وزیر خارجه سابق آلمان با انتقاد شدید به تهدیدات اخیر آمریکا علیه یک شهر بندری آلمان که در پروژه نورد استریم ۲ مشارکت داشته است، مناسبات دو سوی آتلانتیک را در بدترین وضعیت بعد از پایان جنگ جهانی دوم ارزیابی کرد.

به گزارش تسنیم، “زیگمار گابریل”، وزیر امور خارجه سابق آلمان با توجه به تهدیدهای کتبی اخیر سناتورهای آمریکایی علیه یکی از بنادر آلمان که در پروژه گازی “نورد استریم ۲” مشارکت می‌کند، در مقاله‌ای در روزنامه “تاگس اشپیگل” این نامه سناتورهای آمریکایی را احمقانه و متکبرانه ارزیابی کرد.

گابریل در این مقاله نوشت: احتمالا هرگز پس از پایان جنگ جهانی دوم مناسبات دو سوی آتلانتیک و به طور دقیق‌تر مناسبات بین آلمان و آمریکا تا این اندازه بد نبوده است. طبیعتا در گذشته هم تنش‌های سیاسی و همچنین مسائل مورد اختلاف بین اروپا و بخصوص آلمان با ایالات متحده وجود داشته است.

گابریل به اختلافاتی که در گذشته در روابط دو سوی آتلانتیک وجود داشت از جمله جنگ ویتنام، حمایت از رژیم‌های دیکتاتوری در آمریکای لاتین و مسئله جنگ عراق که نقض کننده قوانین بین‌المللی بود اشاره کرد.

گابریل همچنین به اختلافات اقتصادی دو سوی آتلانتیک در گذشته اشاره کرده و تاکید کرد: مناقشات درباره هزینه‌های دفاعی آلمان و اروپا سال‌ها وجود داشته است و انتقاد آمریکا به مسئله مازاد تجاری آلمان هم چیز جدیدی نیست.

وی افزود: حتی مناقشات بر سر خط لوله انتقال گاز نورد استریم ۲ بین اروپا و آمریکا اولین مناقشات از این نوع نیست.

در ادامه این مقاله آمده است: با این حال همه این مناقشات سیاسی و اقتصادی گاها دشوار در اعتقاد اساسی مبنی بر اینکه این کشورها همه به یک ائتلاف مشترک به نام غرب تعلق دارند تغییری ایجاد نکرده است. این مفهوم هرگز تنها معنای جغرافیایی نداشت، بلکه ایده‌ای برای همزیستی همه انسان‌ها در همه نقاط جهان بود.

در بخش دیگری از این مقاله آمده است: دونالد ترامپ، اولین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا است که چند جانبه گرایی و قدرت آمریکایی را نادیده گرفته و آماده است این رویکرد یعنی شایستگی ایجاد ائتلاف‌ها را نابود کند.

این ویژگی، همواره ایالات متحده آمریکا را از رقبای جهانی خود متفاوت کرده است، نه چین، نه اتحاد جماهیر شوروی و نه روسیه نتوانستند اتحادهای جدی، پایدار و قابل اعتمادی ایجاد کنند.

گابریل در بخش دیگری از این مطلب نوشت: وضعیت جدیدی که تحت ریاست جمهوری دونالد ترامپ ایجاد شده است این است که برای او ایده بلوک غرب و ائتلاف‌های توسعه یافته در سایه این مفهوم اهمیتی ندارد. وی در بهترین حالت این ائتلاف‌ها را به عنوان مانعی برای ابتکارات سیاسی خود و احتمالا به عنوان رقیب می‌بیند. او می‌خواهد با رئیس جمهور روسیه درباره سرنوشت جهان مذاکره کند بدون اینکه به اذیت‌های روسیه علیه اروپا و اقدامات نقض‌کننده قوانین بین‌المللی علیه اروپا از طرف این کشور توجه کند.

