مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز چهارشنبه به وقت محلی (۲۹ اکتبر ۲۰۲۵ برابر با ۷ آبان ۱۴۰۴) قطعنامه‌ای را با اکثریت قاطع آرا در مورد لزوم پایان دادن به تحریم اقتصادی، تجاری و مالی اعمال شده توسط ایالات متحده آمریکا علیه کوبا تصویب کرد.

به گزارش خبرنگار ایرنا از مقر سازمان ملل متحد، این قطعنامه پس از دو روز بحث و بررسی با ۱۶۵ رای موافق، ۷ رای مخالف و ۱۲ رای ممتنع به تصویب هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید.

این قطعنامه با عنوان «لزوم پایان دادن به تحریم اقتصادی، تجاری و مالی اعمال شده از سوی ایالات متحده آمریکا علیه کوبا» در دستور کار مجمع عمومی سازمان ملل قرار داشت.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب این قطعنامه بطور قاطع خواستار پایان تحریم اقتصادی آمریکا علیه کوبا شد و بر اساس جدول فوق، کشورهایی که رای سبز (موافق) دادند، خواستار لزوم پایان دادن به تحریم‌های اقتصادی، تجاری و مالی اعمال شده توسط ایالات متحده علیه کوبا شدند.

نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد از کشورها خواسته بود تا به این قطعنامه رای منفی بدهند اما فقط ۶ کشور و اسرائیل رای منفی دادند.

قطعنامه مجمع عمومی از نظر نمادین اهمیت دارد و لغو تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه کوبا برعهده کنگره ایالات متحده است، هرچند کاخ سفید می تواند برخی تدابیر تنبیهی را به تدریج کاهش بدهد. واشنگتن به مدت ۳۳ سال بی وقفه علیه قطعنامه های لغو تحریم اقتصادی کوبا رای داده است. آمریکا تنها در سال ۲۰۱۶ و در زمان ریاست جمهوری باراک اوباما و بهبود روابط واشنگتن – هاوانا به قطعنامه رای ممتنع داد.

در سال ۲۰۱۵ میلادی باراک اوباما و رائول کاسترو رهبران وقت آمریکا و کوبا توافق کردند که روابط‌ دیپلماتیک را عادی کنند؛ توافقی که به شهروندان آمریکایی اجازه داد به کوبا سفر و به کسب‌وکارهای محلی کمک کنند.

با این حال روند بهبود روابط آمریکا و کوبا با انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا در دور اول ریاست جمهوری او متوقف شد.

ضرورت پایان دادن به تحریم‌هایی که آمریکا از سال ۱۹۶۲ بر این کشور کوچک کارائیب تحمیل کرده است، سالانه به رای مجمع عمومی سازمان ملل گذاشته می شود اما قطعنامه های مجمع عمومی سازمان ملل نتوانسته است دولت آمریکا را متقاعد کند که از سیاست فشار خود دست بردارد.

محاصره اقتصادی، تجاری و مالی تحمیل شده توسط آمریکا علیه کوبا با عمر بیش از ۶۰ ساله، طولانی‌ترین تحریم‌ها در تاریخ بشریت است که به بالاترین سطح، سیاست‌های غیر انسانی و فاقد مشروعیت واشنگتن در تحمیل رنج و گرسنگی و ناامیدی بر مردم این کشور کارائیب را به تصویر می‌کشد.

۶ دهه پس از فرمان امضا شده توسط جان اف کندی رئیس‌جمهوری وقت آمریکا و «تحریم تجارت با کوبا» ، «آرشیو امنیت ملی ایالات متحده آمریکا» ده‌ها سند از طبقه‌بندی خارج شده را منتشر کرد که نشان می‌دهد تحریم‌ها با انگیزه تحریک «گرسنگی، ناامیدی و سرنگونی دولت» فیدل کاسترو رهبر انقلابی کوبا آغاز شد. این اسناد همچنین فاش می‌کنند که انگیزه اولیه برای اعمال فشار اقتصادی، ایجاد «سختی» و «سرخوردگی» و «ناامیدی میان کوبایی‌ها» ، ممنوعیت انتقال «پول و تدارکات به کوبا به منظور کاهش دستمزدها، ایجاد گرسنگی، استیصال و سرنگونی دولت» بوده است.

حمایت ونزوئلا از کوبا علیه محاصره آمریکا

ساموئل مونکادا سفیر ونزوئلا در سازمان ملل نیز گفت که کوبا هر ساله متحمل خساراتی بیش از پنج میلیارد دلار می‌شود، خساراتی که تاثیرات منفی بر توسعه اجتماعی-اقتصادی این کشور دارد. وی این اقدامات را «جنگ اقتصادی» خواند که هدف آن، تسلیم کردن یک ملت از طریق گرسنگی، بیماری و مرگ است و افزود که دولت آمریکا تلاش می‌کند این جنایت را با برچسب «اقدامی سیاسی» پنهان کند.

مونکادا تاکید کرد که ونزوئلا به‌خوبی از جایگاه خود آگاه است، چرا که خود نیز هدف حملات مشابهی از سوی «رژیم امپریالیستی آمریکا» قرار دارد. او خاطرنشان کرد که در سال گذشته، واشنگتن تلاش کرده است تا همبستگی بین‌المللی کوبا را با یک کارزار تخریبی علیه برنامهٔ همکاری پزشکی این کشور خدشه‌دار کند — همان برنامه‌ای که در سخت‌ترین مرحلهٔ بیماری کرونا جان انسان‌ها را در سراسر جهان نجات داد.

او گفت: «در حالی که برخی کشورها بمب و سلاح ارسال می‌کنند، کوبا پزشک می‌فرستد و به همین دلیل مورد حمله قرار می‌گیرد، زیرا الگوی آن، ریاکاری کسانی را افشا می‌کند که مدعی دفاع از آزادی هستند.» مونکادا افزود که قرار دادن نام کوبا در فهرست کشورهای حامی تروریسم، تصمیمی بی‌اساس و توهینی به حقیقت تاریخی و واقعیت کنونی است.

این دیپلمات ونزوئلایی تاکید کرد که رای دادن به نفع کوبا، رای دادن به عدالت، صلح و زندگی است.

اشاره او به رای گیری امروز مجمع عمومی سازمان ملل درباره قطعنامه‌ای «ضرورت پایان دادن به محاصره اقتصادی، تجاری و مالی آمریکا علیه کوبا» بود؛ قطعنامه‌ای که از سال ۱۹۹۲ تاکنون، همواره مورد حمایت اکثریت کشورهای جهان قرار گرفته است.