از نگاه ما در شرایط فعلی یافتن راه های جلوگیری از جنگی دیگر در منطقه بسیار دشوار است.

ما شاهد افزایش سخنان گسترده و نفرت پراکنی هستیم که در هر دو طرفِ روایت کننده حاکم است، به ویژه هنگامی که شبکه های تلویزیونی، بیانیه های رسمی یا نوشته های رسانه های اجتماعی را میبینیم، وضعیت به شدت نگران کننده می‌شود. ادعاهایی از هر دو طرف مطرح میشود که تایید آنها کار دشواری است و در نتیجه فضای ترس، نفرت متقابل و ضد اعتماد ایجاد می‌شود.

مردم در هر دو طرف با رکود اقتصادی و همه گیر متحمل رنج شده اند و تلاش میکنند با چالشهای که بحرانها ایجاد کرده اند، کنار بیایند و اکنون نیز مردم به درگیری نظامی ای کشیده میشوند که هرگونه راه حل سازندۀ بالقوه را در درگیری قره باغ به تاخیر میاندازد.

همچنین، حفظ این درگیری نیازمند منابع اقتصادی و انسانی زیادی است که سرآمدان دو طرف از آن نفع می‌برند. بودجه نظامی آذربایجان در سال ۲۰۲۰ به ۲.۳ میلیارد دلار افزایش یافته است، درحالی که برای ارمنستان این میزان به ۶۳۴ میلیون دلار رسیده است که اساساً پنج درصد از تولید ناخالص داخلی (جی دی پی) را در هرکشور تشکیل میدهد.

مدت‌هاست که ما جوانان آذربایجانی و ارمنی راه حل این درگیری‌های منسوخ شده را در دستان خود می‌یابیم. این راه حل دیگر نباید حق ویژۀ آقایانی باشد که هدفشان انباشت سرمایه اقتصادی و سیاسی است نه حل و فصل درگیری. ما باید این عبای بدقوارۀ دولت – ملت را که در زباله دان تاریخ جای دارد، دور بیاندازیم و شیوه های نوین همزیستی مشترک و مسالمت آمیز را تصور و ایجاد کنیم. برای این هدف، احیای ابتکارات سیاسی و محلی که عمدتاً متشکل از شهروندان عادی محلی است و گفتگوها و همکاریهای صلح را مجدداً برقرار میکنند، بسیار اهمیت دارد. ما، فعالان چپ آذربایجان، به هیچ وجه از بسیج بیشتر جوانان این کشور در این جنگ بی معنا حمایت نمیکنیم و بازیابی گفتگو را هدف اصلی خود میدانیم.

ما آینده خود و یا حل و فصل درگیریها را در تشدید نظامی و گسترش نفرت متقابل نمی‌بینیم. درگیری‌های نظامی اخیر در قره باغ برای ایجاد صلح در منطقه فایده ای ندارد. ما حتی نمیخواهیم مخاطراتِ یک جنگ تمام عیار را تصور کنیم، زیرا میدانیم که چه نوع پیامدهای میتواند برای جوامع ما و نسلهای آینده داشته باشد. ما هر اقدامی را که سبب طولانی شدن درگیری و تعمیق نفرت بین دو ملت میشود، قویاً محکوم میکنیم. ما میخواهیم به گذشته نگاه کنیم و اقدامات لازم را برای بازسازی اعتماد میان گروهها و جوانان انجام دهیم. ما از هر روایت ناسیونالیستی و جنگی که امکان دوباره زندگی مشترک را در این خاک از بین میبرد، طرد میکنیم. ما خواستار اقدامات صلح و همبستگی هستیم. ما بر این باوریم که از طریق احترام متقابل، نگرش صلح آمیز و همکاری، راهی متفاوت برای برون رفت از این بن بست وجود دارد.