جنگ تجاری آمریکا، دولت برزیل را برای اولین بار به سمت دستیابی به توافقی بلندمدت با چین سوق داده است که نشاندهنده تغییری قابل توجه برای این بزرگترین اقتصاد آمریکای لاتین و گشایشی بیسابقه خواهد بود.
به گزارش روز سه شنبه ایرنا از بخش اسپانیولی آرتی، در حالی که سیاست تعرفهای آمریکا در حال تغییر شکل تجارت جهانی است، دولت لولا داسیلوا رئیسجمهوری برزیل، برای اولین بار احتمال توافق بلندمدت با چین را مطرح کرد.
مقامهای دولتی برزیل درهای مذاکرات گسترده با پکن را گشودهاند که نشاندهنده تغییری قابل توجه و بیسابقه برای بزرگترین اقتصاد آمریکای لاتین خواهد بود.
این غول آمریکای جنوبی تاکنون مذاکراتی به این بزرگی را وتو کرده است و استدلال میکند که باید از صنعت داخلی خود در برابر قدرت اقتصاد چین محافظت کند. با این حال، جنگ تجاری که به طور یکجانبه توسط دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا اعلام شد، دولت برازیلیا را مجبور به تجدیدنظر در موضع خود کرده است.
از جمله نشانههایی که در این راستا وجود دارد میتوان به این اشاره کرد که اوایل ماه جاری میلادی (فوریه/ اوایل بهمن)، در بیانیه مشترکی که توسط شی جین پینگ رئیسجمهوری چین و یاماندو اورسی همتای اروگوئهای منتشر شد، امکان آغاز مذاکرات تجارت آزاد میان این غول آسیایی و اتحادیه آمریکای جنوبی موسوم به مرکوسور «در اسرع وقت» فراهم شد.
در همین راستا، مقامات برزیلی مورد مشورت اظهار داشتند که این گزینه در درازمدت، نه تنها به دلیل منافع اقتصادهای تشکیل دهنده این بلوک، بلکه به دلیل تاثیر تعرفههای واشنگتن بر تغییر وضعیت فعلی تجارت جهانی، محتمل به نظر میرسد.
این مقام برزیلی که نخواست نامش فاش شود، پس از بیان اینکه چین برای توافق جزئی در مورد بخشهای خاصی از اقتصاد به نفع هر دو شریک آماده است، گفت: «ما باید شرکای خود را متنوع کنیم.»
در حال حاضر، محدودیتهای متعددی در این مسیر وجود دارد؛ اولین مورد این است که به دلیل نبود تقارن آشکار بین اقتصادهای مرکوسور و چین، باید به یک مذاکره تجاری به عنوان یک موضوع «بسیار پیچیده» نگاه کرد.
به عنوان نمونه، اعتقاد بر این است که قبل از بحث در مورد موضوع تبادل کالا و خدمات، باید به مسائلی مانند سهمیه واردات، رویههای گمرکی، امنیت و استانداردهای بهداشتی پرداخته شود. آنچه برای هر دو منبع واضح به نظر میرسد این است که یک پویایی منطقهای جدید وجود دارد که نیاز به ارزیابی مجدد چارچوبهای موجود دارد.
ایگناسیو بارتساگی کارشناس سیاست خارجی در دانشگاه کاتولیک اروگوئه اظهار داشت: ایدههایی که پیشتر کاملا غیرممکن به نظر میرسیدند، اکنون میتوانند پیش روند.
مانع دوم، موضع متفاوت اعضای مرکوسور است که در برخی موارد، از نظر سیاسی کاملا در مقابل هم قرار دارند. این موضوع کوچکی نیست، زیرا پیشرفت سایر توافقنامههای تجاری، مانند توافقی که به تازگی پس از دههها مذاکره با اتحادیه اروپا امضا شده را کند کرده است.
سانتیاگو پنیا رئیسجمهوری پاراگوئه نیز نسبت به چین بدبین نیست، اما رابطه او با تایوان میتواند مسیر رسیدن به یک توافق بالقوه را پیچیده کند.
در همین حال، آرژانتین به ریاست جمهوری خاویر میلی در حال ایفای نقش دو طرفه است: در حالی که از یک سو خود را با سیاست واشنگتن که پکن را رقیب خود در منطقه میداند، همسو میکند، از وامهای اعطا شده از سوی چین، یکی از خریداران اصلی محصولات کشاورزی خود، نیز بهرهمند میشود. در حال حاضر، برزیل کلید مذاکرات را در دست دارد.