در ادامه این مطلب آمده است: خسارت‌هایی که ترامپ بر اثر رویکردهایش برای متحدانش ایجاد می‌کند برای او ارزش بحث‌کردن را هم ندارد. از آنجایی که صدر اعظم آلمان کورکورانه با ترامپ بیعت نمی‌کند و بخصوص در بین رقیبان سیاست داخلی خود به عنوان آخرین مبارز برای چند جانبه‌گرایی و حمایت از سازمان ملل و ارزش‌های جهانی غرب اعتبار دارد، ترامپ تمام تلاش خود برای تحقیر او را به کار بسته به گونه‌ای که گویا مرکل رقیب وی در عرصه سیاست داخلی است.

گابریل در ادامه به طرح ترامپ برای بازگرداندن بخشی از نیروهای خود از خاک آلمان اشاره کرده و نوشت: از آنجایی که این اقدام از طرف دولت ترامپ کافی نبوده است، حالا سناتورهای آمریکایی و حامیان ترامپ یک شهر کوچک آلمان را به دلیل مشارکت در پروژه خط لوله انتقال گاز نورد استریم ۲ که پروژه ای منطبق با قوانین اروپایی است تهدید می‌کنند.

گابریل در ادامه گفت: گرچه نامه تهدید آمیز سناتورهای آمریکایی به مقامات شهری و کارگران بندری در آلمان احمقانه و خودخواهانه بود اما مشکل روابط آمریکا و آلمان تنها محدود به این گونه اقدامات فردی نیست.

پوچ بودن ومسخرگی این اقدام زمانی معلوم می‌شود که ما تصور کنیم برخی نمایندگان پارلمان آلمان و یا مقامات محلی در آلمان نامه مشابهی را علیه شهری بندری در ایالات متحده بنویسند و تهدید مشابهی را علیه آن انجام دهند.

وزیر امور خارجه سابق آلمان در ادامه نوشت: تعداد و شدت مناقشات بین آلمان و همچنین بین فرانسه و آمریکا اخیرا بی‌مثال است و تحت یک رئیس جمهور جدید مانند جو بایدن هم حل مسالمت‌آمیز همه این اختلافات ممکن نیست.

وی افزود: از این وضعیت تنش‌های روزافزون وقتی می‌توان خارج شد که یک مسئله اساسی در هر دو سوی آتلانتیک آشکارا و به صورت مشترک پاسخ داده شود و آن این است که آیا ما همچنان در قرن ۲۱ به یکدیگر نیاز داریم؟ رئیس جمهور فعلی آمریکا قطعا به این پرسش جواب منفی می‌دهد و رقیب او جو بایدن مطمئنا به این سوال پاسخ مثبت می‌دهد.

اما در نهایت پاسخ این سوال تنها به ریاست جمهوری آمریکا بستگی ندارد و تنها در کاخ سفید تردیدهای بزرگی درباره این مسئله وجود ندارد که آیا اروپا همچنان به عنوان شریک ائتلافی برای منافع جهانی و ملی ایالات متحده آمریکا مورد نیاز است.

وی در بخش دیگری از این مطلب دشمن سیاسی ترامپ را آنچه به عنوان ارزش‌های غربی شناخته می‌شود دانسته و گفت: جان بولتون، مشاور امنیت ملی سابق کاخ سفید حق دارد وقتی که می‌گوید بدون آمریکا غربی وجود نخواهد داشت. این کاملا درست است، بنابراین حتی یک اروپای متحد و قدرتمندتر از آنچه امروز وجود دارد نه از نظر سیاسی و نه اقتصادی و نه نظامی نمی‌تواند شکافی که آمریکا با خروج خود از بلوک غرب و نهادهای بین‌المللی ایجاد می‌کند را پر کند.

گابریل همچنین تاکید کرد که اروپا در این شرایط باید بسیاری تکالیف و مسئولیت‌ها بخصوص در همسایگی مستقیم را خود بر عهده بگیرد.