به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری شینهوا، مایک پامپئو، وزیر امور خارجه آمریکا در سخنرانی اخیر خود در کتابخانه ریاست جمهوری ریچارد نیکسون حملات بی‌اساس و بی‌امانی داشت و به تنفرپراکنی ایدئولوژیکی علیه چین و حزب کمونیست چین اقدام کرد و تلاش کرد تا برای پیوستن دیگران به ائتلافی علیه پکن چرب‌زبانی کند.

ریچارد هاس، رئیس شورای روابط خارجی آمریکا از سخنرانی پامپئو به عنوان غیردیپلماتیک انتقاد کرد. او در یادداشتی که در واشنگتن پست به چاپ رسید، تاکید کرد: “بدترین قسمت سخنان او، ارائه اطلاعات نادرست تاریخی و ناکامی او در ارائه یک مسیر منسجم یا معتبر برای مدیریت روابطی بود که بیش از هر چیز دیگر این دوره را تبیین خواهد کرد.”

یک وزیر خارجه، ارشدترین دیپلمات در دولت آمریکاست که معرف ایالات متحده به جامعه جهانی است. یک دیپلمات آمریکایی ارشد شایسته باید معتبر و قابل اعتماد باشد. پامپئو هیچکدام از این خصوصیت‌ها را ندارد. به نظر می‌رسد او دنبال‌کننده وفادار ژوزف گوبلز، مبلغ نازی‌ها باشد که می‌گفت “دروغی که هزاران بار تکرار شود، حقیقت می‌شود.” پامپئو تقریبا در همه مسائل دروغ می‌گوید و چین جزو اهداف معمول اوست. با هر حرکت، منطق و عقل سلیم از او دور می‌شوند.

او در مصاحبه ماه مه با ای‌بی‌سی نیوز گفت، مدارک زیادی وجود دارد که اثبات می‌کند ویروس کرونا ساخته دست انسان است و از آزمایشگاهی در ووهان آمده است. خبرنگار که او را با یافته‌های متضاد جامعه اطلاعاتی خود واشنگتن تحت فشار قرار داد، او پاسخ داد “درست است. با آن موافقم.” به نظر می‌رسد تغییر عقیده پامپئو می‌تواند سریعتر از تغییر رنگ آفتاب پرست رخ دهد.

علاوه بر این، شغل وزیر خارجه این است که با همتایانش برای ارتقای صلح و ثبات در سراسر جهان کار کند. با این حال به نظر می‌رسد که پامپئو سمت کنونی خودش را به پستی تبدیل کرده است که رویارویی، تحریک و خرابکاری و ادامه رفتار به عنوان رئیس آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا را ارج می‌نهد.

در دوران پامپئو، او از تحریم‌های پیاپی علیه ایران حمایت کرد و آشکارا مدعی شد که روزهای نیکولاس مادورو، رئیس جمهوری ونزوئلا به شمارش افتاده است و به اقدام نظامی تهدید کرد.

جالب اینکه، این وزیر امور خارجه حتی به نظر می‌رسد تلاش دارد تا وعده‌های دیپلماتیک دولت خودش را به رگبار ببندد. زمانی که دولت کنونی آمریکا برای توافق خلع سلاح هسته‌ای با پیونگ‌یانگ در سال گذشته مذاکره می‌کرد، پامپئو به حدی غیر محترمانه رفتار کرد که پیونگ‌یانگ خواستار عزل او از این مذاکرات شد و او را به بیان اظهارات “بی‌معنا” و “گستاخانه”  متهم کرد.

و در شرایطی که جهان اکنون به همکاری جهانی گسترده برای مقابله با چالش‌های ترسناک از پاندمی کرونا گرفته تا اقتصاد جهانی پرنوسان و تغییرات آب و هوایی نیاز دارد، پامپئو که باید کار تیمی بین‌المللی را تسهیل کند، روی تنش‌آفرینی با چین کار می‌کند و برای دیگران از جمله متحدان خود آمریکا قلدری می‌کند.

اکنون گمانه‌زنی گسترده‌ای درون ایالات متحده وجود دارد که پامپئو به ریاست جمهوری آمریکا چشم دارد. شاید این بتواند اقدامات شدیدا سیاست‌زده و اظهارات او را در این سال‌ها توضیح دهد.

به طور فزاینده‌ای مشخص است که او صرفاً از دفتر وزیر امور خارجه آمریکا برای رسیدن به اوج جاه‌طلبی‌های سیاسی خود به قیمت منافع کشور و مردم خود و همچنین صلح و ثبات جهان استفاده می‌کند. ذهن‌های هوشیار در آمریکا و جهان باید مراقب باشند.