یاد صدها هزار قربانی محاصره شهر لنینگراد (سن پترزبورگ فعلی) در مراسمی به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد آزادی آن از محاصره نیروهای آلمان نازی در پایتخت فرهنگی روسیه گرامی داشته شد.

به گزارش روز یکشنبه ایرنا، هزاران تن از ساکنان شهر سن پترزبورگ در سرمایه ۲۰ درجه زیر صفر با حضور در قبرستان پیسکاروف این شهر که محل دفن دهها هزار نفر از قربانیان محاصره شهر لنینگراد است، در این مراسم شرکت کردند.

والنتینا ماتویینکو رئیس شورای فدراسیون روسیه از جمله مقامات برجسته روسیه بود که در این مراسم حضور داشت.
گفتنی است محاصره لنینگراد از سوی نیروهای آلمان از هشتم سپتامبر۱۹۴۱ با هدف تضعیف روحیه روس ها آغاز شد با این وجود آلمان ها در طول ۸۷۲ روز نتوانستند مردمان این شهر را از پای درآورند.

در مجموع ۲ میلیون ۸۸۷ هزار نفر ازجمله بیش از ۴۰۰ هزار کودک در این مدت در محاصره بودند.

محاصره این شهر شوروی که برای آنان مقدس است، وضعیت طاقت فرسا و مرگباری را برای ساکنان آن به وجود آورده بود، در زمان محاصره کارگران روزانه ۲۵۰ گرم و سایرین تنها ۱۲۵ گرم سهمیه نان داشتند.

ارتش آلمان نازی که چندین لشکر برای درهم کوبیدن محاصره شدگان در لنینگراد به این منطقه در شمال غرب شوروی گسیل کرده بود نتوانست در طول دو سال و سه ماه مقاومت آنها را در هم بکوبد.

چندین اسکادران نیروی هوایی آلمان نازی (ورماخت) هم بیش از ۱۰۷ هزار بمب بر سر ساکنان این شهر و مدافعان آن ریختند.

تنها راه ارتباطی لنینگراد با جهان خارج در طول محاصره، دریاچه لادوژسکایا در شمال غرب این منطقه بود که یک میلیون و ۳۷۶ هزار نفر در فصل زمستان با گذر از روی رودخانه یخ زده توانستند خود را نجات دهند.

در منابع روسی گفته شده است که هیتلر رهبر آلمان نازی از ساکنان لنینگراد به دلیل میهن‌پرستی آنها به شدت نفرت داشت.

براساس سندی محرمانه که ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱ در اسناد ستاد نیروی دریایی آلمان نازی کشف و منتشر شد، هیتلر تصمیم گرفته بود سن پترزبورگ را از صفحه روزگار محو کند.

در این سند به نقل از هیلتر آمده است: پس از شکست شوروی هیچ گونه منفعتی در ادامه موجودیت این منطقه مسکونی وجود ندارد و باید از طریق محاصره و گلوله باران توپخانه ای و بمباران هوایی با خاک یکسان شود.

روس‌ها معتقدند که آلمان نازی در حمله و محاصره لنینگراد تنها نبود و واحدهایی از اسپانیا، هلند، بلژیک، نروژ و فنلاند هم آنها را همراهی می‌کردند.

آزادسازی لنینگراد از محاصره آلمان‌ها سرآغاز شکست های بزرگ ارتش آلمان نازی در شوروی شد.

مهم ترین این نبردها در داخل خاک شوروی در منطقه کورسک بود که در اسناد تاریخی روس‌ها به «کورسکایا دوگا» معروف شده است.

این نبرد از پنج جولای تا ۲۳ اوت سال ۱۹۴۳ بطول انجامید و در آن دو میلیون نظامی شوروی با شش هزار تانک و چهار هزار فروند هواپیما شرکت کرده و از آلمان نیز ۹۰۰ هزار نفر با ۲۷۵۸ تانک و ۲۰۵۰ فروند هواپیما نیز در آن شرکت کردند.

نیروهای آلمان نازی پس از شکست بزرگ در کورسک و نبرد استالینگراد قافیه جنگ را در جبهه شوروی از دست داده و پس از چند ماه در سال ۱۹۴۴ شکست های بزرگ در جبهه های نبرد در اوکراین، بلاروس و منطقه بالتیک متحمل شده و بقیه نبردهای آلمان ها تا ۹ ماه می ۱۹۴۵ که بطور کامل شکست خورده و تسلیم متفقین شدند با شکست و عقب‌نشینی همراه بود.

به همین دلیل پایان محاصره لنینگراد برای روس‌ها اهمیت فراوان دارد و این رویداد مهم نوید شکست نهایی آلمان را در برابر نیروهای ارتش سرخ شوروی داد.