سهیل عربی زندانی عقیدتی زندان اوین که نزدیک به دو ماه در اعتصاب غذا به سر می‌برد با انتشار نامه‌ای اعلام کرده که به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شده و به اعتصاب غذایش پایان داده است. وی همچنین روز ۲۴ مهرماه بدون لباس زندان و دستبند به دادگاه اعزام شد و از اتهام توهین به رهبری تبرئه و قرار تودیع وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی برایش صادر شد.

به گزارش «آمدنیوز»، سهیل عربی، زندانی سیاسی- عقیدتی، روز جمعه ۲۱ مهر از بند هفت به بند ۳۵۰ زندان اوین باز گردانده شد و به دنبال آن، به ۵۲ روز اعتصاب غذای خود پایان داد. سهیل عربی بیش از ۲۰ کیلوگرم از وزن خود را در این مدت از دست داده است.

سهیل عربی، همراه همسرش در آتلیه‌ عکاسی‌شان مشغول کار بود که توسط نیروهای «قرارگاه ثارالله» اطلاعات سپاه در ۱۶ آذرماه سال ۱۳۹۲ دستگیر و به بند ۲- الف (بند سپاه در زندان اوین) منتقل شد و تحت بازجویی قرار گرفت. او تاکنون در دادگاه‌های متعددی به دلیل محتوای مطالب منتشرشده در صفحه فیس‌بوک خود و سایر صفحاتی که به همراه دیگران، ادمین آن‌ها بوده، محاکمه شده است.

از اتهامات وی فعالیت تبلیغی علیه نظام است که با استناد به عکس‌هایی که سهیل عربی از راه‌پیمایی‌های مسالمت‌آمیز سال ۱۳۸۸ و سرکوب مردم گرفته، به‌دست آمده است. توهین به مقامات نظام، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی از طریق انتشار کاریکاتور آیت‌الله خمینی و در نهایت توهین به مقدسات مذهبی از دیگر اتهامات سهیل عربی به شمار می رود.

شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب سهیل عربی را به دلیل «توهین به رهبر جمهوری اسلامی و تبلیغ علیه نظام» به سه سال حبس تعزیری و شعبه ۱۰ دادگاه رسیدگی به جرائم کارکنان دولت، او را به دلیل «توهین به مقامات» به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم کرده‌اند.

وی هم‌چنین به اتهام «سب‌النبی» از سوی شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان به اعدام محکوم شد که این حکم طی اعاده دادرسی به ۹۰ ماه زندان و دو سال تحقیقات مذهبی برای اثبات پشیمانی تبدیل شد.

سهیل عربی از سال ۱۳۹۲ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان است.

متن کامل نامه سهیل عربی که خطاب به مادرش نوشته شده و در آن خبر از پایان اعتصاب غذایش داده است، به شرح زیر است:

سلام مادر،
بازگشت به بند ۳۵۰ آن‌قدر من را خوشحال کرد که حتی آزاد شدن از زندان هم برایم اینقدر خوش‌آیند نبود. دیگر نگران نباش. به خاطر تو و به این دلیل که هیچ چیز به جز اشک‌های تو من را نمی‌تواند بشکند پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد‌الفتاح سلطانی، اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز، موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.
شادم و شاد باش! باور کن هیچ جای دنیا را به اندازه اینجا و آدم‌هایش دوست ندارم.
من بی لنز ناب، زیستن نتوانم
بی قلم کشید بار تن نتوانم
خرسند از آنم که بازجو گوید: “هشت سال دیگه حبس بکش”
و من می‌توانم.

من نمی‌توانم در جامعه‌ای زندگی کنم که افرادش در برابر ظلم و جنایت سکوت می‌کنند. نه زندگی کرده‌ایم که از مرگ بترسیم و نه آزادمان گذاشتند که از زندانهای‌شان هراسی داشته باشیم. بسیاری از انسان‌های بیرون از زندان گمان می‌کنند که زنده‌اند.
تا روزی که در بند ۳۵۰ باشم نه اعتصاب غذا می‌کنم و نه درخواستی از مس‌ولان جمهوری اسلامی خواهم داشت و حتی به بازپرسی هم نخواهم رفت. مزدورانی چون صلواتی و مقیسه شایسته آن نیستند که قاضی من باشند. روزی در یک دادگاه علنی محاکمه می‌شوم و قضاتی عادل، برای ساعت‌ها وقتی که گذاشتم تا به قصد روشنگری مقاله بنویسم و ترجمه کنم و عکس بیندازم، از من تقدیر خواهند کرد. گمان می‌کنم زندگی در اتاق هشت در کنار قهرمان‌هایی چون اسماعیل عبدی و آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستتم بوده است. به خودم افتخار می‌کنم. سختی‌های بسیاری کشیدم که به لَجَن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم. بزرگ‌ترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمندتر شدن ما خواهد شد.
چهار سال حبس، دو سال زیر حکم اعدام بودن، و ۵۲ روز اعتصاب غذا٬ چنان قدرتی به من داده که دیگر از هیچ چیز نمی‌هراسم. با قدرت بیشتر به مبارزه ادامه می‌دهم و از تمام انسان‌هایی که در سرتاسر جهان از من حمایت کردند ممنونم.
به لطف هشتگ‌ها و حمایت‌های شما بود که حکم اعدام من شکست و پس از زجرهای بسیاری که در بند هفت کشیدم به خانه بازگشتم. باشد که به زودی سرنگونی این سیستم فاسد را جشن بگیریم.
می‌بینم آن روزی را که درهای اوین را می‌شکنید؛ ما را از زندان آزاد می‌کنید و با هم “سر اومد زمستون” می‌خوانیم.
به امید پیروزی‌های بزرگ‌تر.

سهیل عربی
اتاق ۸ – بند۳۵۰ زندان اوین