در سه ماه اخیر (نوامبر ۲۰۲۵ تا ژانویه ۲۰۲۶) با وجود تغییرات و تحولات سریع و عمدتا ناخوشایند ناشی از یکجانبه گرایی‌ها و قلدری‌های ایالات متحده در نقاط مختلف جهان، چین شاهد حجم بالایی از “ترافیک دیپلماتیک” و رفت و آمد عالی‌ترین مقامات جهانی به ویژه اروپایی‌ها و کانادا بوده است؛ کشورهایی که اگرچه روی کاغذ، متحدان اصلی ایالات متحده به شمار می روند اما نگاه خود را بنا به دلایل متعدد، به شرق و ظرفیت‌های عظیم و قابل‌توجه قدرتهای نوظهور در شرق به ویژه چین دوخته اند.