وزیر خارجه آفریقای جنوبی با اشاره به ویرانی‌های هولناک و وخامت اوضاع در غزه، بار دیگر خواستار آتش‌بس فوری و فراگیر شد تا تمامی کریدورهای بشردوستانه برای اعطای کمک‌های ضروری و خدمات اساسی به مردم غیرنظامی غزه باز شوند. او از دیوان بین‌المللی کیفری خواست جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و نسل‌کشی از سوی صهیونیست‌ها را بررسی کند و گفت ریشه‌های این جنگ، به ظلم سیستماتیک تل‌آویو بر فلسطینیان در ۷۵ سال گذشته، اشغال غیرقانونی سرزمین‌های آنها و شبکه شهرک‌های غیرقانونی در اعماق سرزمین‌های فلسطینی بازمی‌گردد.

به گزارش ایسنا، نالدی پاندور، وزیر امور خارجه آفریقای جنوبی در مطلبی برای ساندی تایمز با عنوان «نتانیاهو را بازداشت کرده و قتل‌عام در غزه را متوقف کنید»، نوشته است: «مردم فلسطین برای مدت طولانی از حق موجودیت انسانی و برخورداری از آزادی‌هایی که ما در آفریقای جنوبی برای آن سخت جنگیدیم، محروم بوده‌اند. اینطور نیست که این حقوق به برخی تعلق داشته و به برخی تعلق نداشته باشد. ما خشم خود را نسبت به جنایات جنگی در فلسطین، به‌ویژه هدف قرار دادن غیرنظامیان، که بسیاری از آنها کودکان بی‌گناه هستند، تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی، مدارس سازمان ملل و تقریباً نیمی از بیمارستان‌های غزه، ابراز کرده‌ایم.

حتی در تاریک‌ترین روزهای آپارتاید، ما در معرض بمباران هدفمند بیمارستان‌ها، مدارس یا ساختمان‌های مسکونی نبودیم. آپارتاید آفریقای جنوبی در طول چندین دهه وحشت‌های خود را داشت، اما صحنه‌هایی که در غزه شاهد آن هستیم، سطح دیگری از ظلم و ستم است.

مردم عادی در سراسر جهان، از جمله یهودیانی که به صراحت اعلام کرده‌اند که نمی‌خواهند این جنایات به نام آنها انجام شود، در گروه‌های صدها هزار نفر برای ابراز همبستگی با مردم فلسطین به خیابان‌ها ریخته‌اند.

چندین دولت، متعهد به حمایت بی‌قید و شرط از اسرائیل شده‌اند، حتی حمایت مالی و مادی از جمله تسلیحات را ارائه می‌کنند و از این طریق به طور بالقوه به جنایات ارتکاب شده کمک می‌کنند. آنها با پاسخگو نکردن اسرائیل به خاطر نقض مداوم قوانین بین‌المللی، به اسرائیل جرأت می‌دهند که بدون مجازات به اقدامات خود ادامه دهد و نظم حقوقی عادلانه بین‌المللی را تضعیف کند.

تازه‌ترین نقض هنجارهای بین‌المللی توسط کابینه اسرائیل و کشتار عمدی غیرنظامیان، از جمله کودکان، تحریم فوری تسلیحاتی را علیه اسرائیل تضمین می‌کند. برای اطمینان از اینکه واقعا تنش‌زدایی وجود دارد، این باید شامل تحریم مشابهی بر گروه‌های مسلح فلسطینی باشد.

صلح عادلانه و پایدار نه با توسل به زور توسط قدرت اشغالگر و نه از طریق مقاومت مسلحانه فلسطینیان حاصل خواهد شد. با این حال، یک صلح عادلانه و پایدار مستلزم آن است که سازمان ملل و جامعه بین‌الملل اطمینان حاصل کنند که مصونیت از مجازاتی که اسرائیل و رهبران آن دهه‌ها تحت آن عمل کرده‌اند، پایان می‌یابد.

دادستان دیوان کیفری بین‌المللی (آی‌سی‌سی) تحقیقات خود را درباره وضعیت فلسطین آغاز کرده است. ما از دادستان می‌خواهیم که تحقیقات را تسریع بخشد و نقض سه جنایت از چهار جنایت تحت صلاحیت دیوان بین‌المللی کیفری را بررسی کند؛ جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و نسل‌کشی.

ما انتظار داریم که احکام دستگیری برای کسانی که بیشترین مسئولیت را دارند، طبق اصول آی‌سی‌سی اجرا شود. اینها شامل بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر و برخی از اعضای کابینه او می‌شود. عدم انجام این کار بدبینی فزاینده‌ای را تشدید می‌کند، مبنی بر اینکه قوانین بین‌المللی به طور انتخابی برای اهداف سیاسی اعمال می‌شود.

ویرانی درگیری کنونی به خوبی مستند شده و هولناک است. با توجه به وخامت اوضاع، آفریقای جنوبی بارها خواستار آتش‌بس فوری و فراگیر شده که اجازه ‌دهد تا تمامی کریدورهای بشردوستانه برای اعطای کمک‌های ضروری و خدمات اساسی به مردم غیرنظامی غزه باز شوند. در ۲۷ اکتبر، آفریقای جنوبی در کنار بیش از دو سوم اعضای مجمع عمومی سازمان ملل خواستار آتش‌بس فوری شد. اما این درخواست نادیده گرفته شده است.

