اظهارات یک تحلیلگر نزدیک به محافل امنیتی اسرائیل نشان میدهد که قدرت بازدارندگی ایران و تجربههای پرهزینه گذشته، آمریکا را به نقطهای از احتیاط و تردید راهبردی رسانده که حتی سناریوی اقدام نظامی نیز با ابهام جدی روبهرو است.
گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) مسئولیت انفجار در یک رستوران چینی در کابل، پایتخت افغانستان را پذیرفت؛ این انفجار منجر به کشته شدن دستکم هفت نفر از جمله یک شهروند چین شد.
یک نشریه هنگ کنگی پس از ربایش «نیکلاس مادورو» رئیسجمهوری ونزوئلا از سوی آمریکا به ابعاد پنهان این موضوع پرداخت و نوشت: نشانهای روشن از بازگشت واشنگتن به الگوی شکستخورده مداخله نظامی در آمریکای لاتین است؛ الگویی که پیشتر در عراق و لیبی آزموده شد و اینبار میتواند آمریکا را وارد باتلاقی تازه، پرهزینه و فرسایشی در حیاط خلوت خود کند.
چهار افسر ارشد بازنشسته ارتش انگلیس با ابراز نگرانی درباره تداوم کشتار غیرنظامیان و ویرانی گسترده در غزه، از دولت «کییر استارمر» خواستند فروش و هرگونه همکاری تسلیحاتی با اسرائیل را فوراً متوقف کند و لندن را از خطر همدستی در جنایات جنگی دور نگه دارد.
ناپدیدشدن صدها هزار سلاح در اوکراین نگرانیهای جدی در غرب را موجب شده است؛ سلاحهای سبک، از کمترین میزان نظارت برخوردارند و این امر خطر گسترش قاچاق و چالش جدی پساجنگ برای امنیت اروپا و حمایت مالی ایجاد میکند.
قاضی فرانسوی دادگاه بینالمللی کیفری در لاهه که با دستور دولت ترامپ تحت تحریم آمریکا قرار گرفته، میگوید تحریم آمریکا زندگی روزمره و فعالیت حرفهای او را مختل کرده است.
آمریکا در حال برنامهریزی برای تقسیم بلندمدت غزه به یک «منطقه سبز» تحت کنترل نظامی اسرائیل و نیروهای بینالمللی است که بازسازی از آنجا آغاز میشود و یک «منطقه قرمز» است که به صورت ویرانه رها خواهد شد.
یک افسر سابق سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) افشا کرد که این کشور در راستای مبارزه با اتحاد جماهیر شوروی سابق در دوران جنگ سرد، توسعه بمب هستهای توسط پاکستان را نادیده گرفته است.
«در یک سند دیپلماتیک محرمانه که به تازگی فاش شده مشخص شد آمریکا در سال ۲۰۲۲ به دیپلماتهای پاکستانی برای یافتن راهی به منظور برکناری و حذف عمران خان، نخست وزیر وقت فشار وارد کرده بود.
رسانه اروپایی در پس انتشار خبر دریافت زیردریاییهای پیشرفته جدید چین از سوی پاکستان تا سال ۲۰۲۸ در چارچوب یک توافق دفاعی، اهمیت این رویداد را بررسی کرده و نوشته هدف این همکاری تقویت توان دفاعی پاکستان در برابر هند و گسترش نفوذ راهبردی چین به واسطه اتحاد به اسلامآباد در اقیانوس هند و به سمت غرب آسیا انجام میشود.
«بگرام» تنها یک پایگاه نظامی نیست، بلکه یک برگه راهبردی و نمادین در رقابت میان واشنگتن، پکن و تهران است؛ پایگاهی که هرگونه تلاش واشنگتن برای بازپسگیری آن میتواند موازنه قدرت در آسیای میانه و مفهوم حاکمیت افغانستان را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
