نمایندگان کمونیست اسرائیلی به دلیل اعتراض به سخنرانی “پیروزی” ترامپ از پارلمان اسراییل اخراج شدند.

دو نماینده از حزب کمونیست اسرائیل روز دوشنبه ۱۳ اکتبر / ۲۱ مهرماه و در حالی که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده در برابر این نهاد قانونگذاری سخنرانی می‌کرد، کشان‌کشان از کنست (پارلمان اسرائیل) به بیرون رانده شدند. “آیمن عوده” و “اوفر کاسیف” به‌دلیل در دست داشتن پلاکاردهایی با مضمون “فلسطین را به‌رسمیت بشناسید! ” از جلسه کنست اخراج شدند.

در حالی که نیروهای امنیتی این دو نمایندهٔ پارلمان را از سالن بیرون می‌انداختند نمایندگان ائتلاف راست‌گرای حاکم به‌رهبری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، شعار “ترامپ! ترامپ! ترامپ!” سرمی‌دادند.

آیمن عوده پس از این رویداد در بیانیه‌ای گفت: “من تنها به‌این دلیل از جلسهٔ علنی پارلمان بیرون انداخته شدم که ساده‌ترین خواستِ ممکن را مطرح کردم، خواستی که تمام جامعهٔ بین‌المللی بر سر آن توافق دارد، خواستِ به‌رسمیت شناختنِ کشور فلسطین.”

عوده ریاست “جبههٔ دموکراتیک برای صلح و برابری” را به‌عهده دارد که با نام “ائتلاف حَداش” شناخته می‌شود. این ائتلافِ انتخاباتی، تقویت همکاری میان عرب‌های فلسطینی و یهودیان را ترویج کرده و از راه‌حلِ “دو کشور” حمایت می‌کند. این ائتلاف عضوهای حزب کمونیست و دیگر حزب‌های چپ را نیز شامل می‌شود. او افزود اقدام خود و همکارش با هدف اشاره به واقعیت بنیادینی بود که نقطهٔ آغاز هر صلح پایدار باید باشد: “دو ملت در این سرزمین زندگی می‌کنند و هیچ‌کس قرار نیست از اینجا جابه‌جا و رانده شود.”

اوفر کاسیف که تنها عضو یهودی حزب کمونیست اسرائیل در کنست است پیش از این نیز بارها هدف این گونه اقدام‌های نخست‌وزیر و متحدانش برای برکنارکردنش از سمت خود بوده است. او به‌دلیل اعتراض به شهرک‌سازی‌های غیرقانونی اسرائیل در کرانهٔ باختری و متهم کردن مکرر دولت اسرائیل به ارتکاب نسل‌کُشی در غزه، دستگیر گردیده و به خیانت متهم شده است.

کاسیف پس از بیرون راندنش از مراسم سخنرانی “پیروزی” ترامپ درکنست به خبرنگاران گفت: “ترامپ برای ایراد یک سخنرانی دربارهٔ ٬پیروزی٬ به کنست آمد، سخنرانی‌ای پُر از خودستایی و دروغ.” کاسیف تأکید کرد برقراریِ آتش‌بس در غزه بین ارتش اسرائیل و حماس موفقیتی نیست که سزاوار ستایش از ترامپ باشد. به‌گفتهٔ کاسیف در واقع این رهبر ایالات متحده است که از زمان بازگشتش به قدرت مسئول ادامهٔ کشتار در غزه بوده است. او افزود: “با وجود این‌که پایان نسل‌کُشی و آزادی گروگان‌ها گامی مثبت است، اما باید یادآوری کنیم که ترامپ از همان روزِ نخست حامی این نسل‌کُشی بوده و از آغاز دورهٔ تازه ریاست‌جمهوری‌اش شریکی فعال در آن بشمار می‌رود. کاسیف تأکید کرد رسانه‌ها باید در گزارش‌های‌شان دربارهٔ توافق آتش‌بس و نقش واقعی ترامپ، به گفتن حقیقت باید پایبند بمانند. او گفت: “نباید فراموش کنیم که این ترامپ بود که گفت ٬صحبت از جابجایی یک و نیم میلیون نفر و پاک‌سازی سراسر نوار غزه در میان است و نه بیشتر٬ و همچنین گفت ٬بر اساس برنامهٔ من، ساکنین غزه برای همیشه به جایی دیگر کوچ خواهند کرد و دیگر نمی‌توانند به این منطقه باز گردند. او همچنین به صراحت تهدید کرده بود که درهای دوزخ بر روی غزه گشوده خواهد شد. ترامپ با حمایت کاملش از دولت جنایتکار نه تنها اجازه داد نسل‌کُشی ادامه یابد، بلکه به روی‌گردانی و بی‌توجهی به گروگان‌های [اسرائیلی] نیز دامن زد.”

ترامپ در سخنانش تصدیق کرد که یورش ادامه‌دار نیروهای اسرائیلی به غزه تنها با تصویب و کمک آمریکا ممکن بوده است. او در این سخنرانی گفت: “بی‌بی [نتانیاهو] بارها به من تلفن کرد و گفت ٬می‌توانی این یا آن سلاح، جنگ‌افزار و تجهیزات را برایم بفرستی؟٬ نام‌های برخی از این تجهیزات را تا آن روز هرگز نشنیده بودم… اما ما آن‌ها را تهیه می‌کردیم و برایتان می‌فرستادیم، مگر چنین نبود؟” سپس ترامپ خودش پاسخ به پرسشش داد: “و خوب هم آن‌ها را به‌کار گرفتید.”