اقداماتی که ما هر روز از سوی اسرائیل شاهد آن هستیم، نقض قوانین بین‌المللی از جمله منشور سازمان ملل متحد و کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های آن است. همچنین حماس در حملات خود به غیرنظامیان و گروگانگیری غیرنظامیان، قوانین بین‌المللی را نقض کرده و ما خواستار آزادی گروگان‌ها شده‌ایم.

حقوق بین‌الملل بشردوستانه شامل تعهد به عدم هدف قرار دادن جمعیت غیرنظامی و مسئولیت محافظت از غیرنظامیان در درگیری‌های مسلحانه است. طبق کنوانسیون ژنو، بیمارستان‌ها باید محافظت شوند. در ماده ۱۲ به صراحت آمده است: “واحدهای پزشکی باید همیشه مورد احترام و حفاظت باشند و نباید مورد حمله قرار گیرند.” در ماده ۱۴ قاطعانه آمده است: “گرسنگی دادن به غیرنظامیان به عنوان روش مبارزه ممنوع است.”

بنابراین حمله، تخریب، حذف یا بی‌فایده ساختن برای آن منظور ممنوع است؛ نکات ضروری برای بقای مردم غیرنظامی شامل موادغذایی، مناطق کشاورزی برای تولید موادغذایی، محصولات زراعی، دام، تاسیسات و تجهیزات آب آشامیدنی و کارهای آبیاری می‌شود.

با بی‌توجهی کامل به کنوانسیون ژنو، بمباران‌های اسرائیل در سراسر نوار غزه در پنج هفته گذشته ادامه یافته و تشدید شده است. برای اینکه حقوق بین‌الملل معتبر باشد، این قوانین باید به طور یکسان و نه انتخابی اعمال شوند. متأسفانه، جنایت نسل‌کشی در غزه گسترده است.

ریشه‌های این جنگ، به ظلم سیستماتیک اسرائیل بر فلسطینیان در ۷۵ سال گذشته، اشغال غیرقانونی سرزمین‌های آنها و شبکه شهرک‌های غیرقانونی در اعماق سرزمین‌های فلسطینی بازمی‌گردد.

سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر که حداقل ۱۷ مورد از آنها اسرائیلی هستند و شامل دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین‌الملل و سازمان بتسلیم هستند، اشغال سرزمین فلسطین توسط اسرائیل را عین جنایت آپارتاید توصیف کرده‌اند. آنها محاصره غزه توسط اسرائیل در ۱۷ سال گذشته را محکوم می‌کنند و آن را به عنوان بزرگترین زندان روباز جهان با ۲.۴ میلیون فلسطینی که نمی‌توانند آزادانه وارد یا خارج شوند، و تامین آب، برق و کالا به صلاحدید اشغالگران است، محکوم می‌کنند.

ماهیت شدید بحران غزه نباید این واقعیت را تار کند که کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی در بحران و آشوب هستند. از زمان توافق اسلو در سال ۱۹۹۳، تعداد شهرک‌نشینان غیرقانونی اسرائیلی که سرزمین‌های فلسطینی را اشغال کرده‌اند از ۲۵۰۰۰۰ نفر به بیش از ۷۰۰۰۰۰ نفر افزایش یافته است. هتک حرمت مسجدالاقصی با اوج‌گیری حملات به نمازگزاران و ساکنان بیت‌المقدس شرقی در سال جاری، اوضاع را بدتر کرده است.

کلیت ظلمی که فلسطینیان چه در غزه و چه در کرانه باختری تجربه کرده‌اند، همان چیزی است که آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد اخیرا به آن اشاره کرده گفت که “حملات حماس در خلا اتفاق نیفتاده است.”

اسرائیل یک قدرت اشغالگر است که دیوان بین‌المللی دادگستری و سازمان ملل هم آن را تایید کرده‌اند. به این ترتیب، اسرائیل می‌تواند از ابزارهایی برای حفظ حاکمیت قانون استفاده کند. یک دولت اشغالگر نمی‌تواند بر سرزمینی که اشغال کرده کنترل داشته باشد و همزمان به آن سرزمین براساس “خارجی بودن” و تهدیدی برون‌زا برای امنیت ملی، حمله نظامی کند.

طبق قوانین بین‌المللی، کسانی که تحت اشغال زندگی می‌کنند، حق مقاومت دارند. مبارزه مسلحانه علیه یک نیروی اشغالگر استعماری، تحت قوانین بین‌المللی تایید شده است. جنگ‌های آزادی‌بخش ملی از طریق تصویب پروتکل الحاقی I به کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ به عنوان یک حق محافظت‌شده و ضروری برای مردم تحت اشغال، در همه جا پذیرفته شده است.

راه‌حل نهایی مناقشه اسرائیل و فلسطین در ایجاد دو دولت در چارچوب پارامترهای توافق شده بین‌المللی نهفته است. ما همچنان از این رویکرد حمایت می‌کنیم، اما همچنین می‌دانیم که بسیاری از فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها بر این عقیده هستند که یک راه‌حل عادلانه و پایدار ممکن است شامل رویکردهایی باشد که زندگی مسالمت‌آمیز فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها را تحت ترتیباتی که در آن همه حقوق بشر آنها تضمین و محافظت می‌شود، تسهیل کند. یک روند صلح که توسط سازمان ملل باشد، باید فورا آغاز شود. انسانیت مشترک ما حکم می‌کند که جان همه انسان‌ها اهمیت دارد و زمان آن فرا رسیده است که جامعه بین‌المللی اقدام کند.»