به گزارش روز دوشنبه ایرنا از تارنمای روزنامه فایننشال تایمز؛ این تصمیم تجدیدنظر قابل توجهی در اهداف این ائتلاف غربی در پی چرخش ژئواستراتژیک واشنگتن به سوی آسیا به شمار میرود.
استولتنبرگ در گفت و گو با فایننشال تایمز، با اشاره به این نکته که چین تاکنون نیز از طریق تواناییها و ظرفیتهای سایبری، فناوریهای نوین و موشکهای دوربرد، امنیت اروپا را تهدید می کرده است، افزود: چگونگی دفاع از کشورهای عضو ناتو در برابر این تهدیدها، به صورت فراگیر در برنامه (دکترین) نوین ناتو برای چند دهه آتی گنجانده شده است.
این پیمان نظامی غربی به تازگی پس از تمرکز به مدت چندین دهه بر رویارویی با روسیه و از سال ۲۰۰۱ بر مبارزه با تروریسم، هم زمان با تغییر قاطع در گرایش ژئوپلیتیک ایالات متحده از اروپا به سوی درگیری سلطه جویانه با چین، بر این کشور متمرکز شده است.
به گفته استولتنبرگ؛ ناتو یک ائتلاف آمریکای شمالی و اروپائیست که با چالشهای جهانی مانند تروریسم، تهدیدهای سایبری و برآمدن چین روبروست. هنگامی که نوبت به تقویت دفاع مشترک میرسد، چگونگی رویارویی با اوج گیری چین را هم در برمیگیرد. بنا بر پیش بینی ما، اوج گیری چین همانند گذشته، امنیت ما را تهدید میکند.
قرار است ناتو مفهوم راهبردی تازه خود را در نشست تابستان آینده تصویب کند که دربرگیرنده هدف ۱۰ ساله این پیمان است. در نسخه کنونی برنامه ناتو که در ۲۰۱۰ تصویب شد، به چین اشاره نشده است. این سازمان در پی پایان استقرار ۲۰ ساله نیروهایش در افغانستان و هم زمان با ادامه مذاکرات در باره آینده حضور نظامی ایالات متحده در اروپا، در جستجوی مسیر تازهای است.
استولتنبرگ نخست وزیر پیشین نروژ که دوره هشت ساله دبیرکلیاش در ناتو، سال آینده (۲۰۲۲) به پایان میرسد، افزود: کشورهای عضو خواستار کاهش فعالیت ها در اطراف مرزهایشان و افزایش توان تاب آوری دفاعی داخلی برای مقاومت بهتر در برابر تهدیدهای خارجی خواهند بود.
به گفته وی؛ چین به ما نزدیکتر میشود و ما آن را در قطب شمال، فضای مجازی و سرمایه گذاریهای انبوه در زیرساختهای بسیار مهم کشورهایمان میبینیم. در همین حال آنها تسلیحات دوربرد بیشتر و بیشتری در اختیار دارند که میتواند کشورهای متحد ناتو را هدف قرار دهد و انبارهای بسیار بسیار بیشتری برای ذخیره سازی موشکهای قاره پیمای دوربرد خود میسازند.
استولتنبرگ گفت: روسیه و چین تهدیدهای جداگانه نیستند، زیرا با یکیدیگر همکاری نزدیک دارند و ما برای عقب نماندن از آنها در رقابت، وادار به سرمایه گذاریهای بیشتر در فناوری های نوین میشویم.
دبیرکل ناتو در اشاره به عقب نشینی سراسیمه و پر هرج و مرج ماه اوت نیروهای این سازمان از افغانستان، به عنوان گزینه آشکار در پی تصمیم ایالات متحده برای ترک این کشور، گفت: هر چند ارتش های اروپایی میتوانستند بدون حمایت واشنگتن در افغانستان باقی بمانند، اما سران سیاسی این کشورها نمیتوانستند تداوم حضور را در افغانستان توجیه کنند. از نظر سیاسی ما در پی حمله به ایالات متحده به افغانستان رفتیم و هر جند از نظر نظامی، قدرت باقی ماندن در آن کشور را داشتیم، اما از نظر سیاسی این گزینه قطعا واقع بینانه نبود.