کاسیف استدلال کرد که ترامپ تنها زمانی به پایان دادن به خون‌ریزی تصمیم گرفت که “اسرائیل برای تأمین منافع امپریالیستی او، بیش از اندازه دیوانه، آشفته، و ناپایدار شده بود.” کاسیف همچنین با اشاره به گذشتهٔ ترامپ در داخل ایالات متحده ادعاهای او مبتنی بر صلح‌‌خواهی‌اش را به‌چالش کشید.

کاسیف گفت: “کسی (ترامپ) که در کنار اجرای سیاست‌های امپریالیستی‌اش برای حمله به شهرهای کشور خودش و دستگیری و آزار شهروندان خودش سربازانش را نیز گسیل می‌کند ادعای دلسوزی برای مردم اسراییل یا فلسطین را به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند داشته باشد. تنها صلح عادلانهٔ مبتنی بر راه‌حلِ دو کشور و داشتنِ حقِ تعیین سرنوشت برای مردم فلسطین می‌‌تواند ثبات و رفاه را از رود اردن تا دریای مدیترانه به‌ارمغان آورد و نه سیاست‌های قدرت‌طلبانهٔ یک دیکتاتور خود‌شیفته و متهم به آزار جنسی.”

ترامپ در این سخنرانی در کنست کارزار دوسالهٔ نابودی غزه را پیروزی‌ای برای اسرائیل و برای خودش توصیف کرد. او گفت: “چه پیروزی بزرگی! زمان‌بندی این آتش‌بس بسیار درخشان است. به بی‌بی گفتم ٬تو با این کار خودت بیشتر از ادامه دادن به روند بکُش‌بکُش در خاطره‌ها خواهی ماند.٬”

با این حال، همان‌طور که حَداش و دیگر ناظران بین‌المللی یادآور شده‌اند، پذیرش آتش‌بس از سوی اسرائیل نه تنها برآمد خواست ترامپ، بلکه ناشی از واقعیت‌های میدانی بود. توقف یورش اسرائیل را بی‌تردید نشانه‌ای از شکست جدی برای این رژیم در برابر مقاومت استوار فلسطین و فشار جنبش‌های جهانی اعلام همبستگی با فلسطین و صلح می‌توان دانست.

با این وجود، این موضوع مانع از آن نشد که ترامپ بر اثر بر پا خاستن‌ها و ستایش‌های مخاطبان دوستدارش در کنست سرمست نشود. او وانمود کرد با وجود برنامهٔ فشرده‌اش بنا به‌خواست به‌اصطلاح “همهٔ کشورهای درگیر” ریاست “هیئت مدیرهٔ صلح” را بر عهده خواهد گرفت، گروهی که قرار است در بارهٔ آیندهٔ غزه تصمیم بگیرد.

ترامپ همچنان در حال ترویج “طرح صلح ۲۰ ماده‌ای” خودش است که غزه را یک مُلک تجاری می‌بیند که باید زیر کنترلِ شخصیِ او بازسازی شود. گروهی که او روز دوشنبه آن را به “هیئت مدیره صلح” تغییر نام داد، بر زندگی در نوار غزه از جمله بر حوزهٔ امنیت اختیارهایی گسترده‌ خواهد داشت.

در کنار آن قرار است “سازمان توسعه اقتصادی و سرمایه‌گذاری غزه” نیز تشکیل شود که سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را برای بازسازی غزه هماهنگ کند. به‌گفتهٔ “بنیاد بشردوستانهٔ غزه”- بنیادی که مورد حمایت دولت‌های ایالات متحده و اسرائیل است- این نهاد به‌دست “صاحبان کسب‌وکار حرفه‌ای” مدیریت خواهد شد که مأموریت دارند “پروژه‌های سرمایه‌پذیر با بازدهٔ مالی واقعی” به‌راه اندازند.

به‌سخنی دیگر، آینده بازسازی غزه خصوصی‌سازی شده است و به شرکت‌های سودمحور سپرده خواهد شد.

کاسیف با اشاره به اخراجش از جلسه پارلمان، گفت هدف‌شان تنها برهم زدن سخنرانی خودستایانهٔ ترامپ نبود “ما نه برای ایجاد اختلاف بلکه برای عدالت‌خواهی دست به چنین اقدامی زدیم، برای صلحی واقعی که به رنج دو ملت این سرزمین پایان دهد، صلحی که تنها با پایانِ اشغال و تبعیض (آپارتاید) و برپایی کشور فلسطین در کنار اسرائیل تحقق خواهد یافت.”

عوده نیز بر ضرورت بهره‌گیری از این فرصت صلح و هوشیاری مردم اسرائیل و فلسطین برای تداوم آتش‌بس تأکید کرد: “ما دو سال برای این لحظه جنگیدیم، برای پایان جنگ و دست‌یابی به توافقی فراگیر. ما خرسندیم، اما شادی ما با اندوه جنایت‌هایی هولناک و خونی که بر سرزمین‌مان ریخته شده آمیخته است. همه ما سزاوار شادرویی و شکفتن هستیم.”

رییس ائتلاف حَداش با اشاره به برقراری آتش‌بس گفت اکنون مبارزه برای صلح پایدار آغاز می‌شود:

“اکنون باید نیروی‌مان را بازیابیم تا به مبارزه برای صلح ادامه دهیم… زیرا این تنها آغاز راهی طولانی است.”

عوده اعلام کرد که “دستیابی به صلحی فراگیر” باید “بر پایانِ اشغال و احترام به حقوق هر دو ملت مبتنی باشد… زیرا ما همه آزاد زاده شده‌ایم.”

به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۴۶، ۱۲ آبان ۱۴۰۴