امروز کمتر شهروندی است که نداند پرآبترین استان ایران مشکل آب شرب و کشاورزی دارد و پرسدترین استان آن با کمبود مواجه است.
مردمی که روی بزرگترین منابع گازی و نفتی جهان زندگی میکنند، بعضا از گاز لولهکشیشده محرومند، و حاصلخیزترین استان کشور باردیگر همچون دوران جنگ، با بیشترین مهاجرت ساکنانش روبرو شده است، و در استانی که بیشترین منابع ثروت و مستعدترین بنادر و جاذبهها جمع است و مردمان آن بیش از همه طعم تلخ ویرانی و آوارگی حاصل از جنگ را چشیدند و در برابر آن مقاومت جانانه کردند، هنوز بسیاری از شهرهایش مشکل خدمات اولیهٔ شهری و فاضلاب دارند و ناکارآمدی و سومدیریتها و عدم دوراندیشیها بیش از کاهش نزولات آسمانی، باعث خشکی تالابها و هورها و مرگ حیوانات و تشنگی و رنج انسانها و آلودگی هوا شده است.
علت اصلی اینهمه نابسامانی بیتوجهی حاکمیت به توسعه است و اینکه عمق استراتژیک نظام را در رضایت ملت و جلب مشارکت آنان به منظور دستیابی به توسعه همهجانبه، عادلانه، پایدار و متوازن نمیبیند و اولویت را به بلندپروازیهای منطقهای داده است و با حذف شایستگان با نظارت استصوابی، کشور و مردم را در سیلی از مصائب و مشکلات اعم از بیآبی و بیبرقی و آلودگی هوا، افزون بر تورم و بیکاری و گرانی گرفتار کرده و برای مردم چاره ای جز بلندکردن صدای اعتراض خود باقی نگذاشته است.
باوجود این، معترضان سرکوب میشوند، بهجای اینکه شنیده شوند و به مطالبات حداقلی آنها به شکلی کارآ، فوری و ریشهای پاسخ داده نمیشود. این در حالی است که وظیفه حکومت تمکین به رای و نظر ملت است نه امنیتیسازی اعتراضات آرام و مدنی آنها. حاکمیت باید اصل ۲۷ قانون اساسی یعنی حق اعتراض و تجمع مسالمتآمیز شهروندان را به رسمیت بشناسد. به ویژه آنکه مشکلات و محرومیتهایی که باعث این حد از نارضایتی و اعتراض و احساس تبعیض میان بخش وسیعی از هموطنانمان از جمله در خوزستان شده، حاصل انباشت دهها سال خطای حکمرانی و ضعفها و آسیبهای ساختاری است و همهٔ دولتهای دهههای اخیر در ایران، در آن نقش داشتهاند.
گام اول برای پاسخگویی به مطالبات شهروندان و حل ریشهای معضلات به رسمیتشناسی مساله، پذیرش و اعتراف به خطا در دهههای گذشته چه در سیاستگذاری و چه در اجرا و چه در فرآیند انتخاب مدیران و مسوولان و تلاش برای جبران اشتباهات است.
ما، جمعی از فعالان مدنی و سیاسی ایران، ضمن محکومکردن سرکوب هموطنان ناراضی و معترض خوزستانی، از مقامات عالی میخواهیم به جای امنیتیسازی اعتراضات و سرکوب معترضان، حق تظاهرات مسالمتآمیز مردم را به رسمیت بشناسند، و فرصت دهند معترضان، نهادهای نمایندگی موثرتری تاسیس کنند. آنگاه سخن معترضان را بشنوند، با نمایندگانشان گفتگو کنند و با سعهصدر و درک عصبانیت و خشم معترضان، برای پاسخگویی به مطالبات بر حق آنان، دلجویی از مردم و محرومیتزدایی، آبرسانی اضطراری به شهرها و روستاهای جنوب و غرب استان، ترمیم شبکههای آبرسانی موجود و راهاندازی تصفیهخانههای جدید برای نقاط بحرانی، رفع انواع تبعیض، صیانت موثرتر از محیط زیست، افزایش سهم استان از عواید طرحهای توسعه، و اولویتدادن به سیاستهای خادم توسعهٔ مشارکتی، پایدار و متوازن (از جمله رفع تحریمها) و کنار گذاشتن شعارزدگی و پرهیز از پرداختن به مجادلههای خانمانسوز و پرهزینه در عرصه بینالمللی و بازتوزیع عادلانهتر ثروت گام بردارند.
لازمهٔ این اقدامها اصلاحات ساختاری و عملکرد دموکراتیک حاکمیت به منظور جلب اعتماد از دست رفته اکثریت مردم، از جمله هموطنان عزیز خوزستانی است. تنها با جلب مشارکت آحاد مردم میتوان امید به حل مشکلات را افزایش داد و از بحرانها به سلامت عبور کرد.
خوزستان جان ایران است و همه مردمی که نگران آینده این سرزمین کهن و عزیز هستند، امروز در کنار مردم خوزستان ایستادهاند تا از حقوق مسلم مردم شریف آن استان در داشتن آب، انرژی و زندگی سالم و بدون فقر دفاع کنند.
امضاکنندگان: محمدصادق آخوندی/ سعید آذربایجانی/محسن آرمین/محمد آزادی/ زهره آقاجری/ ناصر آملی/ غلامحیدر ابراهیمبای/ سلامی/ سمانه احمدی/ محمدرضا احمدی/ وحید احمدی/ رامین اخلومدی/ر ضا اروین/ علی اصغر اسفندیارپور/ حجت اسماعیلی/ حمید اسماعیلی/ ابراهیم اصغرزاده/ مهدی اقبال/ جلال اقتداری/ علیرضا اکبرزادگان/ جواد امام/ زهره امانی/ بابک امیری/ احمد امین/ محسن امین زاده/ رضا امینی/ اکبر امینی ارمکی/ غلامرضا انصاری/ مژگان اورند/ محمدرضا ایزد/ فریبرز ایمانی/ مصطفی بادکوبه ای/ ابوالفضل بازرگان/ عبدالعلی بازرگان/ محسن باستانی/ اکبر بدیعزادگان/ منصور بذرپور/ فرشته بقائی نائینی/ محمد حسین بنیاسدی/ عماد بهاور/ فرهاد بهبهانی/ جلال بهرامی/ حمید بهشتی/ سید محمد بهشتی/ سید علیرضا بهشتی/ زهرا بهمنی/ محبوبه بهمنی/ صفا بیطرف/ باقرفتحعلی بیگی/ معصومه بینات/ عاطفه پهلوان/ عباس پیمان فر/ وفا تابش/ علی تاجرنیا/ سیدمصطفی تاجزاده/ مهدی تحققی/ جعفر تقوی/ حمید تهرانی/ رضا تهرانی/ سمانه توانگر/ محمد توسلی/ مرتضی توکل/ احمد تیموری/ مجید جابری/م حمود جانثاری/فاطمه جباری/ حسین جعفری/ مهرنوش جعفری و حدود ۳۰۰ نام دیگر از فعالان مدنی و سیاسی