتی، و کارگران صنعتِ خودرو حملههای تجاوزکارانهٔ آمریکا و اسرائیل را محکوم میکنند. سندیکاهای کارگری میان میلیاردها دلاری که برای جنگها هزینه میشود و سیاستهای ریاضتیای که بر خانوادههای کارگری آمریکا تحمیل میشود ارتباط مستقیم میبینند. “اتحادیهٔ ملی پرستاران” (“National Nurses United”) در بیانیهای تند دولت ... “جنبشِ کارگری آمریکا” علیه جنگِ امپریالیسم با ایران در کنارِ زحمتکشان میایستد
پیامد برنامههای جراحی اقتصادی حکومت جمهوری اسلامی از کاهشِ نرخ پول ملی، دستمزدهای نامتناسب کارگران با نرخ واقعی تورم، و هزینهٔ سبد معیشت گرفته تا رشد پرشتاب قیمت کالاهای اساسی درکنار کاهش قدرت خرید زحمتکشان درمجموع اوضاعی ناگوار و بحرانی ژرف را پدید آورده است. تبلور این سیاستهای ویرانگرِ اقتصادی را در گسترشِ فقر و ... جایگاه طبقهٔ کارگر از مبارزهٔ صنفی تا پیکارِ سیاسی: راهکارهایی برای تقویت جنبش کارگری در تحولهای صحنهٔ سیاسیِ کشور
در چارچوب برنامههای اقتصادی رژیم بهویژه جراحی اقتصادی که مطابق با سیاستهای کلی ولی فقیه تنظیم شده یورشهایی سازمان یافته و برنامهریزی شدهای جدید به حقوق کارگران و زحمتکشان آغاز گردیده است. در همین راستا بسیاری از زنان کارگر و شاغل میهن ما از حق داشتن بیمههای خدمات درمان و تأمین اجتماعی محروم هستند. تبعیض ... زنان کارگر و سرپرست خانوار خواهان برخورداری از حق بیمهٔ رایگان هستند
گزارشی از چهاردهمین کنگره ملی حزب کمونیست ویتنام در هانوی در پنج سال گذشته به عنوان یک قدرت متوسطِ رو به رشد در جهان ظهور کرده است. رشد اقتصاد این کشور، اگر سریعترین در جهان نباشد، یکی از سریعترینهاست. ولی تنها کمی بیش از ۴۰ سال پیش- قبل از آغاز مجموعهای از سیاستهای نوسازی اقتصادی ... حزب کمونیست ویتنام از میان جنگهای تجاری ترامپ عبور کرده و هدفهای توسعه خود را تعیین میکند
فراموش شدگان به روایت خدامراد جعفری
بله؛ آنها فراموش شدهاند. انقدر فراموش شدهاند که مثلا نمیدانند امروز چند شنبه است یا اینکه الان در کدام ماه سال هستیم؟ از روزهای زندگی فقط موسم سرما یا موسم گرما را حس کردهاند و همه زخمهای زندگی را سپردهاند به روزگار تا روزی دستی نامرئی بیاید و این همه درد را ترمیم کند. فقط یک امید دارند؛ «خدامراد»!
«خدامراد جعفری» بهورز است؛ بهورز ۱۹ روستای محروم از توابع شهرستان الیگودرز استان لرستان. او در این ۱۹ روستا میچرخد و به بچهها واکسن میزند و داروهای ضروری را به دست مردم میرساند. مردم او را دوست دارند. چون همیشه در میان وسایلش چیزی برای مردم روستا پیدا میشود؛ قرصی،شربتی، دوایی، چیزی …
خدامراد میگوید: «خودم یک ماشین سایپای خسته دارم که سوارش میشوم و میروم در مجموعه روستاهای «زلقی» شرقی و غربی به نوبت میچرخم و واکسنهای ضروری بچههای روستا را در اختیارشان قرار میدهم. باید خیلی حواسم باشد و پیگیر شوم چون باید به هر بچهای از زمان نوزادی تا حدود ۷ سالگی واکسن بزنم. خود مردم روستا اصلا حواسشان به این موضوع نیست.»
