«در فصل تابستان ضدحمله اوکراین شکست خورد و چند روز پیش روسیه توانست کنترل شهر آودیوکا را به‌‌دست بگیرد که به‌عنوان بزرگترین دستاورد جنگی آن در۹ ماه گذشته تلقی‌ می‌شود. رئیس‌جمهور اوکراین مجبور شد بی سروصدا این واقعیت نظامی جدید را بپذیرد و استراتژی کنونی دولت جو بایدن این است که دفاع اوکراین را تا هنگام انتخابات ریاست‌ جمهوری ایالات متحده حفظ کند، به این امید که نیروهای روسی را در یک جنگ فرسایشی از پا دربیاورد.»

به گزارش ایسنا، اوکراین ۲ سال جنگ را پشت سر گذاشته و در تاریخ بیست و چهارم فوریه وارد سومین سال جنگ خود شد؛ اما همچنان هیچ چشم‌انداز روشنی برای پایان این درگیری وجود ندارد و درحالیکه اوکراین با کمبود نیرو و مهمات مواجه است، روسیه به پیشروی و کسب دستاوردهای خود در میدان نبرد ادامه می‌دهد.

مجله آمریکایی تایم در گزارشی می‌نویسد: استراتژی دولت جو بایدن به اندازه کافی معقول و منطقی به نظر می‌رسد اما پیامد بسیار مهمی به همراه دارد که هنوز به طور جدی خود اوکراین و غرب به آن توجه نکرده‌اند. مفهوم قرار گرفتن اوکراین در حالت تدافعی حتی اگر موفقیت‌آمیز هم باشد، بدین معناست که سرزمین‌های تحت کنترل روسیه را باید از دست رفته تلقی کرد. روسیه در پای میز مذاکره، هرگز با تسلیم و تحویل سرزمین‌هایی که گرفته، موافقت نخواهد کرد.

این بدان معنا نیست که باید از اوکراین خواسته شود قید سرزمین‌هایش را بزند زیرا این مسئله تحت هیچ دولتی از اوکراین ممکن نیست؛ اما همانطور که «ولودیمیر زلنسکی» رئیس‌جمهور اوکراین در رابطه با جنگ کریمه و شرق دونباس پیشنهاد کرد، مسئله ارضی باید برای مذاکرات آتی کنار گذاشته شود.

این مجله در ادامه می‌نویسد: بسیاری از اوکراینی‌ها در خفا آماده پذیرش شکست برخی از سرزمین‌ها به عنوان بهای صلح می‌شوند و دولت «جو بایدن» رئیس‌جمهور آمریکا هم باید ایالات متحده را در این خصوص متقاعد کند. با این حال، حامیان پیروزی اوکراین درگیر امیدها و آرزوهایی هستند که طیف آن متفاوت است. برای مثال، «بن هاجز» ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا تصور می‌کند که روسیه را می‌توان با استفاده از موشک‌های دوربرد شکست داد و حتی کریمه را پس گرفت اما این تصور حماقت است. اگرچه اوکراینی‌ها موفقیت قابل‌توجهی در برابر ناوگان دریای سیاه روسیه کسب کرده‌اند اما آنها برای پس گرفتن کریمه باید عملیات فرود آبی-خاکی عظیمی را انجام دهند؛ عملیات دشواری که از توانایی نیروهای اوکراینی فراتر است.

حالت «واقع بینانه‌تر» این است که با قرار گرفتن در حالت تدافعی در سال جاری میلادی، «اوکراینی‌ها می‌توانند خساراتی را به نیروهای روسیه وارد کنند» تا در صورت تامین تسلیحات بیشتر غربی، بتوانند در سال ۲۰۲۵ با موفقیت ضدحمله‌ای را آغاز کنند. البته این مسئله به نحوه بازی مسکو بستگی دارد و کی‌یف و واشنگتن می‌خواهند وارد این بازی شوند.

تایم با اشاره به عملکرد روسیه در میدان نبرد تاکید می‌کند: استراتژی روسیه در حال حاضر متفاوت به نظر می‌رسد و نیروهای این کشور اوکراینی‌ها را به نبردهای طولانی مدت برای مناطق کوچکی مانند آودیوکا کشانده‌اند. روسیه با برتری خود در مهمات و تسلیحات، به سمت هر اوکراینی، سه گلوله شلیک می‌کند و تا حدی به لطف متحدانش توانسته تعداد بسیار زیادی پهپاد را مستقر کند.

این مجله در پایان درخصوص شانس پیروزی اوکراین می‌نویسد: برای اینکه اوکراینی‌ها در این جنگ شانس پیروزی داشته باشند، به تعداد نیرو و مهمات بیشتری احتیاج دارند. این کشور که در ابتدای جنگ از این مزایا برخوردار بود، اکنون بازیابی آنها برایش بسیار دشوار است. علاوه بر این، دولت بایدن هشدار می‌دهد بدون کمک‌های نظامی گسترده‌تر ایالات متحده، مقاومت اوکراین احتمالا در سال جاری سقوط خواهد کرد. اما مقامات ایالات متحده هم‌چنین باید بدانند که حتی اگر این کمک‌ها ادامه یابد، هیچ شانس واقعی برای پیروزی کامل اوکراین در سال آینده یا سال بعد از آن وجود ندارد. حتی اگر اوکراینی‌ها بتوانند نیروهای خود را افزایش دهند، روسیه می‌تواند در مقابل دفاع خود را بیشتر کند. هم‌چنین، سرزمین‌های از دست رفته اوکراین دیگر از دست رفته‌اند و اگر ناتو حاضر نشود نیروهایش را برای جنگ با روسیه به اوکراین اعزام کند، عضویت این کشور در این ائتلاف بی‌معنی و بی‌کاربرد خواهد بود.