بیش از هزاروصد نفر از کارگران شرکت واگن پارس اراک۱ برای چندمین بار در نیمه اول شهریورماه دست از کار کشیدند.

این حرکت‌های اعتراضی که در طی آن تولید کارخانه متوقف شد، از روز ۴ مردادماه ۱۴۰۳ با تجمع اعتراضی‌ای مسالمت‌آمیز در محوطه کارخانه آغاز گشت. اعتراض‌ها در پی از ورود چند نفر از کارگران معترض به کارخانه ادامه و شدت یافتند. کارگران خواست‌های صنفی‌شان از جمله افزایش و متناسب سازی دستمزدها با نرخ تورم، رفع تبعیض و اصلاح سیستم مدیریتی کارخانه و برخورد محترمانه با کارگران را مطالبه کردند. آنان می‌گویند عملکرد مدیریت شرکت به‌خصوص مدیرعامل واگن پارس دیگر برای کارگران پذیرفتنی نیست. کارگران واگن پارس به‌روشنی می‌بینند که به‌رغم سفارش‌های متعدد و بزرگ برای خط تولید کارخانه، نه تنها کارگران از حقوق و پاداش مناسب برخوردار نیستند، بلکه مزایای مزدی کارگران کاسته شده است و دستمزدها در برخی موارد با تأخیر پرداخت می‌شوند. کلاً کارگران از بی‌عدالتی رنج می‌برند و حاضر نیستند به این شرایط دشوار تن دردهند.

در مقابل، شورای اسلامی کار واحد تولیدی واگن پارس پس از مذاکره با مدیریت این شرکت، طی بیانیه‌ای خطاب به کارگران خواهان بازگشت آنان به کار و پایان دادن به حرکت‌های اعتراضی شده است. در بخشی از بیانیه این تشکل زرد حکومتی به پرسنل واگن پارس آمده است: “لذا از کلیه پرسنل محترم خواهشمند است تا بررسی و اعلام نتیجه به فعالیت تولیدی خود طبق روال قبل ادامه دهید. دوستان عزیز قبل از جبهه‌گیری و بیان نظرات شخصی خود لطف بفرمایید به‌فکر آینده شرکت باشید، همچنین پس از این مدت اعتصاب و بیان نظرات خود اگر واقعاً دلسوز کارخانه و کارگران هستید و از آنجایی که در این اوضاع اقتصادی حاکم بر جامعه نیاز به حمایت گروه مپنا داریم لطف بفرمایید به کار و فعالیت تولیدی خود همچون گذشته بازگردید تا مذاکرات ما در چهارچوب قانون بررسی و پیگیری گردد.”

این موضع‌گیری روشن‌ترین سند برای تشخیص ماهیت ضدکارگری تشکل‌های زرد حکومتی به‌ویژه شورای اسلامی کار است.

ادامه حرکت‌های اعتراضی کارگران واگن پارس و تلاش آنان برای پیگیری مطالبات‌شان، گواه بر این است که پاسخ عادلانه‌ای برای مطالبات کارگران در این واحد تولیدی بزرگ دریافت نشده است، و وعده و وعیدهای تشکل‌های زرد کارگریِ همدستِ رژیم ولایی برای کارگران باورکردنی و قبول کردنی نیست. برای کارگران اعتصابی واگن پارس روشن است که این اشرافیت کارگری به‌شدت فاسد و آلوده می‌کوشد با حمایت مسوولین دولتی و استفاده از عوامل امنیتی به مبارزات به‌حق آنان پایان دهد. واقعیت امر این است که شورای اسلامی کار هم‌آهنگ با کارفرما، سیاست‌های تعدیل ساختاری رژیم ولایت فقیه از جمله اصلاح قانون کار به‌نفع کارفرما، اجرای آزاد سازی مزد، و تحمیل شرایط دشوار کار به کارگران را پیش می‌برد. این سیاست‌ها تا به حال با شکست روبرو شده‌اند. با تعمیق شکاف میان کارگران واگن پارس و رهبری تشکل‌های زرد حکومتی فعال در این واحد تولیدی، کارگران عملاً به لزوم فعالیت در تشکل‌های مستقل کارگری یعنی سندیکاها پی می‌برند. طی روزهای گذشته با تداوم اعتصاب کارگران واگن پارس نیروهای انتظامی و مأموران گارد ویژه به‌کارگران اعتصابی حمله برده و عده‌ای را مجروح و به‌طور موقت بازداشت کردند. این اقدام‌های سرکوبگرانه نمی‌تواند صدای حق‌طلبانهٔ کارگران را خاموش کند.

ادامهٔ حرکت‌های اعتراضی کارکنان واگن پارس اراک و سایر واحدهای تولیدی و خدماتی کشور نشانگر آن است که رژیم ولایت فقیه به‌رغم مانورهای فریبکارانه قدرت حل مشکلات زحمتکشان میهن ما را ندارد و از پاسخگویی عادلانه به مطالبات آنان ناتوان است.

۱.‌ شرکت واگن پارس اراک بزرگ‌ترین سازنده انواع لکوموتیو، واگن‌‌های باری، مسافری و مترو در خاورمیانه است.

این شرکت در سال ۱۳۵۴ آغاز به کار کرد و در سال ۱۳۶۴ با سرمایه‌ گذاری سازمان صنایع و نوسازی ایران تحت پوشش این سازمان قرار گرفت. پس از تلاش های ناموفق در خصوصی سازی با سرمایه های داخلی و خارجی در سال ۱۳۹۸ شرکت واگن پارس اراک در زیر پوشش گروه مپنا ( مدیریت پروژه‌های نیروگاهی ایران) قرار گرفت و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار تهران دادوستد می‌شود.

به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۹، ۱۹ شهریور ۱۴۰۳