او میگوید: «توی دفترچهام نوشتهام که مثلا در تاریخ ۱۰ بهمن باید به «رضا» واکسن بزنم. مردم روستا این چیزها را نمیدانند. آنها تاریخ را بلد نیستند. نمیدانند فرق اردیبهشت با فروردین چیست. نمیدانند امروز چندشنبه است و در کدام ماه سال قرار دارند. برای همین باید خیلی حواسم را جمع کنم. در این روستاها نه برق هست، نه چیزی. ۱۵ سال است که پیگیر بچههای این روستا هستم.»
مردم روستاهای محروم همیشه از دیدن آقای جعفری خوشحال میشوند و برای بیماریهای مختلفی که درگیرش میشوند، سراغ او میروند: «اغلب مردم من را دوست دارند. یکوقتهایی یکجوری ذوق میکنند که انگار رئیسجمهور را دیدهاند. به هر حال من ۱۵ سال است که در این روستاها فعالیت دارم و من را میشناسند. خیلی وقتها برای سرماخوردگیهای فصلیشان هم سراغ من میآیند چون آنها به هیچ مرکز بهداشتی نزدیک نیستند.»
او که خودش ساکن روستای «پز علیا» است و تنها بهورز منطقه است، توضیح میدهد: «مردم این روستاها اصلا آب ندارند. برای به دست آوردن آب باید تا رودخانه بروند. بعضی از خانوادهها هیچ امکاناتی ندارند و بچههایشان با نان و پیاز سر میکنند. معمولا چیز خاصی برای خوردن ندارند. مسئله آب باعث شده که بیماری پوستی میان مردم شیوع پیدا کند. به هر حال آنجا آب آشامیدنی وجود ندارد.»
آقای جعفری درباره وضعیت دارویی این روستاها میگوید: «امکانات دارویی خوب نیست. من خودم برای حمل واکسن به یخ احتیاج دارم که در این زمینه به مشکل میخورم. مردمی که روستایشان در مسیرهای صعبالعبور است از من دارو میخواهند اما من دارویی ندارم که در اختیارشان قرار دهم. بسیاری از این مسیرها مالرو هستند و من باید با پای پیاده به آنجا بروم و دوست ندارم دستخالی باشم اما نه خودم توانایی مالی دارم، نه اینکه امکاناتی که در اختیارم قرار میگیرد، زیاد است.»
او ادامه میدهد: «دارو کم است. یکسری داروها مثل پروفن و مفینامیکاسید را اصلا در اختیارم قرار نمیدهند. من فقط آسپرین، استامینوفن ساده، شربت پنیسیلین، آموکسیسیلین و چند پماد دارم. بیشتر از این دارو ندارم. مردم فشار خون دارند اما من داروی فشار خون ندارم. بندگان خدا جایی را هم ندارند که برای تهیه دارو به آن مراجعه کنند. مواد غذایی هم در زمستان سخت پیدا میشود چون مسیر برای عبور بسیار سخت است. یخچال هم وجود ندارد و اگر مواد غذایی به آنجا برسد هم خیلی زود فاسد میشود.»
روستاهایی که آقای جعفری به آنها سر میزند از داشتن مدرسه هم محروم هستند و معمولا خوشحالی در این مناطق محروم رنگ نمیپاشد.
سهیلا صدیقی
ایسنا
جوانک لاغر اندام را همراهشان میآورند؛ به او دلداری میدهند… نترس. برو آزمایش بده؛ جوانکی با پوست گندمگون، دستهای سیاه و کمی مشوش. جلو میآید، معتاد تزریقیست، آزمایش میدهد؛ پاسخ مثبت است؛ او مبتلاست به “HIV”.
کارشناس مسئول امور آسیبدیدگان اجتماعی ادارهکل بهزیستی خوزستان میگوید «بسیاری از کودکانی که به مدرسه نرفتهاند، به دلیل مسائل جزئی از تحصیل بازماندهاند؛ برخی از کودکان تنها به دلیل نداشتن یک جفت کفش به مدرسه نمیروند».
آخرین آماری که از بی خانمانهای تهرانی ارائه شده از سوی شهردار اسبق تهران در یک برنامه تلویزیونی بود که از حضور ۱۵ هزار کارتن خواب در شهر تهران خبر داد.
نتایج جدیدترین بررسی اداره آمار فدرال آلمان نشان میدهد حدود یکپنجم مردم این کشور در معرض خطر فقر و محدودیت اجتماعی قرار دارند.
