آیا کلید اعتراض بازار در شهرهای مختلف توسط جناح تندرو زده شده است؟ تندشدن شعارها در این اعتراضها نشانه چیست؟
عکسها و ویدیوهای اعتراض در بازار تهران با کیفیت بالا در شبکههای اجتماعتی میچرخند. اخبار دیگری حاکی است که بازاریان در چند شهر دیگر مانند مشهد، کرج، قشم، بندرعباس و شهریار نیز دست به اعتصاب و تظاهرات زدهاند. یکی از فعالترین رسانهها در اطلاعرسانی پیرامون تظاهرات بازار و گسترش آن خبرگزاریهای نزدیک به سپاه و جناح تندرو مانند تسنیم و فارس هستند.
برخی تحلیلگران نسبت به بسته شدن بازار و پیوستن بازاریان به موج نارضایتیاز سیاستهای دولت این سوال را طرح میکنند که «کلید این اعتراضها از کجا زده شده است؟»
تردیدی که با شروع اعتراضها در دیماه گذشته نیز وجود داشت. چرا که حرکت از مشهد شروع شد و بر اساس برخی شواهد احتمالا آغاز آن در دست مخالفان سرسخت دولت مانند علمالهدی و رئیسی بود.
اعتراضات دیماه به سرعت فراگیر شدند و اگر هم جناح تندرو آنها را کلید زده بود، خود این جناح اولین آماج شعارهای ناراضیان قرار گرفت. بخش عمده اپوزیسیون در داخل و خارج و نیز برخی مسئولان دولتی نیز گفتند که بستر اعتراضات نارضایتی شدید مردم از سیاست و اقتصاد چهار دهه اخیر جمهوری اسلامی است.
این بار قضیه از چه قرار است؟ بسته شدن بازار چه معنایی دارد؟ آیا کشیدهشدن اعتراضات به خیابان و طرح شعارهایی که کل حکومت را نشانه رفته است، شباهتهایی با ناآرامیهای دیماه و عمومیشدن اعتراضات ندارد؟
آیا هدف تسلیم شدن هرچه بیشتر روحانی به سیاستهای جناح مقابل است؟ ولی مگر دولت روحانی بویژه در دور دوم یک دولت بی یال و دم نشده است؟
برخی اصلاحطلبان میگویند «راه چاره ابر چالش اقتصادی این است که تمام حاکمیت دست به انتخابی سخت و دردناک بزنند که انجام نخواهد شد.»
فائزه هاشمی در گفتوگو با فاینشال تایمز گفته است: «بحران در همه جنبهها به اوج رسیده و نظام وانمود میکند همه چیز عادی است.حس میشود روحانی مسائل کشوررا رهاکرده است.»