در اولین روزهای سال ۲۰۲۴ میلادی واضح گردید که بخار از ظرف جوشان رها شده است. مطالباتی که در اعتصابات هشدار دهنده سال گذشته بیان گردید، در اعتراضات امسال مجددا تکرار شد: مردم از سیاست های دولت ناراضی هستند.

“هاگن لش” از مؤسسه اقتصاد آلمان، با نگرانی گفت: “اگر اعتراض کشاورزان الگو شود، ما با معضل بزرگی روبرو خواهیم شد”. او و بسیاری دیگر مانند او حاضر به انجام هر کاری هستند تا بخار رها شده از ظرف جوشان را در مسیری بی‌خطر هدایت کنند. اتحادیه کشاورزان از کارزار خودجوش تظاهرکنندگان در “شلزویگ- هولشتاین” که مانع حرکت کشتی تعطیلاتی “رابرت هابک”، وزیر اقتصاد، شده بودند، فاصله گرفت. در فراخوان اتحادیه کشاورزان آمده است: “کاملا آرام و مسالمت‌آمیز تظاهرات کنید و فقط در اعتراضاتی که ثبت و تأیید شده است شرکت کنید.” نهاد حمایت کننده از قانون اساسی و سیاست آلمان هشدار داد که اعتراضات کشاورزان ممکن است ربوده شود. هابک، وزیر اقتصاد، درخواست کرد که مردم “از بهترین دولتی که آلمان تا کنون به خود دیده است” حمایت کنند. با حفظ نظم و در مسیر دمکراسی: رهاشدن بخار اشکالی ندارد ولی دولت را به زیر سؤال بردن نشانه افراط‌گرایی است.

کاربست سیاست‌های تفرقه افکنانه و تقسیم‌بندی اعتراضات تحت نام مسالمت‌آمیز یا خشونت‌آمیز و افراطی هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد. شوربختانه سیاست‌های تفرقه افکنانه در سندیکاها و اتحادیه‌ها نیز ریشه دوانده است و رابطه منطقی اعتراضات کارگری با زندگی کل مردم جامعه نادیده گرفته می‌شود. از جمله به‌رسمیت نشناختن حداقل دستمزد توسط اتحادیه کشاورزان. با توجه به اعتراضات نسبت به تصمیم دولت در رابطه با کاهش درآمدها، یک‌سری امتیازات به‌طوریکسان تقریباً به همه ۲۷۰.۰۰۰ شرکت کشاورزی تعلق نگرفت. روندی که در ۲۵ سال گذشته طی شده است درحال شتاب گرفتن است. شرکت‌های کوچک و متوسط نابود می‌شوند و شرکت های بزرگ و بزرگ‌تر به سودهای عظیمی دست می‌یابند.

همبستگی با کشاورزان یک ضرورت اجتماعی است. درست مانند همه زحمتکشانی که برای منافع و حقوق خود مبارزه می‌کنند. حال این پرسش مطرح می‌شود که آیا سودجویان موفق به ایجاد تفرقه بین ما خواهندشد؟ طوری که ما با هم‌دیگر پس از تقسیم سود بین ارتش و کنسرن‌های بزرگ تنها بر سر مسائل رقت‌انگیز بجنگیم. آن‌هایی که حاضر نیستند مانند کشاورزان با تراکتور خیابان‌ها را مسدود کنند یا مانند لکوموتیورانان راه‌آهن اعتصاب کنند، باید برای فشارهایی بیشتر و خشن‌تر که به فقرا، سالمندان، کودکان، و پناهندگان روا داشته می‌شود، در انتظار باشند.

شدت واکنش دولت و رسانه‌ها به این دلیل است، زیرا که روایت های تفرقه‌افکنانه آنان محکوم به‌شکست است. برای مردم کاملاً آشکار شده است که “نقطه عطف” مورد نظر دولت برای کارگران و زحمتکشان که با فروش نیروی کار خود امرار معاش می‌کنند چه معنایی دارد: تورم تمامی درآمد آن‌ها را می‌بلعد. در بودجه جدید باید همه چیز به‌خاطر جنگ اوکراین و علیه روسیه کنار گذاشته شود. درحالی که با توقف تجهیزات و ارسال سلاح به اوکراین، سرمایه کافی وجود خواهد داشت تا بتوان منافع افراد جامعه را تأمین کرد.

برای آنکه این اتفاق رخ ندهد، سعی می‌کنند اعتراضات – از جمله تظاهرات جنبش صلح- به سمت راست هدایت شود. هم‌زمان اتحادیه سوسیال مسیحی، اتحادیه دمکرات مسیحی، و حزب دست‌راستی آلترناتیوِ آلمان، تلاش می‌کنند زیرکانه در خط مقدم اعتراضات حضور داشته باشند. در کمیسیون بودجه مجلس آلمان هیچ مشکلی با لغو امتیازات به کشاورزان وجود ندارد. این تصمیم در ۱۵ دسامبر سال گذشته میلادی به‌اتفاق آرا تصویب شد. حزب دست‌راستی آلترناتیوِ آلمان بر پایه برنامه خود با صراحت به پرداخت یارانه و کمک مالی به کشاورزان مخالفت کرده است.

شوربختانه هنوز کاربست زشت سیاست تفرقه‌افکنانه با قابلیت رو در رو قرار دادن کشاورزان، صنعتگران، کسبه خرده‌پا، کارگران، و کارمندان، کودکان، زنان، پناهندگان و مهاجران با یکدیگر را از دست نداده است. کدام نیرو می‌تواند همه آن‌ها را با هم در سطح بالاتری ارتقا دهد؟ چه اتفاقی می‌توانست رخ دهد اگر به‌عنوان مثال اعتراض کشاورزان که تولید فولکس‌واگن در شهر ” امدن ” را فلج کرده بودند به‌عنوان یک الگو یا یک آموزش سیاسی در نظر گرفته می‌شد؟ چه اتفاقی رخ می‌داد اگر همبستگی به‌جای تفرقه غالب می‌شد؟ کارگران می‌توانند در اتحاد با دیگر زحمتکشان یک حکومت صلح‌جو تشکیل دهند. این خود چشم‌اندازی برای کشور آلمان خواهد بود.

[منبع ترجمه به‌فارسی: روزنامه “عصر ما”، نشریه حزب کمونیست آلمان( د. کا .پ)، بیست و دوم دی‌ماه ۱۴۰۲].

به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۱، ۹ بهمن ۱۴۰۲