دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، ۱۴ مارس ناگهان با انتشار پستی در شبکه اجتماعی خود مدعی شد که «صد در صد قابلیتهای نظامی ایران را نابود کرده است» و در عین حال از کشورهای آسیبدیده خواست تا «با اعزام کشتیهای جنگی برای تضمین جریان آزاد و امنیت تنگه هرمز به ایالات متحده بپیوندند».
به گزارش CGTN : در پاسخ، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اظهار داشت که ایالات متحده «از سایر کشورها برای کمک التماس میکند» و افزود که «چتر امنیتی» ایالات متحده که دائماً آن را تبلیغ میکرد، ثابت شد که «پر از سوراخ است و به جای جلوگیری از مشکلات، بیشتر باعث آن میشود.»
پس از درخواست ترامپ از چندین کشور برای اعزام کشتیهای جنگی و اسکورت کشتیهای دیگر در تنگه هرمز، چهار کشور فرانسه، ژاپن، کره جنوبی و بریتانیا پاسخهایی منتشر کردهاند. فرانسه اعلام کرد که هیچ یک از کشتیهای خود را اعزام نخواهد کرد. مقامات ژاپنی به رسانههای محلی گفتند که ژاپن صرفاً به درخواست ترامپ کشتی اعزام نخواهد کرد و تأکید کردند که «ژاپن تصمیمات خود را خواهد گرفت؛ قضاوت مستقل بسیار مهم است.» دفتر ریاست جمهوری کره جنوبی ۱۵ مارس اعلام کرد که ضمن حفظ «ارتباط نزدیک» با ایالات متحده، درخواست ترامپ را «با دقت بررسی» خواهد کرد. سخنگوی وزارت دفاع بریتانیا در مورد این درخواست به رسانههای ایالات متحده گفت که بریتانیا «در حال حاضر در حال بررسی یک طیف وسیع از گزینهها با متحدان و شرکای خود برای تضمین ایمنی کشتیرانی در منطقه است.» گزارشها منتشر شده و این پاسخها نشان میدهد که تاکنون «هیچ کشوری به طور علنی به درخواست کمک ترامپ برای اسکورت پاسخ نداده است.»
تحلیلگران معتقدند که اظهارات تردیدآمیز دولت ایالات متحده و به تأخیر افتادن اقدامات این کشور در مورد مسئله اسکورت، نشان دهنده یک وضعیت «وجود تمایل بدون توانایی» است و در این شرایط ایالات متحده به طور خاص با سه محدودیت عمده روبرو است:
اول، خطرات امنیتی قابل توجه هستند. تنگه هرمز در باریکترین نقطه خود، کمتر از ۴۰ کیلومتر عرض دارد و آبهای نزدیک ساحل عموماً عمقی کمتر از ۲۵ متر دارد و این محدودیتهای، مزایای تکنولوژیکی ارتش ایالات متحده را کاهش میدهند. همزمان، ایران طیف متنوعی از ابزارها از جمله پهپادها و موشکها را در اختیار دارد که میتوانند را برای انجام عملیات تخریبی و حملات نزدیک به ساحل مورد استفاده قرار بگیرند. در تنگه هرمز، ایران دست بالا را دارد و گزینههای کمی برای ایالات متحده باقی میگذارد.
دوم، هزینه عملیات اسکورت بسیار بالاست. تحلیلگران خاطرنشان میکنند که ماموریتهای اسکورت نیاز به تداوم و کار شبانهروزی دارند. ترکیب یک محیط دریایی محدود و درگیری پرتنش، خطر وقوع حوادث ناگهانی مانند تصادم، محاسبات اشتباه یا درگیریهای تصادفی را به همراه دارد و منجر به کاهش مداوم تجهیزات نظامی ایالات متحده میشود.
علاوه بر این، استقرار نیروها یک چالش است. روزنامه گاردین بریتانیا در مقاله ای اشاره کرد که ارتش ایالات متحده ممکن است لزوماً منابع کافی برای انجام ماموریتهای اسکورت را نداشته باشد.
برای ایالات متحده، انجام عملیات اسکورت در تنگه هرمز مستلزم هزینههای بالا و مواجه شدن با خطرات قابل توجه است. در چنین شرایطی، یک راه حل برای بحران کنونی یافت؟ جان هیلی، وزیر دفاع بریتانیا، اخیراً در پاسخ به این پرسش گفت: تلاش برای کاهش درگیری و تنشزدایی، بهینهترین راه برای بازگشایی تنگه هرمز است که یک آبراه استراتژیک حیاتی به شمار میرود.