رئیس نهاد دکترین واتیکان در نشست محرمانه کاردینال‌های کلیسای کاتولیک با محور جنگ، از برخورد دوگانه اتحادیه اروپا در اجرای حقوق بین‌الملل انتقاد کرد و گفت این اتحادیه برخی تهاجم‌های نظامی را تحریم می‌کند، اما در برابر برخی دیگر که پیامدهای به‌مراتب وخیم‌تری دارند، رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است.

به گزارش ایسنا، نشست محرمانه کاردینال‌های کلیسای کاتولیک به دعوت پاپ لئو چهاردهم با محور بررسی جنگ‌های معاصر و آنچه وی «فرهنگ جهانی قدرت» می‌خواند، در واتیکان برگزار شد.

بر اساس این گزارش، یکی از محورهای اصلی این نشست، بازنگری در آموزه سنتی «جنگ عادلانه» بود؛ آموزه‌ای که پاپ لئو چهاردهم معتقد است در سال‌های اخیر بارها برای توجیه اقدام‌های نظامی مورد سوءاستفاده قرار گرفته است.

این موضع پیش‌تر نیز به اختلاف‌نظر میان پاپ و «جی‌دی ونس»، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، انجامیده بود. ونس پس از آنکه پاپ درباره انطباق حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی اسرائیل به ایران با معیارهای «جنگ عادلانه» ابراز تردید کرد، او را به چالش کشید.

در آغاز این نشست، «کاردینال ویکتور مانوئل فرناندز»، رئیس نهاد دکترین واتیکان، گفت دولت‌ها به‌طور فزاینده اصول اخلاقی و حقوقی را نه بر اساس معیارهای جهانی، بلکه مطابق مصلحت‌های سیاسی خود به کار می‌گیرند.

او گفت: «اگر کشوری دشمن باشد، به غیردموکراتیک بودن متهم و به شیوه‌های مختلف تحریم می‌شود، اما اگر متحد باشد، نبود آزادی بیان، حقوق بشر یا دموکراسی در آن نادیده گرفته می‌شود.»

فرناندز سپس از اتخاذ سیاست خارجی متناقض توسط اتحادیه اروپا انتقاد کرد و گفت: «اتحادیه اروپا یک کشور را با تحریم‌های اقتصادی هدف قرار می‌دهد و به کشور دیگری کمک مالی و تسلیحاتی می‌کند، اما در برابر تهاجم‌های دیگری که حتی پیامدهای بسیار شدیدتر و ویرانگرتر برای مردم داشته‌اند، چنین رویکردی ندارد.»

وی افزود این تناقض‌ها نشان می‌دهد که در عمل، تصمیم‌ها بیش از آنکه بر حقیقت و ارزش‌های ثابت استوار باشند، تابع منافع سیاسی و اقتصادی مناطق مختلف جهان هستند.

رئیس نهاد دکترین واتیکان همچنین اظهار کرد دولت‌ها مفهوم «دفاع مشروع» را بیش از اندازه گسترش داده‌اند و کشورهایی از جمله روسیه، آمریکا و دیگر قدرت‌ها با استناد به تفسیرهای گسترده از حق دفاع مشروع، مداخله‌های نظامی خود را از اوکراین تا خاورمیانه توجیه می‌کنند.

به گفته او، حتی آموزه کاتولیکی «جنگ عادلانه» نیز گاهی به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به «ناعادلانه‌ترین جنگ‌ها» تبدیل شده است.

فرناندز گفت: «این آموزه به جای آنکه به توقف جنگ‌ها کمک کند، در برخی موارد به توجیه آن‌ها تبدیل شده است.» او تأکید کرد مفهوم دفاع مشروع باید «به محدودترین و دقیق‌ترین شکل ممکن» تفسیر شود و منطق جنگ پیشگیرانه که دولت‌ها به طور فزاینده برای توجیه اقدام نظامی به آن استناد می‌کنند، نباید پذیرفته شود.